การสะเทือนธรรมธาตุ

เห็นการรู้เองก็เปลี่ยนแปลง เป็นการสะเทือนธรรมธาตุ เป็นการเห็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาในทุกรูปนาม  เห็นด้วยความรู้สึกภายใน

ดั่งโมเลกุลน้ำที่กำลังเดิอดพล่านในกาต้มน้ำ

ตัวรู้ไปรู้ทิศทางใด ก็ดับตรงนั้น “ดับไปทั้งตัวรู้และตัวถูกรู้”

เมื่อเห็นอย่างนี้ จะเห็นว่า
1.กายกับจิตแยกออกจากกัน

2.จิตกับจิตก็แยกจากกัน

ดั่งกายถูกล่อนออกจากจิต ดั่งจิตถูกล่อนออกจากจิต ทั้งสองอย่างไม่ชิดติดกัน หรือมี ช่องว่างอารมณ์