น้าไม่เคยเลี้ยงดูเราเลย พอแก่ตัวมาจะมาให้เราเลี้ยงดู

น้าของเราไม่เคยเลี้ยงดูเราเลยตั้งแต่เด็ก เที่ยวต่างประเทศฉ่ำๆ ซื้อแต่ของแพงๆปนเปอตัวเองแต่ไม่เคยซื้อของอะไรให้เราสักอย่าง มีช่วงนึงเราอยู่ ป.1 ในห้างโลตัสกับน้า ช่วงที่กำลังคิดเงินตรงแคชเชียร์เราหยิบขนมซองละ 20 บาทไปวางไว้ใกล้ๆกับของน้า พนักงานถามว่าอันนี้มาด้วยกันป่าวคะ น้าเราบอกไม่ใช่ๆคิดแยก เราไม่มีเงินเลยอดกินขนมต้องเอาไปเก็บที่ชั้น แกไม่แต่งงาน ไม่มีลูก บอกมีลูกเป็นภาระ อยู่คนเดียวสบายที่สุด แล้วชอบพูดแซะแม่เราว่าถ้าไม่มีเราป่านนี้มีเงินเก็บเยอะสบายไปแล้ว พอมาตอนนี้เราทำงานมีรายได้แล้ว น้าเราเริ่มแก่ ไม่มีงานทำ อยู่ตัวคนเดียว ไม่มีผัว เงินเก็บหมด มาขออาศัยอยู่บ้านแม่ให้เราเลี้ยงดู เราพูดกับแม่ตรงๆต่อหน้าน้าเลยว่า แค่นี้ค่าใช้จ่ายก็แทบจะไม่พอกับรายได้แล้ว จะเอาภาระมาเพิ่มทำไม น้าเราตอกกลับว่า “อกตัญญูหรอ กูเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กนะ” แม่ก็เป็นห่วงน้องสาวตัวเองเลยให้น้ามา อยู่ด้วยตอนแรกเราก็จำใจ คิดว่าแค่ข้าว 3 มื้อเองเพื่อความสบายใจของแม่ สักพักน้าเริ่มสั่งของออนไลน์มาเก็บเงินปลายทางซึ่งก็ใช้เงินที่เราให้แม่นั่นแหละจ่าย สั่งมาบางทีรอบนึงเกือบหมื่นก็มี เราควรจะทำยังไงต่อดี จะไล่น้าออกจากบ้านแม่ก็ไม่ให้ทำ