ช่วงนี้เริ่มรู้สึกว่าความสุขของเราไม่จำเป็นต้องมีใครมาเติมให้เต็มอีกแล้ว

เมื่อก่อนเป็นคนที่รู้สึกว่าถ้ามีแฟนหรือมีคนคอยคุยด้วยทุกวัน ชีวิตน่าจะมีความสุขกว่านี้ แต่พอผ่านอะไรหลาย ๆ อย่างมา
กลับรู้สึกว่าความสุขบางอย่างมันเกิดขึ้นได้จากตัวเราเองเหมือนกันค่ะ ช่วงนี้เลยเริ่มหันมาใส่ใจเรื่องเล็ก ๆ รอบตัวมากขึ้น
ทั้งการได้กินของที่ชอบหลังเลิกงาน กลับมานอนดูซีรีส์บนเตียงแบบไม่ต้องรีบ หรือวันหยุดก็ออกไปเดินเล่นคนเดียวบ้าง
ตอนแรกคิดว่าการอยู่คนเดียวจะเหงา แต่พอได้อยู่กับตัวเองจริง ๆ กลับรู้สึกสงบกว่าที่คิดเยอะเลยค่ะ

เมื่อก่อนเราเป็นคนที่พยายามรักษาความสัมพันธ์ทุกอย่างมาก กลัวคนอื่นไม่พอใจ กลัวเขาหายไปจากชีวิต
จนบางครั้งลืมไปว่าตัวเราเองก็เหนื่อยเหมือนกัน
พอโตขึ้นเลยเริ่มเข้าใจว่าคนบางคนเข้ามาในชีวิตเพื่ออยู่กับเราแค่ช่วงหนึ่งก็ได้ ไม่จำเป็นต้องอยู่ตลอดไป
และการที่ความสัมพันธ์จบลงก็ไม่ได้แปลว่าใครเป็นคนผิดเสมอไป

ตอนนี้เลยพยายามไม่คาดหวังกับคนอื่นมากเกินไป และหันกลับมาดูแลความรู้สึกตัวเองให้มากกว่าเดิมค่ะ มีเวลาให้ครอบครัวมากขึ้น
หาอะไรทำที่ตัวเองชอบ และพยายามไม่เอาชีวิตตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นในโซเชียลด้วย เพราะยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าทุกคนไปไกลกว่าเรา
ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังของแต่ละคนเป็นยังไง ช่วงนี้เลยรู้สึกว่าชีวิตไม่ต้องหวือหวาก็ได้
ขอแค่ตื่นมาแล้วไม่รู้สึกหนักใจกับชีวิต มีเงินพอใช้ มีคนที่รักเรา
และยังมีแรงทำสิ่งที่อยากทำ แค่นี้ก็น่าจะเป็นความสุขที่ดีมากแล้วค่ะ