Hande baladin นักตบสาวสวยขวัญใจแท้จริงแล้วเธอมาจากภาคอีสาน

จังหวัดในแถบภาคอีสานที่มีลมพัดตึงตลอดปี ไม่มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษ จนกระทั่งวันหนึ่ง มีสาวลูกครึ่งหน้าคมสไตล์อินเตอร์ ยิ้มสวยราวกับนางงามสโมสรโลก ดีกรีความสูงยาวเข่าดีถึง 190 เซนติเมตร ย้ายสำมะโนครัวมาอยู่แถวบ้าน

ชาวบ้านต่างพากันเรียกเธอสั้นๆ ด้วยความเอ็นดูตามสำเนียงท้องถิ่นว่า "ฮั่นเด้"

คำว่า "ฮั่นเด้" (หรือบางทีออกเสียงเป็น ฮั่นน่ะ, ฮั่นแหน่) เป็นคำอุทานใน ภาษาถิ่นอีสาน ที่มีความหมายและบริบทการใช้งานหลักๆ ดังนี้ค่ะ:
1. ความหมายเชิงอุทานเมื่อเจอสิ่งที่น่าประหลาดใจ หรือสะดุดตา
ใช้เมื่อจู่ๆ เราเห็นอะไรบางอย่างที่โดดเด่น แปลกตา น่าตกใจ หรือผิดสังเกตขึ้นมาทันที เช่น เห็นคนทำอะไรเกินคาด เห็นของแปลกๆ หรือเจอเหตุการณ์ที่น่าตื่นเต้น
ตัวอย่าง: "ฮั่นเด้! ตาออนซอนแท้ สูงปานหอไอเฟลพู่น!" (อุทานด้วยความทึ่ง)
2. ความหมายเชิงจับผิด แซวเล่น หรือรู้ทัน
ใช้พูดเวลาที่จับไต๋คนอื่นได้ หรือเวลาที่มีใครกำลังทำตัวมีพิรุธ แอบทำเซอร์ไพรส์ หรือทำท่าทางลับๆ ล่อๆ คล้ายกับคำว่า "ฮั่นแหน่!" ในภาษาไทยกลาง
ตัวอย่าง: "ฮั่นเด้... แอบกินตำซะน้อ บ่เอิ้นกันจักคำเนาะ" (แซวด้วยความรู้ทัน)
3. ความหมายเชิงยืนยัน หรือเห็นพ้องต้องกัน
ใช้ตอบรับเมื่อมีคนชี้ให้ดูอะไรสักอย่าง แล้วเราหันไปเห็นพอดี หรือเจอสิ่งที่ตามหา
ตัวอย่าง: "เอ้า... ฮั่นเด้ กุญแจรถที่อยู่ใต้โต๊ะเจ้าพู่น!" (อ๋อ อยู่นี่เอง!)


สาวฮั่นเด้คนนี้ไม่ได้มีดีแค่ความสูง แต่เธอยังพกพาพลังตบอันทรงพลังที่เคยสร้างชื่อเสียงมาแล้วทั่วโลก ติดตัวมาโชว์ลีลาในทุ่งนาและสนามวอลเลย์บอลประเพณีประจำปีของตำบลอีกด้วย

ทุกครั้งที่ฮั่นเด้กระโดดขึ้นเสิร์ฟลูกวอลเลย์บอลพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วสูง ลูกบอลพุ่งปักลงแดนหลังคู่ต่อสู้ชนิดที่กองเชียร์ตั้งตัวไม่ทัน เสียงลูกบอลกระทบพื้นดังสนั่นหวั่นไหว จนทำให้ผู้เฒ่าผู้แก่ที่นั่งเชียร์อยู่ข้างสนามถึงกับอุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า:
"ฮั่นเด้! ลูกอีหยังนั่น แฮงคือกับฟ้าผ่าคักแท้!"

จากเสียงอุทานที่กลายเป็นชื่อเรียก ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ชื่อของ "ฮั่นเด้ (Hande)" ก็กลายเป็นฉายาสุดขลังที่ไม่มีใครกล้าท้าทายบน The Arena สนามวอลเลย์บอลกลางแจ้งของหมู่บ้าน

ฮั่นเด้ปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตอีสานได้อย่างรวดเร็ว เธอกลายเป็นขาประจำร้านส้มตำป้าบัวศรี โดยมีเมนูโปรดคือ "ตำปูปลาร้าเผ็ดน้อย เส้นมะละกอกรอบๆ" กินแกล้มกับแคบหมู และในยามว่างจากการฝึกซ้อม เธอมักจะสอนน้องๆ เยาวชนในหมู่บ้านฝึกทักษะการบล็อกหน้าเน็ต พร้อมกับสอนคำศัพท์ภาษาตุรกีคำว่า “Günaydın” (อรุณสวัสดิ์) ให้เด็กๆ ได้ฝึกพูดกันอย่างสนุกสนาน
แต่พอเด็กๆ ออกเสียงสำเนียงอีสานผสมตุรกี มันก็กลายเป็นคำว่า: "กู้น-ฮั่นเด้... มื้อนี้ซ้อมตบกันจักแมตช์บ่?"
แมตช์ประวัติศาสตร์ประจำปี

ในงานบุญประจำปีของอำเภอ ทีมวอลเลย์บอลสาวอีสานนำโดย "ฮั่นเด้" ต้องลงสนามพบกับทีมแชมป์เก่าจากอำเภอข้างเคียง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กองเชียร์ขนเครื่องเสียง หมอลำกลอน และไหปลาร้ามาเชียร์กันสนั่นสนาม
แต้มสุดท้ายตัดสินชัยชนะ ทีมตามอยู่ 13-14 ฮั่นเด้รับหน้าที่เสิร์ฟ เธอยืนสูดหายใจลึกๆ นึกถึงทุ่งหญ้ากว้างใหญ่และเสียงเชียร์ที่คุ้นเคย เธอโยนลูกบอลขึ้นฟ้า วิ่งเข้าหาเส้น และกระโดดลอยตัวกลางอากาศราวกับติดสปริง

ปั้ง!
ลูกบอลพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วแสง พุ่งตรงดิ่งไปกระโดดใส่แขนผู้เล่นฝั่งตรงข้ามกระเด็นออกนอกสนามไปแบบไร้ข้อกังขา!
เสียงเฮดังลั่นทุ่งกุลาร้องไห้ ชาวบ้านต่างวิ่งกรูเข้าไปอุ้มฮั่นเด้ลอยฟ้า พร้อมกับตะโกนแซวกันอย่างม่วนซื่น: "ฮั่นเด้! มื้อนี้เจ้าคือนางพญาแห่งทุ่งโนนสะอาดตัวจริงเสียงจริง!"

นับแต่นั้นมา ชื่อของ "ฮั่นเด้" ก็ไม่ได้เป็นเพียงแค่ชื่อเรียกอีกต่อไป แต่กลายเป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่น รอยยิ้ม และความสุข ที่ผสมผสานวัฒนธรรมโลกเข้ากับความอบอุ่นของพี่น้องชาวอีสานได้อย่างลงตัวที่สุด

ทำให้ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อเธอ Hande ชาวอีสานก็พร้อมใจเชียร์ทุกครั้ง เพราะเหมือนเป็นคนบ้านเดียวกันค่ะ