นี่คือส่วนหนึ่งของการกระทำจากคนในห้องเราค่ะ ภาพนี้คือสตอรี่ไอจีของแอคเค้าท์ห้องของเรา ภาพในสตรอรี่คือภาพของพวกเราทุกตนพร้อมหน้าคุณครู แต่กลับมีจุดสีข่าวปิดหน้าพวกเรา 3 คนไว้ ทำไมกันนะ?
สวัสดีค่ะ วันนี่เราแค่อยากมาแชร์ประสบการณ์ และอยากแลกความคิดเห็นกับคนที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาค่ะ
ในเหตุการณ์ของเรา เราใช้ชีวิตในรั้วมัธยมปลายทั้งแต่ม.4มาก็เปลี่ยนกลุ่มมาเรื่อยๆตั้งแต่ม.4 เวียนกันเล่นกันอย่างงั้น แต่ในชีวิตที่เวียนกันเล่นแต่ละกลุ่มไปมามันทำให้เราได้รู้ว่าแต่ละคนนั้นเป็นแบบไหนหรือยังไง บางครั้งเราก็ทำตัวไม่น่ารักใสเพื่อนในกลุ่มบางที บางครั้งก็มีการนินทาว่าร้ายกันใส่กลุ่มอื่นในกลุ่มเรา มีหลุด มีปะทะอารมร์กันต่อหน้าและโซเชียล ระหว่างเราเปลี่ยนก่อนเราก็ต้องมีบ้างกับเพื่อนเหล่านั้น แต่ทุกครั้งที่เราจะเปลี่ยนกลุ่ม เราจะมักถูกกลุ่มเดิมบีบออกมาไม่โดยตรงก็ทางอ้อมเสมอ เพราะช่วงนั้นเราก็ไม่ใช่คนดีอะไร จนกระทั่งการออกกลุ่มล่าสุดคือตอนม.5 ตอนปิดเทอมกำลังจะขึ้นม.6 เราโดนบีบออกมาจากเช่นเคย จนเราตัดสินใจว่า ถ้าปัญหามันเป้นที่ตัวเราเอง งั้นอยู่คนเดียวก็ได้ปีสุดท้ายแล้วนะ ใช้ชีวิตช่วงเปิดเทอมคนเดียวได้ไปวันสองวัน ทุกอย่างก็ราบรื่นปกติดีนะคะ สบายใจด้วยมันแฮปปี้มากๆ ก็ไม่นานก็เหมือนจะมีผู้ประสบภัยแบบเดียวกับเรามาเพิ่มสองคน มาจากตามกลุ่มเช่นเคย แน่นอนค่ะ พวกเราสามคนมาตกม้าตายด้วยการเป้นเพื่อนกันไปก่อน มันปีสุดท้ายแล้ว เป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน เพื่อนที่มาอยู่กับเราก็โดนกลุ่มเก่าแซะกลางโซเชียลเลยค่ะ มีตะโกนในห้อง พวกเราไม่สนใจช่วงแรกด้วยซ้ำ ต่างคนต่างให้กำลังใจ แต่สิ่งที่พีคมากทุกอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่หลังกลางภาค พวกเราเริ่มกลายเป็นกลุ่มที่ไม่มีใครอยากคุยด้วย จากกลุ่มเก่าๆที่ต่างไม่ชอบขี้หน้ากัน หันมาเล่นด้วยกัน จับกลุ่มเพ่งเล่งพวกเรา คนไหนที่เคยอยู่กับเราแล้วนินทาเขา ก็กลับมารักกันกับคนที่เคยนินทา คุยกันก็น่าจะเรื่องเราตอนอยู่กับเขา ไม่เคยพูดว่าตัวเองนินทาคนอื่นนอกจากเล่าวีรกรรมเรา เพื่อนอีกสองคนก็โดนค่ะ ผู้ชายในห้องเริ่มไม่อยากร่วมงานด้วย บางคนแค่นั่งข้ามยังทำท่ารังเกียจ เราถามงานเล็กน้อยก็เมิน บางคนแค่จับชีตจากเรายังทำท่าถูมือเลยค่ะ นั้นแหละค่ะ เราไม่รู้เพราะว่าอะไร ที่ผ่านมาพวกเราเงียบตลอด มีขัดใจบ้างแต่แค่เก็บไว้มาคุยกันเองแล้วให้จบๆไปไม่มีบอกต่อใคร มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงไม่รู้ จนกระทั่งวันนี้ ที่เราได้โพสต์กระทู้นี้ชึ้นมา เพรระมันเป้นวันที่เราแน่ใจที่สุดแล้วค่ะ ว่าชีวิตม.