สนามบินสุวรรณภูมิ ระวังจะโดนจิ๊กกระเป๋าเดินทาง เหตุเกิดตรงสายพานรับกระเป๋า

เหตุเกิดที่สนามบินสุวรรณภูมิ บริเวณสายพานรับกระเป๋าที่ 3 อาคารผู้โดยสารในประเทศ

ผม(เจ้าของโพส ไม่ใช่เจ้าของกระทู้)บินมาจากเชียงราย

มีโหลดกระเป๋า 1 ใบ กับกล่องกระดาษใส่ไส้อั่ว แหนมหม้อ หมูยอ น้ำพริกหนุ่ม เห็ดเผาะ ลำใยอบแห้งมา 1 กล่อง

ที่กล่องเขียนชื้อผมตัวหนังสือตัวเบ้อเริ่มชัด แถมใส่ยศนำหน้าด้วยนะ "นาวาโท"

วันนั้นผู้โดยสารแน่นมาก ผมยืนรอกระเป๋า อยู่ปลายสายพานฝั่งตรงข้ามกับตำแหน่งที่กระเป๋าเลื่อนออกมา พอมองเห็นกระเป๋าตัวเองหล่นลงมา (จำได้แม่นว่าของตัวเพราะกระเป๋าผมมักจะผูกริบบิ้นสีเหลืองสด ๆ ไว้เป็นที่สังเกตได้ในระยะไกล)

อีกสักพักผมก็เห็นตามออกมาด้วยกล่องกระดาษของผม จำได้เพราะผูกรัดกล่องด้วยเชือกฟางสีเหลืองอีกเช่นกัน

ขณะยืนรอกระเป๋าเลื่อนมาถึงตำแหน่งที่ผมยืนรออยู่ด้านปลายสายพาน สายตาก็เหลือบไปเห็นมีมือใครคนหนึ่งยื่นฝ่าฝูงคนที่ยืนรอกระเป๋าอยู่ด้านหน้า

มือที่ยื่นออกมาหยิบเอากล่องของผมไป ผมจึงรีบขยับตัวมองตามว่าใครหยิบไป เห็นผู้หญิงหน้าตาชาวบ้านแถบอิสาน กำลังหิ้วกล่องของผมจะเดินผ่านประตูกั้นทางออกไปสู่โถงรอรับด้านนอก

ผมรีบวิ่งตามไปพร้อมตะโกนเรียนยาม รปภ.

ที่ยืนเฝ้าหน้าประตูก่อนออกโถงกลางด้านนอกว่า ช่วยหยุดผู้หญิงเสื้อลายดอกคนนั้นไว้ด้วย

“เขาเอากล่องผมไป”

เสียงตะโกนดังมาก ยามรีบคว้าตัวหญิงคนนั้นไว้ให้รอจนผมตามมาทัน จึงชี้ไปที่กล่องของผมว่า นั่นกล่องผม คุณจะเอาไปไหน

เธอคนนั้นตอบแบบภาษาไทยปนเขมรว่า ของเค้า

ผมเลยบอกว่า นั่นบนกล่องด้านหน้ามีชื่อผมเขียนไว้ตัวเบ้อเริ่มแล้วยังมี tag tg priority พร้อมชื่อผมติดไว้ด้วย อ่านไม่ออกหรือ

ผมแสดง boarding pass ที่มี tag กล่องติดอยู่เป็นหลักฐาน

เธอเลยตอบ รปภ. ว่า หยิบผิดกล่อง แล้วรับคืนกล่องให้ผมพร้อมยกมือไหว้ขอโทษ

แล้วทำท่าจะเดินกลับไปที่สายพานไปหากล่องของตัวเอง

แต่ผมเอะใจว่าไม่น่าจะหยิบผิดเพราะชื่อชัดแจ๋วไม่มีทางมองไม่เห็น น่าจะจงใจหยิบไปมากกว่า

เลยแจ้งแก่ รปภ.ว่าให้ ว.เรียก หน.มาดำเนินการสอบสวนก่อนปล่อยตัวไป นาทีนี้เธอบอกเป็นภาษาไทยชัดเลยว่าจะไปเอากล่องของเธอที่สายพานก่อนได้ไหม

ผมเลยบอกให้ รปภ.กับผมเดินไปที่สายพานไปรอกล่องของเธอด้วยกัน กำลังจะเดินไป หน.รปภ. ขี่ segway ไฟฟ้ามาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว มากันสามคน เขาตรงเข้ามาหาผู้ต้องสงสัยขอดู boarding pass เธอส่งให้ ใน boarding passไม่มี สำเนา tag ติดกล่อง สำหรับใช้เป็นหลักฐานแต่อย่างใด

