เพราะอารมณ์ ของ นภาลัย (ฤกษ์ชนะ) สุวรรณ ธาดา

เพราะอารมณ์

เคยน้อยใจในกันสักพันครั้ง
แต่ก็ยั้งหัวใจไว้ได้สิ้น
ครั้งนี้ต้องร้องไห้เพียงใจภินท์
เพราะตัดสินปัญหาด้วยอารมณ์
พลันทิฐิมานะเข้าประสม
ลืมความรักความหลังครั้งชื่นชม
รักระทมแล้วจะโกรธจะโทษใคร
ทิฐิจางจากกมลเป็นคนเก่า
ผวาเข้าประคองกันร้องไห้
ผลัดกันวอนงอนง้อขออภัย
แต่สายไปเสียแล้วต้องแคล้วกัน
เวลาที่มีน้อยยิ่งร่อยหรอ
ไม่อาจต่อซ้ำตัดขาดสะบั้น
วันสุขสันต์มันจะมีสักกี่วัน
วันโศกศัลย์สิยังมีทั้งชีวิต
ทรมานตัวเองเก่งหนักหนา
ทำยิ้มร่ามิให้ใครจับผิด
แท้ใกล้ตายทุกขณะทีละนิด
ใจมืดมิดไร้วันพระจันทร์เพ็ญ
เหมือนตื่นขึ้นทั้งทั้งที่ยังฝัน
ไม่มองกันทั้งทั้งที่ยังเห็น
ตายจากกันทั้งทั้งที่ยังเป็น
ยิ้มเย็นเย็นเยาะยั่วตัวเราเอง

2509
นภาลัย (ฤกษ์ชนะ) สุวรรณ ธาดา