วันนี้มีนัด Follow up กับหมอกายภาพ น้องสาวพาเรากับคุณแม่วัย 72 ปีไปด้วย พอไปถึงโรงพยาบาล ยายี่ (Security guard) เปิดประตูรถแล้วถามว่า "รับรถนั่งไหมครับ?" น้องสาวเลยรีบตะโกนบอก "คนหลังค่ะ!" (555 เหตุการณ์แบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก!)
พอน้องสาวแยกไปจอดรถ เรากับแม่ก็เดินไปกดตู้เอาใบนำทาง วันนี้ไม่เห็นพนักงานเข็นรถบริการ พอมองไปเห็นทางลาดที่ต้องเข็นขึ้นค่อนข้างสูง เราเลยแก้ปัญหาด้วยการบอกแม่ว่า "ให้แม่ช่วยเข็นรถเปล่าขึ้นทางลาดไปรอตรงประตู ส่วนเราจะเดินขึ้นบันไดไปเจอกันคนละครึ่งทาง"
โชคดีมากที่วันนี้แม่ยอมฟังและทำตามแต่โดยดี เพราะปกติเวลาเราเสนอวิธีแก้ปัญหา แม่ชอบขัดตลอด แต่พักหลังๆ มานี้แม่เริ่มยอมรับแล้วว่าเราไม่ได้หลงๆ ลืมๆ หรือคิดอะไรผิดๆ
สิ่งที่อยากบอกคือ: ทุกวันนี้เราสามารถคิดและแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีขึ้นมาก มันคือสัญญาณที่ชัดเจนว่าการฟื้นฟูร่างกายและสมองของเรามีความก้าวหน้าและเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นในทุกๆ วัน ❤️
เมื่อคุณแม่เริ่มมั่นใจในตัวเราอีกครั้ง... ชัยชนะเล็กๆ ของการฟื้นฟูประจำวันนี้ค่ะ
พอน้องสาวแยกไปจอดรถ เรากับแม่ก็เดินไปกดตู้เอาใบนำทาง วันนี้ไม่เห็นพนักงานเข็นรถบริการ พอมองไปเห็นทางลาดที่ต้องเข็นขึ้นค่อนข้างสูง เราเลยแก้ปัญหาด้วยการบอกแม่ว่า "ให้แม่ช่วยเข็นรถเปล่าขึ้นทางลาดไปรอตรงประตู ส่วนเราจะเดินขึ้นบันไดไปเจอกันคนละครึ่งทาง"
โชคดีมากที่วันนี้แม่ยอมฟังและทำตามแต่โดยดี เพราะปกติเวลาเราเสนอวิธีแก้ปัญหา แม่ชอบขัดตลอด แต่พักหลังๆ มานี้แม่เริ่มยอมรับแล้วว่าเราไม่ได้หลงๆ ลืมๆ หรือคิดอะไรผิดๆ
สิ่งที่อยากบอกคือ: ทุกวันนี้เราสามารถคิดและแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ดีขึ้นมาก มันคือสัญญาณที่ชัดเจนว่าการฟื้นฟูร่างกายและสมองของเรามีความก้าวหน้าและเป็นไปในทิศทางที่ดีขึ้นในทุกๆ วัน ❤️