>>>หลงแดนดาว<<<

ดารดาษดูดดื่มด่ำแดนดาว
ใจข้าฯราวก้าวกอดหยอดยิ้มย่าง
หลงแสงอ่อนอ้อนโอบโฉบเบาบาง
ดั่งหลงนางในนิทราราตรีกาล

หลงดาวเหนือเหนี่ยวรั้งยั้งฝั่งฝัน
แสงเธอนั้นมั่นคงไม่หายห่าง
ท่ามกลางฟ้าราตรีคลี่หนทาง
ข้าฯยังย่างตามแสงแห่งศรัทธา

หลงดาวลูกไก่ไกวเคียงข้าง
เจ็ดไม่สร่างเด่นดวงเสน่หา
พราวพร่างทอดทาบทาอันธิกา
ให้ตรึงตราความรักจักผูกพัน

หลงดาวตกวูบวาบอาบขอบฟ้า
ชั่วนาทีคลี่ขอพร อมรสรรค์
ให้พบสุขศรัณย์อนันต์วัน
เปล่งจรัลผันผายกลายศิลปา






ขอบคุณภาพจากโลกอินเตอร์เน็ตค่ะ
มีการใช้เอไอประกอบการแต่งกลอนนะคะ