ผมจะเล่าเรื่องคนเก่าคนแรกที่อยากให้กลับมา ผมไม่เคยเลิกกับใครแล้วอยากกลับไปเท่านี้มาก่อน...
ตอนเรารู้จักกันแรกๆ ตอนม.4 เราแซวกันเล่นๆ ไปๆมาๆเราดันชอบกัน จนเราคุยกันไปเรื่อยๆ แรกๆไม่ดีเลย เราเลิกคุยกันแล้วกลับมาหากันหลายรอบมาก
เป็น10เลยก็ได้ แล้วเขาเป็นคนขอเลิกคุยทั้งหมดแล้วก็ขอให้กลับมาวนๆไปเรื่อยๆ จนผมเจ็บมากๆแล้วไม่อยากกลับไปแล้ว แต่มีวันนึงเขามาขอผมเป็นแฟน ผมดีใจมากเลยตอบตกลง ระหว่างที่คบกันผมรู้สึกดีมาก แต่ทำไมกลับไม่รู้สึกดีเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่รู้ครับ เหมือนผมเจ็บมาเยอะเพราะเขา มันเหมือนไม่ได้ชอบแบบวันแรกที่ผมจีบแรกๆ ผมเลยขอเลิกไปเพราะความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม แล้วเขาก็ร้องให้หนักมาก แต่ผมก็เจ็บไม่แพ้กัน....
แล้วมันปิดเทอมพอดี ผมก็ได้ไปเจอคนใหม่ๆ เขาก็มูฟออนแล้วก็ไปเจอคนใหม่เหมือนกัน เราอยุ่ห้องเดียวกันไม่ได้คุยกันเลย มองหน้าไม่ติดเลย... ตอนปิดเทอมผมลืมเขาไปแล้วแหละ...
พอเปิดเทอมขึ้นมาผมเห็นเขาก็รู้สึกว่าคิดถึงมั้ง เลยขอกลับไป แต่ใครจะไปรู้ว่าเขาไปไกลแล้ว ผมขอเขากลับมาหลายรอบมากตอนนั้น แต่เขาก็ยืนยันคำเดิมว่าไม่กลับ แล้วผมไปเห็นว่าเขาไปชอบคนอื่น ผมเห็นเขาไปรักคนอื่นไม่ได้ ตอนนั้นเศร้ามาก ไม่อยากให้ไปเจอใคร แล้วผ่านมาเรื่อยๆ ผมก็รู้ว่าเขาไปไกลแล้วก็เลยยอมปล่อย ผมก็ยอมไปมีคนใหม่หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยเลยเป็นปีกว่าๆเลย จนตอนนี้อยู่ม.6 แล้วผมก็เลิกกับคนใหม่ เพราะความเป็นกันเองไม่มีเลย ไม่เหมือนคนเก่าคนนี้เลยลอง พยายาม อยู่ห่างๆ จนตอนนี้เรได้กลับมาคุยกัน แต่สำหรับเขาคงแบบเพื่อน แต่ผมก็อยากให้เขากลับมา แต่ทำไงได้มันต้องใช้เวลา จะรีบร้อนไปก็ไม่ได้..
