O พี่รักเจ้า .. O

0 พร่ำเพรียกหมายปองในหัวใจนั่น
ด้วยรู้ทันถ้วนประการที่ผ่านหา
ย่อมเป็นไปตามประสงค์ที่ส่งมา
แรกพบหน้าก็ประทับพิมพ์รับรอง
0 จิตวิญญาณเสน่หาใดกล้าจะกั้น
สื่อถึงขวัญประยุกต์จากทุกฉากช่อง
น้อยเพียงนิด, จะมากหน่อยต้องคอยลอง
เติมลอยล่องละอองฝันแนบขวัญฤทัย
0 กระแสธารรักกระเพื่อมวงเหลื่อมระลอก
จันทร์ยั่วหยอกโลกล่างสว่างไสว
สายลมโอบหยดน้ำค้างหยาดวาง ณ ใจ
รองรับไว้ไล้ประโลมย้อมโสมนัส
0 ที่ยอดหญ้าเกล็ดแก้วอาจแล้วลับ
ที่พริ้มพรับพิมพ์ไว้ เริ่มไหวกระหวัด
พิเคราะห์ครวญดุษณีนั้นชี้ชัด
กระแสธารวงระบัดเริ่มซัดละออง
0 ค่อยค่อยโตนตบฝั่งให้พังถล่ม
เย้ยกระแสพลิ้วพรมสายลมละล่อง
ทวิภาคก็โน้มเหนี่ยวเข้าเกี่ยวดอง
จันทร์เคยครองฝั่งนภางค์ยอมพรางตัว
0 ประจุจลน์วนแล่นเหนือแผ่นหล้า
อวดวิโรจน์เรขาก่อนฟ้ารั่ว
ประภาพนั้นเฟื้อยเส้นก่อนเต้นรัว
เสมือนยั่วเสมือนเย้ยให้เงยมอง
0 ใครเล่าจะแหงนเงยเมื่อเชยชิด
นั้นทรงฤทธิ์ผสานเรียวแขนเหนี่ยวต้อง
หยาดน้ำฟ้าพรากสวรรค์ร่วมครรลอง
โอบรับรอง .. ละอองดาวแสนวาววับ !
.
.
หยาดน้ำฟ้าเหนี่ยวสวรรค์ร่วมครรลอง
โอบรับรอง .. ละอองดาวที่วาว .. รับ !
.
.
.
https://www.bloggang.com/mainblog.php?id=sdayoo&month=18-08-2026&group=238&gblog=21