สาเหตุที่ผมไม่ทำบุญกับคน และผมแนะนำว่าทำบุญกับสัตว์ทำให้เราสบายใจกว่า

1.ผมเคยเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวสมาชิกร่วมห้องสมัย ม ปลายคนนึง เพราะมันบอกว่า มันไม่มีเงิน แต่ท้ายที่สุดหลังจากนั้นหลายเดือน มันมาว่าผมแบบไม่ไว้หน้า
2. ผมเคยออกจากบ้านไปซื้อหมึกปรินเตอร์ให้น้องสาวแล้วมันไม่ให้ค่าจ้าง (แถมสมัยมันเรียนมหาวิทยาลัย มันชอบใช้ผมแปลภาษาอังกฤษให้) แต่ผมคิดว่าไม่เป็นไร เผื่อได้พึ่งพากัน แต่พอผมใช้มันทำงานบ้านให้ผมบ้าง มันดันคิดเงินกับผม (มันติดหนี้ผมอยู่ 3500 บาทและยังไม่คืน)
3. ผมเคยแปลเอกสารให้รุ่นน้องคนละมหาวิทยาลัยที่รู้จักให้ฟรีๆ ทั้งๆที่รวมมูลค่าแล้วประมาณ 2000-5000 บาท แล้วแต่เรตของแต่ละคน (เรตขั้นต่ำ 1 บาทต่อคำ) แต่ครั้งต่อมา ผมไม่ทำให้ มันมาว่าผมเห็นแก่ตัว
4. อดีตเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัย ดีกับมันสารพัด แต่มันชอบไปเล่าให้คนอื่นเข้าใจผมผิด ซึ่งมันก็ลอยนวลตีหน้าซื่อเล่าความเท็จอยู่บน Pantip
(ใครอยากรู้รายละเอียด หลังไมค์มาถามได้) ที่ผมดีกับมันมากๆเป็นพิเศษ เพราะคิดว่ามันน่าจะเป็นเพื่อนแท้ที่น่าจะคบไปได้ตลอดชีวิต

ดังนั้น ผมเลิกทำบุญกับคนตั้งแต่นั้นมา

ส่วนที่ทำบุญกับสัตว์สบายใจกว่า โดยเฉพาะแมว เพราะสุนัขบางตัวก็...

1. แมวจรตัวที่ผมให้อาหารทุกวัน (แต่ก่อนมันมาบ้านผมทุกเช้าเย็น) ผมเล่นกับมัน มันไม่เคยกัดหรือข่วนผมเลย แถมไม่เคยมาถ่ายมูลที่บ้านผมด้วย (ตอนนี้มันหายไปไหนแล้วไม่รู้)
2. ผมเคยนำอาหารให้สุนัขจรจัดตัวนึง แต่พอไปเล่นกับมัน มันดันขู่ แต่ผมเข้าใจได้ว่ามันเป็นสัตว์เดรัจฉาน


ดังนั้น ถ้าเลือกได้ ทำบุญกับสัตว์ดีกว่าครับ ต่อให้ศาสนาพุทธบอกว่าจะได้บุญน้อย แต่ผมคิดว่าบุญคือความสบายใจ เลยเลือกทำบุญกับสัตว์

เพราะผมเรียนรู้มาว่า คนที่เข้าหาเรา ล้วนแต่มาเพื่อ exploit เราทั้งนั้น
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่