สวัสดีค่ะวันนี้ตอนประมาณ
19.50 น. ณ. สะพานตรงราชพินิชบางแก้ว
เราเดินข้ามสะพานลอยมาเป็นประจำเกือบทุกวันค่ะเวลาไป มหาวิทยาลัยหรือทำงาน ปกติเราจะเจอคนนึงอยู่ที่สะพานเป็น เหมือนคนไร้บ้านแต่เขาพึ่งมาอยู่ที่สะพานนี้เห็นเป็น
ประจำ2เดือนแล้ว แต่ก็ไม่ได้อะไรเพราะเขาไม่เคยทำอะไรเรา แต่ครั้งนี้ เรากลับจากมหาวิทยาลัย ถึงที่นี้ก็เริ่มดึกแล้ว ใน สะพานตอนนั้นไม่มีใครนอกจากฉันกับคนคนนั้นเลย โดยปกติ จะมีขอทานคนอื่นด้วยแต่วันนี้ไม่มี จากนั้นเราก็เดินของเรา
ปกติ และคนนั้นก็เริ่มพริ้วปากและพูดขึ้น"น้องน้อง จะไปไหน จ๊ะ ว่างมั้ยไปกินมาม่ากับพี่มั้ย กลางป่านี้เอง สนุกนะ "เราก็ รีบเดินหนีเลยค่ะแต่ด้วยความที่ในตกถนนบนสะพานก็ลื่นมาก จึงทำให้ต้องเดินระวัง คนนั่นก็เดินตามมาค่ะ เราก็หันไปด่าเขาว่ามาเจ้ามานะไอ้หน้ากูจะถีบลงสะพานนี้แหละจากนั้นฉันเลยเร่งฝีเท้า จนมาถึงข้างล่างตรงวินมอเตอร์ไซค์ ตอนแรกมีวินมอเตอร์ไซค์อยู่ 1 คันค่ะฉันก็คิดว่าจะรีบขึ้นวินมอเตอร์ไซค์แต่สุดท้ายวินมอเตอร์ไซค์ก็ไปรับลูกค้าอีกคนนึงค่ะที่มาอีกทางหนึ่งน่าจะเป็นเพราะว่าพี่วินมอเตอร์ไซค์เห็นลูกค้าคนนั้นก่อน จากนั้นฉันก็ต้องนั่งรออยู่ตรงนั้นเพื่อที่จะขึ้นวินมอเตอร์ไซค์อีกคันนึง รอประมาณ 3 นาทีค่ะ แต่โชคดีที่ตรงนั้นมีคนเยอะ คนๆนั้นก็เลยไม่มาเดินตาม
นี่เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่เจอมาสดๆร้อนๆเลย
27/07/69 (ฉันคิดว่าการแต่งกายของฉันคือสุภาพมากๆออกจะซอมซ่อด้วยค่ะ เสื้อโปโลกับกางเกงวอร์มใส่แมส)
ครั้งนี้ก็อยากจะเตือนให้สมาชิกทุกท่านระวังตัวให้ดีแล้วก็เวลาออกไปไหนตอนกลางคืนก็พกสิ่งที่สามารถป้องกันตัวได้ด้วยนะคะ
เราเจอโรคจิต
19.50 น. ณ. สะพานตรงราชพินิชบางแก้ว
เราเดินข้ามสะพานลอยมาเป็นประจำเกือบทุกวันค่ะเวลาไป มหาวิทยาลัยหรือทำงาน ปกติเราจะเจอคนนึงอยู่ที่สะพานเป็น เหมือนคนไร้บ้านแต่เขาพึ่งมาอยู่ที่สะพานนี้เห็นเป็น
ประจำ2เดือนแล้ว แต่ก็ไม่ได้อะไรเพราะเขาไม่เคยทำอะไรเรา แต่ครั้งนี้ เรากลับจากมหาวิทยาลัย ถึงที่นี้ก็เริ่มดึกแล้ว ใน สะพานตอนนั้นไม่มีใครนอกจากฉันกับคนคนนั้นเลย โดยปกติ จะมีขอทานคนอื่นด้วยแต่วันนี้ไม่มี จากนั้นเราก็เดินของเรา
ปกติ และคนนั้นก็เริ่มพริ้วปากและพูดขึ้น"น้องน้อง จะไปไหน จ๊ะ ว่างมั้ยไปกินมาม่ากับพี่มั้ย กลางป่านี้เอง สนุกนะ "เราก็ รีบเดินหนีเลยค่ะแต่ด้วยความที่ในตกถนนบนสะพานก็ลื่นมาก จึงทำให้ต้องเดินระวัง คนนั่นก็เดินตามมาค่ะ เราก็หันไปด่าเขาว่ามาเจ้ามานะไอ้หน้ากูจะถีบลงสะพานนี้แหละจากนั้นฉันเลยเร่งฝีเท้า จนมาถึงข้างล่างตรงวินมอเตอร์ไซค์ ตอนแรกมีวินมอเตอร์ไซค์อยู่ 1 คันค่ะฉันก็คิดว่าจะรีบขึ้นวินมอเตอร์ไซค์แต่สุดท้ายวินมอเตอร์ไซค์ก็ไปรับลูกค้าอีกคนนึงค่ะที่มาอีกทางหนึ่งน่าจะเป็นเพราะว่าพี่วินมอเตอร์ไซค์เห็นลูกค้าคนนั้นก่อน จากนั้นฉันก็ต้องนั่งรออยู่ตรงนั้นเพื่อที่จะขึ้นวินมอเตอร์ไซค์อีกคันนึง รอประมาณ 3 นาทีค่ะ แต่โชคดีที่ตรงนั้นมีคนเยอะ คนๆนั้นก็เลยไม่มาเดินตาม
นี่เป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่เจอมาสดๆร้อนๆเลย
27/07/69 (ฉันคิดว่าการแต่งกายของฉันคือสุภาพมากๆออกจะซอมซ่อด้วยค่ะ เสื้อโปโลกับกางเกงวอร์มใส่แมส)
ครั้งนี้ก็อยากจะเตือนให้สมาชิกทุกท่านระวังตัวให้ดีแล้วก็เวลาออกไปไหนตอนกลางคืนก็พกสิ่งที่สามารถป้องกันตัวได้ด้วยนะคะ