หน.รปภ.จึงถามว่ามีกล่องมาจริงไหม แล้วตอนนี้กล่องอยู่ไหน เพราะบนสายพานกระเป๋าหมดแล้วไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้ว

เธอก็พลิ้วตอบ รปภ.ไปว่า สงสัยญาติที่มาส่งด้วยที่สนามบินเชียงรายลืมโหลดส่งมาด้วยแน่ ๆ เลย เพราะเขาเป็นคนหิ้วกล่องให้

หน.รปภ.ถามผมว่า ท่านจะเอาอย่างไงดี ผมตอบว่าดำเนินการตามกฎหมายที่ทำได้ก่อน หน.รปภ.เลยบอกให้พาไปที่ ทำงาน สน.สุวรรณภูมิชั้นลอยข้างบน ไปแจ้งความลักขโมยทรัพย์ผู้อื่นไว้ก่อน ท่านมีเวลาไหม ผมบอกว่ายินดีเลย

นี่ถ้าผมมัวแต่หยิบกระเป๋าไม่ทันเห็นก็คงยืนรอกล่องจนหมดสายพานถึงรู้ว่ากล่องหายนะ

แล้วเธอคนนี้คงเดินลอยนวลพร้อมกล่องออกไปสบาย ๆ

พอขึ้นไปข้างบนสถานีตำรวจสุวรรณภูมิ สารวัตร ทำความเคารพผม เพราะจำได้ว่าเคยเดินมาตรวจงานกับผู้ใหญ่ของการท่าอากาศยานบ่อย ๆ

น้องเขาบอกว่าเดี๋ยวนี้มีขบวนการพวกเขมรที่ทำงานในไทยมาหากินแบบนี้มากมาย มารอหยิบกระเป๋าบ้าง กล่องบ้างไป ยิ่งผู้โดยสารบางคนห่วงแต่กระเป๋าตัวเองบนสายพาน ลืมกระเป๋าสตางค์สะพายวางไว้บนรถเข็น พอเจ้าของเดินออกจากรถเข็นไป พวกขบวนการนี้จะแยกย้ายกันเข้าไปขโมยกระเป๋าสะพายหรือเป้ เดินออกไปกันเลย

จับได้ก็เยอะ ที่จับไม่ได้ก็เยอะกว่า

สุดท้ายตำรวจแจ้งความจับ โดนคดีลักลอบเข้าเมืองโดยผิดกฎหมายไปอีกกระทงด้วย เพราะไม่มีพาสปอร์ต มีแต่บัตรผ่านแดนชั่วคราวที่เข้าทางชายแดน จ.ตราด จากนั้นส่งเข้าห้องขังรอส่งฟ้องศาลต่อไป

ยาวหน่อยนะครับ แต่อยากเตือนเป็นอุทธาหรณ์พวกเรากัน

ยิ่งอายุมาก ๆ แล้ว อาจไม่ว่องไวพอตามกลโกงพวกนี้ทัน

สรุป :

เดินทางไปไหน ๆ ทางเครื่องบิน ต้องปฎิบัติตัวดังนี้

1. สะพายกระเป๋าเงินติดตัวไว้ตลอดเวลาอย่าเผลอวางไว้ที่เก้าอี้รอบอร์ดดิ้ง หรือเก้าอี้นั่งรอกระเป๋า หรือวางไว้บนรถเข็นกระเป๋า

2. เวลารอรับกระเป๋าพยายามไปยืนรอใกล้ ๆ ตำแหน่งที่กระเป๋าหรือกล่องไหลออกมาจากช่องลำเลียงลงบนสายพาน จะได้มองเห็นของเราและหยิบออกไปได้ก่อนใคร ๆ

3. บนกระเป๋าหรือกล่อง ควรทำเครื่องหมายหรือผูกริบบิ้นสีสด ๆ ที่เรามองเห็นได้ในระยะไกลและจดจำได้ชัดเจนไว้ด้วย

4. ถ้าเกิดเหตุ ให้ตะโกนเรียกขอความช่วยเหลือด้วยเสียงดัง ๆ ไม่ต้องอายใคร เป็นสิทธิของเรา ทุกคนจะได้ช่วยกันสอดส่องในกรณีเช่นนี้