ปัญหามูลฐานของทุกชีวิต

ปัญหาของทุกชีวิตที่เกิดมาไม่ได้มีปัญหาในเรื่องของจิตใจไม่สนุก ทุกชีวิตไแม้จะเกิดมามีฐานันดรแบบไหนต่างก็ไม่ใช่มีชีวิตขาดความบันเทิงในเรื่องความรัก คนโสดไม่ได้เกิดมามีคุ่ชีวิตก็มีโอกาสมีความบันเทิงความรักได้ หรือบางคนมีความบันเทิงในเรื่องความรักแต่ก็มีปัญหาอกหักตามมาภายหลังต่างๆ ปัญหาของทุกชีวิตที่เกิดมาไม่ได้มีปัญหาในเรื่องของจิตใจไม่สนุก แต่ความสนุกนั้นมักเป็นปัญหาต่อโลกที่อยู่อาศัยและสังคมมากกว่า แต่การทำมาหากินเป็นปัญหามูลฐานของทุกชีวิตที่เกิดมามีสุขภาพ โลกมนุษย์มีสาขาวิชาเรียนเยอะแยะมากมายให้คนมีปัญหาในด้านความไม่เข้าใจในคอนเซปต์ต่างๆได้เลือกเรียนทุกหนทุกแห่ง ชีวิตเกิดมาแตกต่างมีปัญหาให้ต้องใช้สมองแก้ไขปัญหาไม่เหมือนกัน จึงมีคอนเซปต์ของชีวิตต่างๆ บางทีก็เห็นกลุ่มคนที่มีความคิดคอนเซปต์เดียวกันรวมตัวเป็นกลุ่มขบวนการ หากชีวิตคนที่มีปัญหากิเลสความหิวโหยมาก ก็มีปัญหาในเรื่องของการทำมาหากินให้จะต้องแก้ปัญหา แต่ก็มักเป็นชีวิตที่ลงทุนอย่างต้องใช้เงินในการทำมาหากิน แต่ในยุคใหม่ควมเจริญได้เป็นมาตรฐานของชีวิตคนที่เจริญเป็นอารยะมีโอกาสที่ดีกว่าในโลกมนุษย์ ถ้าคนที่เป็นคนทำมาหากินแพ้ต่อความเจริญก้าวหน้าทางศิลปะวิทยาการมาก ก็จะต้องเป็นชีวิตที่จำเป็นจะต้องพัฒนาศิลปะในเรื่องทำมาหากินไม่ให้การทำมาหากินเป็นความด้อยของศิลปะและสุขอนามัยมากเกินไป โลกยุคใหม่ในยุคดิจิตัล จะมีสิ่งที่เป็นตัวคั่นมากมายเป็นรูปแบบศิลปะต่างๆแล้วทำให้อนาคตทุกคนจะมีปัญหาการแอคทีฟไม่สะดวกในการทำมาหากินมากขึ้น ถ้าคนที่ไม่ค่อยมีปัญหาทำมาหากินได้ยาก ก็จะไม่ค่อยเห็นได้ไปตามเป็นปัญหาสังคมต่อการจะขอคนอื่นทำมาหากินมากบ่อยๆตลอด เรื่องปัญหาการทำมาหาินของชีวิตมนุษย์ที่มีอารยธรรม บางคนก็เพิ่งคิดออกและแก้ปัญหาได้ดีเมื่อเลยไปถึงยุคสมัยของลูกหลาน ในสมัยใหม่คนทำมาหากินไม่ใช่คนที่ไม่ได้จำเป็นหรือต้องการในการจะมีเงินมากขึ้น

