[CR] Coco — เด็กชายที่รักการเล่นกีต้า แต่ไม่ได้ชื่อ Coco 🎸

กระทู้รีวิว

ภาพยนตร์ ภาพยนตร์แอนิเมชัน ภาพยนตร์ต่างประเทศ ภาพยนตร์ครอบครัว Coco (ภาพยนตร์)

Coco — เด็กชายที่รักการเล่นกีต้า แต่ไม่ได้ชื่อ Coco 🎸

บ้านที่เงียบที่สุดคือบ้านที่มีความเจ็บปวดซ่อนอยู่มากที่สุด

บ้านของมิเกลห้ามเล่นดนตรีมาหลายชั่วอายุคน ไม่ใช่เพราะเกลียดดนตรี แต่เพราะรักคนคนหนึ่งมากเกินไปจนเมื่อเขาจากไปพร้อมกับดนตรี ความเจ็บปวดนั้นก็ถูกแปรสภาพเป็นกฎของบ้าน

นั่นคือสิ่งที่ความเศร้าทำกับครอบครัว มันไม่ได้อยู่ในรูปของน้ำตา แต่อยู่ในรูปของสิ่งที่ถูกห้าม สิ่งที่ไม่มีใครพูดถึง และความเงียบที่ทุกคนในบ้านเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันโดยไม่ตั้งคำถาม

และยิ่งบ้านเงียบเท่าไหร่ หนูน้อย Coco ก็ยิ่งจำอะไรไม่ได้ ราวกับว่าความทรงจำของคนเรานั้นต้องการเสียงบางอย่างเพื่อให้มันยังคงอยู่…

โลกแห่งแดนไร้คนเป็น — การจากไปที่แท้จริงไม่ใช่การสิ้นลมหายใจ

ความเชื่อของ Día de los Muertos บอกว่าคนที่จากไปยังมีตัวตนอยู่ตราบเท่าที่ยังมีคนจดจำพวกเขา และจะสลายหายไปในที่สุดเมื่อไม่มีใครเหลืออยู่ที่นึกถึงชื่อพวกเขาได้อีก

นี่ไม่ใช่แค่ความเชื่อของชาวละติน มันคือความจริงที่ลึกมาก เพราะการจากไปที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การหมดลมหายใจ แต่คือการที่ไม่มีใครจำได้ว่าเราเคยมีตัวตนอยู่

และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับชายคนหนึ่งในโลกแห่งแดนไร้คนเป็น ผู้ที่ไม่มีแม้รูปบนหิ้งระลึก เพราะครอบครัวเลือกที่จะลืมเขา

มิเกล — เด็กที่ถูกบังคับให้เลือกระหว่างตัวตนกับครอบครัว

เมื่อมิเกลหลุดเข้าไปในโลกแห่งแดนไร้คนเป็น เงื่อนไขของการกลับบ้านก็ชัดเจนโหดร้าย รับพรจากสายเลือด แต่ต้องเลิกเล่นดนตรีตลอดไป

มันฟังดูเหมือนการเลือกระหว่างความฝันกับครอบครัว แต่จริงๆ แล้วหนังกำลังถามคำถามที่ลึกกว่านั้น ครอบครัวที่บังคับให้คนในบ้านทิ้งตัวตนเพื่อแลกกับการยอมรับ นั้นคือครอบครัวหรือเปล่า?

และ เงื่อนไขรูปแบบนี้คือสิ่งที่เรียกว่า Conditional Love ความรักที่มีเงื่อนไข ซึ่งเป็นแผลที่ลึกที่สุดชนิดหนึ่งที่ครอบครัวทำกับคนในบ้านได้ เพราะมันไม่ได้รู้สึกเหมือนการทำร้าย มันรู้สึกเหมือนการรัก

Coco — ชื่อหนังที่ไม่ใช่พระเอก แต่คือหัวใจของเรื่องทั้งหมด

มิเกลต้องดิ้นรนตลอดทั้งเรื่องเพื่อกลับบ้าน แต่ทางออกที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในโลกแห่งแดนไร้คนเป็น มันอยู่ที่ห้องนอนเล็กๆ ของคุณยายทวด Coco ผู้สูงวัยที่ค่อยๆ ลืมทุกอย่าง

เมื่อมิเกลร้องเพลง Remember Me ให้เธอฟัง และเธอค่อยๆ จำได้ว่าเพลงนั้นคือเพลงของพ่อที่เธอรักและคิดถึงตลอดชีวิต ฉากนั้นไม่ได้บอกว่าดนตรีเยียวยาจิตใจ แต่บอกว่า ความทรงจำที่ถูกเก็บกดเอาไว้นานที่สุด บางทีก็รอแค่เสียงคุ้นเคยเพียงเสียงเดียวเพื่อจะปะทุออกมา

และในวินาทีที่ Coco จำได้ ชายคนหนึ่งในโลกแห่งแดนไร้คนเป็นก็ไม่ต้องสลายหายไปอีกต่อไป

ครอบครัวไม่ใช่สิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับความฝัน

ตอนท้ายหนังไม่ได้บอกว่าครอบครัวสำคัญกว่าความฝัน มันบอกว่าครอบครัวที่แท้จริงคือคนที่จดจำคุณในฐานะที่คุณเป็น ไม่ใช่ในฐานะที่พวกเขาอยากให้คุณเป็น

และบางที ดนตรีที่เล่นให้คนที่รักฟังในคืนสุดท้าย มีความหมายมากกว่าเวทีทั้งโลก

“Remember me… until you’re in my arms again” 🎸

…ไม่มีบรรทัดไหนในหนังทั้งเรื่องที่พูดถึงความตายได้เจ็บปวดและงดงามกว่านี้อีกแล้ว…

⭐️Good to Know✨

และหากคุณได้ชม Momentous Night Spectacular ของ Hong Kong Disney land การแสดงจะจบลงด้วยเพลง Remember Me จากเรื่อง Coco…

🏰 วางแผนเที่ยว Hong Kong Disneyland ฉบับ “ไปครั้งแรก” 🏰

https://www.facebook.com/share/p/19LwejpzuP/?mibextid=wwXIfr

Coco — Pixar Animation Studios

#Coco #Pixar #รีวิวหนัง #หนังที่ดูได้ทุกวัย #BearsWanderer