คือทุกวันนี้เหมือนไช้ชีวิตไปวันๆ เรียนมหาลัยก็เหมือนเรียนไปๆมาๆมองไม่เห็นอนาคตข้างหน้า และไม่รู้จะจบเหมือนเพื่อนๆที่เขาเรียนกันไหม หลายเรื่องที่ถาโถมเข้ามาคือ เรื่องเงิน เรื่องงาน เรื่องความรัก และ เรื่องการพนันที่ยังตัดไม่ขาด ตอนนี้ก็มีหนี้ติดตัวเพราะกู้เขามาเรียน และใช้จ่ายนู้นนี้ งานก็ไม่มีทำหาที่ไหนเขาก็ไม่รับแต่ผมก็พยายามหาเรื่อยๆขอแค่ได้งาน ส่วนเรื่องความรักคือผมคบกับผู้หญิงคนนืงที่เราเรียนด้วยกันจนจบมัธยมปลายและเราทั้งคู่ก็วางแผนกันไว้ว่าจะเรียนมอเดียวกันแต่ก็นะผมกับเธอ เราต่างกันมากจริงๆทั้งเรื่องฐานะ เรื่องเรียน เรื่องอื่นๆ เธอสอบติดมอtopของไทยที่กรุงเทพ ส่วนผมสอบไม่ติดที่เดียวกับเธอ ติดแค่มอรองๆมอระดับจังหวัด ก็เข้าเรียนไปและเรื่องนี้มันบั่นทอนจิตใจและความรักของเราทั้งคู่หลายๆที่พบเจอและความห่างไกลกัน เธอได้ไปเรียนที่กรุงเทพ ส่วนผมอยู่ตจว และเมื่อเรียนไกล้จบเทอม1ผมก็คิดทบทวนเรื่องพวกนี้มาก็ตัดสินใจว่า จะปล่อยเธอไปให้เจอคนที่ดีกว่าผมดีกว่าเพราะเราทั้งคู่นั้นต่างกันมากเดิมด้วยกันผมโคตรรู้สืกต่ำเตี้ยเลี่ยดิน สังคมของเธอเจอแต่คนดีๆเพรียบพร้อมทุกสิ่ง ส่วนผมเจอแต่สิ่งแย่ๆชั่วๆอะไรไม่ดีพวกผมเอาหมด แต่ตอนนี้ผมก็พยายามเลิกขาดกับสิ่งพวกนี้ และเราทั้งคู่ก็จากกัน เธอร้องให้หนักมากๆไม่อยากเลิกพร้อมให้อภัยผมทุกๆสิ่ง แต่ผมก็เห็นแก่ตัวไม่อยากให้เธอมาทนทุกกับคนแบบผม และเรื่องนี้ก็ติดตัวผมมาตลอด คิดเมื่อไหร่ก็น้ำตาชืมร้องให้ทุกครั้ง แต่ผมก็คิดว่าผมคิดถูกแล้ว และถ้าวันนืงผมดีพอผมจะไปขอเธอคืนแต่ไม่รู้จะมีโอกาสนั้นไหม และสิ่งเหล่านี้ก็ส่งผลกับตัวผมและชีวิตประจำวัน อยากฟังคำแนะนำของพี่และปสกของพี่ๆ ผมน้อมรับฟังทุกคำทุกความคิดเห็นคับ:-:
หลายเรื่องมันถาโถมเข้ามา ทำให้การเรียนของผมย่ำแย่และเกรดตกต่ำ