ความพิศดารของ“จิตในจิต”

จิตไม่มีตำแหน่งแน่นอน ไม่มีรูปร่าง จะเห็น“ความพิศดารของจิต” ได้จากภาวนา “จิตในจิต”

“เมื่อทำอะไร ก็ให้รู้ชัดในการทำอย่างนั้นอยู่”

เช่น เมื่อเดินก็ให้รู้ชัดว่ากำลังเดิน

กระจายข้อความ
เมื่อเดินเป็นจิตดวงหนึ่ง ยังไม่รู้ชัด  ให้เอาจิตเข้าไปในการเดินอีกที จะเห็นการเดิน(อาการ)  กับจิตที่รู้การเดินเป็นคนละส่วน ตรงนี้
เป็นลักษณะของญาน 1 นามรูปปริจเฉทญาน  และเมื่อเอาจิตเข้าไปในการเดินซ้ำๆอีก จะเห็นความมั่นคงในจิต ชัดเจนขึ้นในแต่ละขณะที่เอาจิต
เข้าไปดูการเดิน อันเป็นจิตในจิตในการเดิน