ทุกเวลาคือการนำทรัพยากรธรรมชาติมาใช้ ให้หลายอย่างอยู่ทุกวินาทีทำให้มีค่าใช้จ่าย ชีวิตคนทุกคนไม่ได้หวังอะไรในประเทศ เพียงแต่เศรษฐกิจของเขาไม่ฝืดเคือง ต่อการจะใช้ทรัพยากรทางธรรมชาติได้ ไม่มีปัญหาทำให้ชีวิตไม่ได้ทำมาหากิน คนทำมาหากินในพื้นที่อยู่ในพื้นที่ได้นาน หาเงินกันจนแก่ ส่วนนักท่องเที่ยวมีเกียรติท่องเที่ยวไปตามศิลปะที่มีความแปลกๆใหม่ๆความคุ้นชินสะดุดตาพาไปไปไหนก็มีเงินเลือกกินแบบไหนเอาอย่างที่จะมีความสุขแต่อยู่ในพื้นที่ไม่ได้นานเท่าคนทำมาหากินในพื้นที่นั่นเอง แม้คนทำมาหากินในพื้นที่จะเป็นคนกินไม่หรูก็อยู่ได้ มีความหวังว่าจะเก็บเงินส่งลูกหลานอยู่กินเรียนหนังสือในเมืองได้ อย่ามัวแต่คิดออกแบบอะไรอยู่ตลอดถึงอนาคต ในเวลานี้อนาคตก็มาถึงนานแล้ว แต่ชีวิตยังไม่มีสติจะทำอะไรต่อตามสิ่งที่จะต้องทำงาน ให้ชีวิตได้ดีไม่เป็นคนดีๆอะไรอะไรเลย จนเกือบจะหมดเวลาไปเฉยๆ อดีตนั้นเคยออกแบบมายังไงก็ทำตามที่เข้าใจว่าเป็นแบบที่ตัดสินใจแน่นอนแล้ว ก็การมีดำรงชีพตามปกติเป็นแบบไหนก็เป็นโดยก็สามารถ ทำอะไรให้มีรายได้ต่อความหวังในอนาคตได้ไม่ฝืดเคืองจึงจะมีความสุขปกติดี จะมีสถานะเป็นนักท่องเที่ยวจนอายุเป็นคนแก่แล้ว ก็ไม่ค่อยได้มีชีวิตเป็นคนมีครอบครัวอาศัยอยู่บ้านตามปกติได้คนที่เขามีความจำเป็นต้องมีรายได้สูง แม้ชีวิตทำงงานอะไรก็มักหาเงินเพื่อการมีบ้านอยู่ให้มีมาตรฐานการพักผ่อนการดำรงชีพและอาชีพนั่นล่ะ แล้วก็มักมีความฝันเรื่องการจะทำให้ชีวิตไม่เหนื่อยยากกับการจะต้องหารายได้สูงไปเป็นระยะเวลานานเพื่อชีวิตจะมีฐานะอะไรใหม่ๆใหญ่ๆตลอดเวลา แต่ชีวิตที่พอดีจะให้ความสำคัญเรื่องรายได้และอาชีพทำมาหากินยังชีพในพื้นที่ได้ มากกว่าการคิดสร้างแต่ฐานะอะไรใหม่ๆ เพื่อไม่ให้ชีวิตจะต้องคิดรับผิดชอบอะไรใหญ่เกินไป เพราะในเรื่องการสร้างฐานะอะไรๆก็ไม่ใช่เรื่องทำง่ายๆเล่นๆ ชีวิตคนมีเวลายังเป็นคนไม่มีรายได้ แล้วเมื่อทำงานแล้วก็จะมีความคิดอยากมีรายได้มากขึ้น ตามความรับผิดชอบตามวัย เมื่อชีวิตอยากมีรายได้สูงก็จะมีความหนักของชีวิตและการทำงานมากขึ้น แต่เื่อชีวิตมีอายุมากขึ้นและวัยที่เปลี่ยนแปลง จะทำให้ชีวิตรู้สึกว่าอยากพักผ่อนให้ชีวิตสงบสุขากกว่าการจะยังคงมีงานที่หนักในความรับผิดชอบเหมือนอย่างเดิม การจะพักผ่อนจึงต้องการมีบ้านมากกว่าการเข้าสังคมที่จะทำให้ขาดการพักผ่อนเป็นส่วนตัวให้ชีวิตมีสุขภาพปกติๆดีได้ และได้มีความหวังกับชีวิตในอนาคตได้ว่าจะได้เห็นความเจริญสดใสของสังคมที่มีความรู้ดีๆ

มีใครคิดว่าชีวิตตัวเองมีปัญหามูลฐานในด้านไหนทำให้มีเหตุผลของการเลือกสาขาวิชาเรียนแล้วตอนนี้ ได้แก้ไขให้มีการพัฒนาพ้นปัญหาชีวิตที่ทำให้ขาดความสุขได้บ้างมั้ยครับ ถามต่อครับว่าในช่วงชีวิตอนาคตคุณจะมีอาชีพทำมาหากินยังไง แล้วจะอยู่ในสภาพชีวิตเป็นแบบไหนพอจะได้วางแผนเริ่มแก้ไขปัญหารองรับอนาคตได้หรือยัง