มีใครเคยรู้สึกว่าโตขึ้นแล้ว แต่กลับไม่รู้ว่าตัวเองกำลังวิ่งไปทางไหนบ้างไหมคะ

ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอายุที่มากขึ้น หรือเพราะช่วงชีวิตมันเริ่มเปลี่ยน แต่รู้สึกว่าตัวเองตั้งคำถามกับหลายอย่างมากค่ะ ทั้งเรื่องงาน เรื่องเงิน เรื่องความสัมพันธ์ รวมถึงความสุขของตัวเองด้วย เมื่อก่อนคิดว่าถ้าทำงาน มีรายได้ มีเป้าหมาย ทุกอย่างก็น่าจะโอเค แต่พอถึงจุดหนึ่งกลับรู้สึกเหมือนกำลังใช้ชีวิตตามหน้าที่มากกว่าความรู้สึกจริงๆ ตื่นเช้ามาทำงาน กลับบ้าน พักผ่อน แล้วก็วนลูปแบบเดิมไปเรื่อยๆ จนบางวันก็แอบถามตัวเองว่าที่เหนื่อยอยู่ทุกวันนี้ เรากำลังเดินไปหาสิ่งที่ต้องการจริงๆ หรือแค่กลัวการหยุดอยู่กับที่กันแน่ เวลาเห็นคนอื่นประสบความสำเร็จก็ยินดีด้วยนะคะ แต่ก็อดเอาตัวเองไปเปรียบเทียบไม่ได้ ทั้งที่รู้ว่าชีวิตแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางวันก็รู้สึกเข้มแข็งมาก แต่บางวันแค่คำพูดเล็กๆ ก็ทำให้คิดมากทั้งคืน ไม่ได้อยากระบายในโซเชียลที่คนรู้จักเยอะ เลยอยากลองมาถามในนี้ว่ามีใครเคยผ่านช่วงแบบนี้ไหม แล้วสุดท้ายจัดการกับความรู้สึกยังไง หรือปล่อยให้เวลาค่อยๆ พาเราผ่านมันไปเองคะ อยากอ่านมุมมองของหลายๆ คน เผื่อจะได้ข้อคิดกลับไปปรับใช้กับตัวเองบ้าง