มีวิธีแก้ความอายในอดีตไหมครับ?

คืออย่างนี้นะครับ
ตอนผมป.6อ่ะผมเจอผู้หญิงคนนึงผมตั้งชื่อว่า(A)ล่ะกัน ผมไม่ได้ชอบไม่ได้เกลียดแต่พอผ่านไปเรื่อยๆผมก็สนิทกับเขาทีนี้เพื่อนผู้หญิงอีกผมผมตั้งว่า(B)นะครับก็ไปบ้านผู้หญิง(A)แล้วทีนี้เหมือนผู้หญิง(B)ชวนผมกับเพื่อนผู้ชายอีกคน(C) ไปบ้านAแล้วทีนี้ผ่านไปเรื่อยๆ
เราสนิทกันมากขึ้นตอนนั้นผมยังไม่รู้อ่ะไรมากแบบ
คึกคนองอ่ะครับ ผมก็แบบถอดเสื้อเล่นอะไรแบบนี้
อันนี้ผมขอโทษจริงๆนะครับตอนนั้นผมเอาความกล้ามากจากไหนไม่รู้และมันแย่มากด้วย แล้วทีนี้ผมก็อาบนํ้าบ้านผู้หญิงAเป็นแบบนี้ไปประมาณ4-6เดือนแต่วันหนึ่งหลังผมกลับบ้าน Aทักมาหาผมว่านายชอบเราหรอ
ตอนนั้นผมตอบไปว่า ไม่รู้อ่ะแต่ถ้าเป็นแฟนก็ได้อยู่
ทีนี้วันถัดมาไปบ้านAเหมือนเดิม แล้วBกับCอ่ะเอามือถือ
Aไปเหมือนแบบเพื่อนแย่งเอามือถือไปดูแชทเล่นๆอ่ะครับ
ทีนี้ผมอายไม่อยากให้พวกมันดู แต่พอผมหันไปหาAปึบ
เขาอยู่นึ่งไม่ขัดขืน ตอนนั้นผมรู้ว่าโดนเล่นแล้วพอผมกลับบ้านผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะตัดความสัมพันธ์กับA พอวันถัดมาผมหงอยเลยแล้วก็เป็นแบบนี้ไป
จนปัจฉิม พอขึ้นม.1ผมสอบเข้าแล้วได้ห้อง1เพื่อนที่เหลือก็คละกันวันหนึ่งผมกําลังจะกลับบ้านAทักมาถาม
ว่าไปบ้านเราไหมBก็ไป แต่ผมบอกไม่รู้เพราะผมไม่อยากไปไหนกับพวกเขาแล้ว แล้วAก็ไม่ทักมาอีกเลยเดินผ่านกันผมก็เมินเป็นแบบนี้สักพักนึงเลยครับ
ปัจจุบันเรื่องราวนี้ยังตามมาหลอกหลอนผม ผมเลยกลัวผู้หญิงมาตลอดเลย ผมอายมากเวลาที่เรื่องนี้มันกลับเข้ามาในหัวผม ผมอยากลืมๆมันไปสักทีช่วยบอกวิธีแก้หน่อยครับ ขออภัยที่พิมพ์ยาวมากนะครับ.