ปลายเรามันไม่เหมือนในฝันแล้ว เพราะสิ่งที่คนในห้องแสดงให้คนอื่นเห็นว่าพวกเราทรีตเราแบบไม่น่ารักที่สุดเลยค่ะ ภาพนี้คือสตอรี่ไอจีของแอคเค้าท์ห้องของเรา ภาพในสตรอรี่คือภาพของพวกเราทุกตนพร้อมหน้าคุณครู แต่กลับมีจุดสีข่าวปิดหน้าพวกเรา 3 คนไว้ส่วนสีเหลืองเรามาปิดหน้าเพื่อนๆไว้เองค่ะ ต้นฉบับหน้าพวกเขาจะไม่ถูกผิดเลย ยกเว้นจุดสีข่าวๆ ภาพนี้ถูกอัพโหลดลงผ่านสตอรี่ แชะถูกตั้งไฮไลท์ไว้เป็นอย่างดีเลยค่ะ อยากให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนดูสิ่งที่เราถูกปฎิบัติสิคะ มันไม่น่ารักเลยละคะ
กระทู้นี้เราถึงอยากมาถามความคิดเห็นว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้คะ และสำหรับคนที่ผ่านมาสามารถเล่าประสบการณ์ในสิ่วที่เจอแบบด้วยกันให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ เราอยากฟังทุกความเห็นและทุกประสบการณ์ของทุกคนค่ะ ถึงคนทั้งโลกจะหันหลังให้เรา แต่จำไว้นะคะว่าเราเองก็อยากมีใครสักคนที่ไม่หันหลังให้พวกเราบ้าง หากพวกคุณเข้ามาเห็นกระทู้นี้ ฝากเป็นหนึ่งในกำลังใจให้เราผ่านช่วงชีวิตในตอนนี้หน่อยนะคะ
ภาพกระทู้นี้ จะยังคงอยู่ในกระทู้เราตลอดไป หากเราย้อนกลับมาเห็น เราจะจำไว้อย่างไม่ลืมว่าเคยใช้ชีวิตห่วงสุดท้ายในวัยเรียนมัธยมศึกษาเป็นแบบไหน และระหว่างการใช้ชีวิตแบบนั้น ตัวเราเอง ได้ถูกรักจากผู้คนที่ผ่านมาให้กำลังใจเราด้วยเช่นกัน ขอบตุณค่ะ
โดนเพื่อนเกลียดทั้งห้อง
สวัสดีค่ะ วันนี่เราแค่อยากมาแชร์ประสบการณ์ และอยากแลกความคิดเห็นกับคนที่เคยผ่านประสบการณ์แบบนี้มาค่ะ
ในเหตุการณ์ของเรา เราใช้ชีวิตในรั้วมัธยมปลายทั้งแต่ม.4มาก็เปลี่ยนกลุ่มมาเรื่อยๆตั้งแต่ม.4 เวียนกันเล่นกันอย่างงั้น แต่ในชีวิตที่เวียนกันเล่นแต่ละกลุ่มไปมามันทำให้เราได้รู้ว่าแต่ละคนนั้นเป็นแบบไหนหรือยังไง บางครั้งเราก็ทำตัวไม่น่ารักใสเพื่อนในกลุ่มบางที บางครั้งก็มีการนินทาว่าร้ายกันใส่กลุ่มอื่นในกลุ่มเรา มีหลุด มีปะทะอารมร์กันต่อหน้าและโซเชียล ระหว่างเราเปลี่ยนก่อนเราก็ต้องมีบ้างกับเพื่อนเหล่านั้น แต่ทุกครั้งที่เราจะเปลี่ยนกลุ่ม เราจะมักถูกกลุ่มเดิมบีบออกมาไม่โดยตรงก็ทางอ้อมเสมอ เพราะช่วงนั้นเราก็ไม่ใช่คนดีอะไร จนกระทั่งการออกกลุ่มล่าสุดคือตอนม.5 ตอนปิดเทอมกำลังจะขึ้นม.6 เราโดนบีบออกมาจากเช่นเคย จนเราตัดสินใจว่า ถ้าปัญหามันเป้นที่ตัวเราเอง งั้นอยู่คนเดียวก็ได้ปีสุดท้ายแล้วนะ ใช้ชีวิตช่วงเปิดเทอมคนเดียวได้ไปวันสองวัน ทุกอย่างก็ราบรื่นปกติดีนะคะ สบายใจด้วยมันแฮปปี้มากๆ ก็ไม่นานก็เหมือนจะมีผู้ประสบภัยแบบเดียวกับเรามาเพิ่มสองคน