สมัยเรียนมหาลัยเรามีเพื่อนคนหนึ่งที่พ่อแม่เดินทางมาเยี่ยมยังไม่ถึงที่หมายก็ประสบอุบัติเหตุยกคัน แต่ปัจจุบันเพื่อนคนนั้นก็มีความสุขดีแต่งงานมีครอบครัวและไม่เหลือความเศร้าในแววตา
เพื่อนอีกคนหนึ่งที่บ้านไฟไหม้ คนในครอบครัวเสียชีวิตหลายศพ แต่ทุกวันนี้เค้าก็ทำงานก้าวหน้า มีเพื่อนฝูงมากมาย ยังเห็นไลฟ์สร้างเสียงหัวเราะให้คนอื่น
นึกไม่ถึงว่าถึงคราวตัวเองที่คนในครอบครัวถูกฆาตรกรรมแบบหาคนทำไม่ได้
ตั้งแต่สูญเสีย เราไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน เรารู้สึกว่มันไม่แฟร์ ทำไมเหตุการณ์นี้จึงเกิดขึ้นกับเรา
าความทะเยอทะยานหรือฝันที่วาดไว้กลับไม่เอาแล้วซะงั้น
มันเหมือนหมดไฟและปลงในชีวิต ชีวิตก็แค่นี้ ตระหนักได้ว่าการเกิดเป็นทุกข์ ไม่ได้อยากได้อยากมี
สังคมก็ไม่เอา พยายามไม่สนิทกับใครง่ายๆชอบอยู่คนเดียว กินยาซึมเศร้าก็แล้วแต่ไม่มีอะไรดีขึ้น
หลักๆเราว่ามันอยู่ที่มุมมองความคิดของเรามากกว่า ว่าจะรับมือกับบททดสอบชีวิตนี้อย่างไร
แต่เรารับมือไม่ได้เท่านั้นเอง
อยากถามความเห็นเพื่อนๆในบอร์ด ผ่านจุดนั้นมาอย่างไร และสามารถใช้ชีวิตให้เป็นปกติสุขยังไง
ชวนมาเสวนากัน
อยากรู้ว่าคนที่ผ่านการสูญเสียคนในครอบครัวแบบหนักๆ ดำรงชีวิตในปัจจุบันให้มีความสุขได้อย่างไร
เพื่อนอีกคนหนึ่งที่บ้านไฟไหม้ คนในครอบครัวเสียชีวิตหลายศพ แต่ทุกวันนี้เค้าก็ทำงานก้าวหน้า มีเพื่อนฝูงมากมาย ยังเห็นไลฟ์สร้างเสียงหัวเราะให้คนอื่น
นึกไม่ถึงว่าถึงคราวตัวเองที่คนในครอบครัวถูกฆาตรกรรมแบบหาคนทำไม่ได้
ตั้งแต่สูญเสีย เราไม่เคยมีความสุขเลยสักวัน เรารู้สึกว่มันไม่แฟร์ ทำไมเหตุการณ์นี้จึงเกิดขึ้นกับเรา
าความทะเยอทะยานหรือฝันที่วาดไว้กลับไม่เอาแล้วซะงั้น
มันเหมือนหมดไฟและปลงในชีวิต ชีวิตก็แค่นี้ ตระหนักได้ว่าการเกิดเป็นทุกข์ ไม่ได้อยากได้อยากมี
สังคมก็ไม่เอา พยายามไม่สนิทกับใครง่ายๆชอบอยู่คนเดียว กินยาซึมเศร้าก็แล้วแต่ไม่มีอะไรดีขึ้น
หลักๆเราว่ามันอยู่ที่มุมมองความคิดของเรามากกว่า ว่าจะรับมือกับบททดสอบชีวิตนี้อย่างไร
แต่เรารับมือไม่ได้เท่านั้นเอง
อยากถามความเห็นเพื่อนๆในบอร์ด ผ่านจุดนั้นมาอย่างไร และสามารถใช้ชีวิตให้เป็นปกติสุขยังไง
ชวนมาเสวนากัน