อยากเป็นพระอรหันต์

ชีวิตในวัยเบญจเพส ที่เป็นหนุ่มเต็มตัว
แต่พ่อแม่ก็ชราลงทุกวัน ตัวเองที่คลุกคลี กับ
วิถีของโลกทุนนิยม พลิกแพลงไปตามกระแสคลื่นของตัณหาต่างๆ บางครั้งกลับยิ่งรู้สึกว่า
ชีวิตตอบแทนพระคุณพ่อแม่ในทางโลก เท่าไหร่ก็ไม่มากพอ มีปกติเป็นสิ่งบกพร่องเสมอ
และหลายครั้ง ถึงรู้ว่าท่านไม่ได้คาดหวังอะไร
แต่ใจเรากลับรู้สึกโศกเศร้า ที่ไม่สามารถให้อะไรกับพ่อแม่ได้มากพอเลย ถ้าหากว่าชีวิตจะทดแทนคุณท่านได้ทั้งหมด ก็จะยอมสละชีวิตทิ้งอย่างไม่ต้องคิด  จึงรู้สึกว่า หากไม่สามารถตอบแทนพระคุณพ่อกับแม่ได้ในทางโลก ก็อยากจะตอบแทนท่านในทางธรรม แม้พ่อกับแม่จะไม่ได้ปลื้มปิติเลื่อมใสกับเรื่องพวกนี้เท่าใดนักก็ตาม
อยากจะเป็นพระอรหันต์  ถึงแม้โลกไม่รู้
พ่อกับแม่ไม่รู้ ไม่ได้ปลื้มปิติใจเท่ากับอภิชาติบุตรเเบบโลกๆก็ตามที  แค่อยากบรรลุให้ท่านได้ใกล้ชิด ได้อยู่ในกระแส คุณของความดับสิ้นกิเลส
อาจจะพอทดแทนพระคุณท่านได้บ้าง
และคงไม่มีคุณเหล่าใดจะมากพอเท่านี้อีกแล้ว
อยากเป็นพระอรหันต์ครับ😎