กรณีเกิดขึ้นเมื่อวันที่23 สิงหา เริ่มแรกมีญาติเอาของมาฝากคะ ญาติให้แบ่งๆกันในครอบครัว และญาติๆที่อยู่ใกล้เท่านั้น ญาติที่เอามังคุดมาให้ไม่ได้บอกว่า ให้แบ่งคนอื่นที่ไม่ใช่ญาติเลยคะ ตอนที่ญาติเรียกให้มาเอาของ ตอนที่เราไปเอา เราก็เลือกแบ่งๆกัน ย่าพูดมาว่า พอแล้วจะเอาอะไรหนักหนา แบ่งให้คนนอกที่ไม่ใช่ญาติบ้าง ทั้งๆที่เราเลือกยังไม่เสร็จเลย เราได้ยินแบบนี่ เราออกจากตรงนั้นเลย เราไม่กล้าแบ่งเลย ที่นี้เรามาถามแม่ว่า ทำไมย่าถึงพูดแบบนั่นละ ญาติที่เอาของมาให้ เขาให้แบ่งในครอบครัว เราก็ไม่ได้ตั้งใจมาถามแม่หรอกคะ ที่นี้แม่มาถามย่าดีๆว่า ทำไมพูดกับหลานแบบนั่น ถ้าจะให้คนนอก อย่าให้เราออกมาเอาคะ ที่นี้แม่เอาของคืนเลย ถึงย่าว่า ไม่เอาก็อย่าเอาเปรตมัน เรื่องมาก กุให้คนอื่นก็ได้ ถึงเราว่า แม่ไม่ได้โกรธแม่มาถามดีๆคะ ไม่จำเป็นต้องพูดหยาบคายเลย เราก็หัวร้อนว่าย่ากลับ พูดหยาบกลับ พอเราพูดกลับ ย่ารับไม่ได้ ทะเลาะกันบ้านแตก จนย่าว่าย่า ว่า ฟ้องพ่อแน่ ว่านิสัยอุบาทว์ เราก็ว่าคนที่อุบาทว์คือย่า ไม่ใช่เราคะ ฟ้องพ่อก็เท่านั้น พ่อไม่ได้มาสนใจคนในครอบครัวคะ ถึงย่าว่า อย่างว่ากุคนแก่ ไม่เข้าข้าง ต้องเข้าข้างลูกเมีย(ที่จริงมีคำหยาบคาย ด่ากันหนักกว่านี้ เราก็ไม่ได้หยาบคายกลับ ถ้าไม่มาลามปามแม่เราก่อน ถ้าถามหาคนผิด มันก็ผิดทั้ง2 ฝ่ายคะ พอทะเลาะเสร็จย่าจะเอาเรื่องในครอบครัว ไปนินทากับคนนอกตลอด จนคนนอกมาถามด้วยซ้ำ) เราควรจัดการเรื่องแบบนี้ยังไงคะ เรามองว่าเรื่องนี้ไร้สาระนิดๆ แต่อยากปรึกษาคนในกระทู้คะ เราก็ยอมรับในส่วนที่เราผิด และสิ่งที่เราหยาบคายคะ เราก็ไม่ได้ตั้งใจ ด้วยความที่เราอารมณ์ร้อนคะ แต่ย่า จะเอาเป็นฝ่ายถูกฝ่ายเดี๋ยวคะ แต่เรามองว่า ไม่ได้นะ มันผิดทั้งคู่คะ
ทะเลาะกับย่า