ในต่างประเทศ เช่นในอเมริกา เราจะเห็นข่าวว่าในบางคดี ศาลจะกำหนดลงไปในคำพิพากษาเลยว่า ให้จำเลยติดคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีสิทธิได้รับทัณฑ์บน (หมายถึงให้ตายในคุกเลย)
หรือศาลอาจจะกำหนดไว้ในคำพิพากษาว่า จำเลยจะมีสิทธิขอรับทัณฑ์บน ก็ต่อเมื่อได้รับโทษจำคุกไปแล้วไม่น้อยกว่ากี่ปี (คือกำหนดขั้นต่ำไว้เลยว่า จำเลยจะต้องติดคุกจริงอย่างน้อยกี่ปี เช่น 20 ปีไปแล้ว)
ในไทย จำเลยที่ทำคดีอาญาร้ายแรงบางคดี ถูกลงโทษประหารชีวิตแล้ว หรือถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
แต่ติดจริงๆ ไม่กี่ปีเอง ก็ออกมาเดินปร๋อแล้ว
ทำไมเราไม่แก้ไขกฎหมายให้อำนาจศาลระบุในคำพิพากษาได้เหมือนในต่างประเทศ
เหตุผลหลักเลย ก็น่าจะเป็นเพราะขัดแย้งต่อรัฐธรรมนูญ (กฎหมายไม่สามารถขัดแย้งรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดได้)
ควรแก้ไขกฎหมายเพื่อให้ศาลมีอำนาจกำหนดไว้ในคำพิพากษาให้จำเลยที่กระทำผิดคดีร้ายแรงบางคดีไม่มีสิทธิได้รับอภัยโทษ
หรือศาลอาจจะกำหนดไว้ในคำพิพากษาว่า จำเลยจะมีสิทธิขอรับทัณฑ์บน ก็ต่อเมื่อได้รับโทษจำคุกไปแล้วไม่น้อยกว่ากี่ปี (คือกำหนดขั้นต่ำไว้เลยว่า จำเลยจะต้องติดคุกจริงอย่างน้อยกี่ปี เช่น 20 ปีไปแล้ว)
ในไทย จำเลยที่ทำคดีอาญาร้ายแรงบางคดี ถูกลงโทษประหารชีวิตแล้ว หรือถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
แต่ติดจริงๆ ไม่กี่ปีเอง ก็ออกมาเดินปร๋อแล้ว
ทำไมเราไม่แก้ไขกฎหมายให้อำนาจศาลระบุในคำพิพากษาได้เหมือนในต่างประเทศ
เหตุผลหลักเลย ก็น่าจะเป็นเพราะขัดแย้งต่อรัฐธรรมนูญ (กฎหมายไม่สามารถขัดแย้งรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นกฎหมายสูงสุดได้)