ช่วงนี้กินเหล้าทุกวันเพื่อที่จะอยู่กับเขา เขาก็เหมือนจะกลับมา จะรักหรือจะร้ายก็ไม่รู้เพราะตอนนี้เขาไม่เหมือนก่อนมาก ผมคิดถึงคนเมื่อก่อนมาก แต่กาลเวลามันทำให้คนเปลี่ยน ผมก็พยายามทำให้มันดีที่สุด เพราะรู้ว่าจบม.6จะไม่ได้เจอแล้วก็เลยจะ แก้ไขวันนั้นที่บอกเลิกไป จนทุกวันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร จะกลับมาหรือทำตามที่ผมบอกรึเปล่า ว่า "แกล้งรักได้ไหม" เขาก็ทำเหมือนเป็นคนรักวันนี้ อีกไม่กี่เดือนก็จะจบม.6แล้ว ผมไม่รู้ว่าจะไปหาคนแบบนี้ได้จากที่ไหน เป็นกันเองมากที่สุด ผมก็หวังนะแต่ไม่ได้หวังขนาดนั้นเพราะเขานิสัยเปลี่ยนไปเยอะมาก ก็เลยต้องทำใจไปเรื่อยๆ เป็นไปได้ก็"อยากให้กลับมานะ"
คนเก่าที่ไม่เคยจะลืม
ตอนเรารู้จักกันแรกๆ ตอนม.4 เราแซวกันเล่นๆ ไปๆมาๆเราดันชอบกัน จนเราคุยกันไปเรื่อยๆ แรกๆไม่ดีเลย เราเลิกคุยกันแล้วกลับมาหากันหลายรอบมาก
เป็น10เลยก็ได้ แล้วเขาเป็นคนขอเลิกคุยทั้งหมดแล้วก็ขอให้กลับมาวนๆไปเรื่อยๆ จนผมเจ็บมากๆแล้วไม่อยากกลับไปแล้ว แต่มีวันนึงเขามาขอผมเป็นแฟน ผมดีใจมากเลยตอบตกลง ระหว่างที่คบกันผมรู้สึกดีมาก แต่ทำไมกลับไม่รู้สึกดีเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่รู้ครับ เหมือนผมเจ็บมาเยอะเพราะเขา มันเหมือนไม่ได้ชอบแบบวันแรกที่ผมจีบแรกๆ ผมเลยขอเลิกไปเพราะความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิม แล้วเขาก็ร้องให้หนักมาก แต่ผมก็เจ็บไม่แพ้กัน....
แล้วมันปิดเทอมพอดี ผมก็ได้ไปเจอคนใหม่ๆ เขาก็มูฟออนแล้วก็ไปเจอคนใหม่เหมือนกัน เราอยุ่ห้องเดียวกันไม่ได้คุยกันเลย มองหน้าไม่ติดเลย... ตอนปิดเทอมผมลืมเขาไปแล้วแหละ...
พอเปิดเทอมขึ้นมาผมเห็นเขาก็รู้สึกว่าคิดถึงมั้ง เลยขอกลับไป แต่ใครจะไปรู้ว่าเขาไปไกลแล้ว ผมขอเขากลับมาหลายรอบมากตอนนั้น แต่เขาก็ยืนยันคำเดิมว่าไม่กลับ แล้วผมไปเห็นว่าเขาไปชอบคนอื่น ผมเห็นเขาไปรักคนอื่นไม่ได้ ตอนนั้นเศร้ามาก ไม่อยากให้ไปเจอใคร แล้วผ่านมาเรื่อยๆ ผมก็รู้ว่าเขาไปไกลแล้วก็เลยยอมปล่อย ผมก็ยอมไปมีคนใหม่หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยเลยเป็นปีกว่าๆเลย จนตอนนี้อยู่ม.6 แล้วผมก็เลิกกับคนใหม่ เพราะความเป็นกันเองไม่มีเลย ไม่เหมือนคนเก่าคนนี้เลยลอง พยายาม อยู่ห่างๆ จนตอนนี้เรได้กลับมาคุยกัน แต่สำหรับเขาคงแบบเพื่อน แต่ผมก็อยากให้เขากลับมา แต่ทำไงได้มันต้องใช้เวลา จะรีบร้อนไปก็ไม่ได้..
ช่วงนี้กินเหล้าทุกวันเพื่อที่จะอยู่กับเขา เขาก็เหมือนจะกลับมา จะรักหรือจะร้ายก็ไม่รู้เพราะตอนนี้เขาไม่เหมือนก่อนมาก ผมคิดถึงคนเมื่อก่อนมาก แต่กาลเวลามันทำให้คนเปลี่ยน ผมก็พยายามทำให้มันดีที่สุด เพราะรู้ว่าจบม.6จะไม่ได้เจอแล้วก็เลยจะ แก้ไขวันนั้นที่บอกเลิกไป จนทุกวันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร จะกลับมาหรือทำตามที่ผมบอกรึเปล่า ว่า "แกล้งรักได้ไหม" เขาก็ทำเหมือนเป็นคนรักวันนี้ อีกไม่กี่เดือนก็จะจบม.6แล้ว ผมไม่รู้ว่าจะไปหาคนแบบนี้ได้จากที่ไหน เป็นกันเองมากที่สุด ผมก็หวังนะแต่ไม่ได้หวังขนาดนั้นเพราะเขานิสัยเปลี่ยนไปเยอะมาก ก็เลยต้องทำใจไปเรื่อยๆ เป็นไปได้ก็"อยากให้กลับมานะ"