มาจากตามกลุ่มเช่นเคย แน่นอนค่ะ พวกเราสามคนมาตกม้าตายด้วยการเป้นเพื่อนกันไปก่อน มันปีสุดท้ายแล้ว เป็นเพื่อนกันได้ไม่นาน เพื่อนที่มาอยู่กับเราก็โดนกลุ่มเก่าแซะกลางโซเชียลเลยค่ะ มีตะโกนในห้อง พวกเราไม่สนใจช่วงแรกด้วยซ้ำ ต่างคนต่างให้กำลังใจ แต่สิ่งที่พีคมากทุกอย่างมันเริ่มเปลี่ยนไปตั้งแต่หลังกลางภาค พวกเราเริ่มกลายเป็นกลุ่มที่ไม่มีใครอยากคุยด้วย จากกลุ่มเก่าๆที่ต่างไม่ชอบขี้หน้ากัน หันมาเล่นด้วยกัน จับกลุ่มเพ่งเล่งพวกเรา คนไหนที่เคยอยู่กับเราแล้วนินทาเขา ก็กลับมารักกันกับคนที่เคยนินทา คุยกันก็น่าจะเรื่องเราตอนอยู่กับเขา ไม่เคยพูดว่าตัวเองนินทาคนอื่นนอกจากเล่าวีรกรรมเรา เพื่อนอีกสองคนก็โดนค่ะ ผู้ชายในห้องเริ่มไม่อยากร่วมงานด้วย บางคนแค่นั่งข้ามยังทำท่ารังเกียจ เราถามงานเล็กน้อยก็เมิน บางคนแค่จับชีตจากเรายังทำท่าถูมือเลยค่ะ นั้นแหละค่ะ เราไม่รู้เพราะว่าอะไร ที่ผ่านมาพวกเราเงียบตลอด มีขัดใจบ้างแต่แค่เก็บไว้มาคุยกันเองแล้วให้จบๆไปไม่มีบอกต่อใคร มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงไม่รู้ จนกระทั่งวันนี้ ที่เราได้โพสต์กระทู้นี้ชึ้นมา เพรระมันเป้นวันที่เราแน่ใจที่สุดแล้วค่ะ ว่าชีวิตม.ปลายเรามันไม่เหมือนในฝันแล้ว เพราะสิ่งที่คนในห้องแสดงให้คนอื่นเห็นว่าพวกเราทรีตเราแบบไม่น่ารักที่สุดเลยค่ะ ภาพนี้คือสตอรี่ไอจีของแอคเค้าท์ห้องของเรา ภาพในสตรอรี่คือภาพของพวกเราทุกตนพร้อมหน้าคุณครู แต่กลับมีจุดสีข่าวปิดหน้าพวกเรา 3 คนไว้ส่วนสีเหลืองเรามาปิดหน้าเพื่อนๆไว้เองค่ะ ต้นฉบับหน้าพวกเขาจะไม่ถูกผิดเลย ยกเว้นจุดสีข่าวๆ ภาพนี้ถูกอัพโหลดลงผ่านสตอรี่ แชะถูกตั้งไฮไลท์ไว้เป็นอย่างดีเลยค่ะ อยากให้เพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนดูสิ่งที่เราถูกปฎิบัติสิคะ มันไม่น่ารักเลยละคะ
กระทู้นี้เราถึงอยากมาถามความคิดเห็นว่าเพื่อนๆพี่ๆน้องๆคิดเห็นอย่างไรกับเรื่องนี้คะ และสำหรับคนที่ผ่านมาสามารถเล่าประสบการณ์ในสิ่วที่เจอแบบด้วยกันให้ฟังหน่อยได้ไหมคะ เราอยากฟังทุกความเห็นและทุกประสบการณ์ของทุกคนค่ะ ถึงคนทั้งโลกจะหันหลังให้เรา แต่จำไว้นะคะว่าเราเองก็อยากมีใครสักคนที่ไม่หันหลังให้พวกเราบ้าง หากพวกคุณเข้ามาเห็นกระทู้นี้ ฝากเป็นหนึ่งในกำลังใจให้เราผ่านช่วงชีวิตในตอนนี้หน่อยนะคะ
ภาพกระทู้นี้ จะยังคงอยู่ในกระทู้เราตลอดไป หากเราย้อนกลับมาเห็น เราจะจำไว้อย่างไม่ลืมว่าเคยใช้ชีวิตห่วงสุดท้ายในวัยเรียนมัธยมศึกษาเป็นแบบไหน และระหว่างการใช้ชีวิตแบบนั้น ตัวเราเอง ได้ถูกรักจากผู้คนที่ผ่านมาให้กำลังใจเราด้วยเช่นกัน ขอบตุณค่ะ