ไปใช้บริการร้านนึงที่มีหลายสาขาในห้าง น่าจะเกือบทั่วประเทศ(มั้ง)
พอไปถึงผมคุยเรื่องส่วนลดและVoucher และการชำระเงินแสกนของแอพนึงไปที่ร้าน
ซึ่งข้อมูลร้านมีในระบบแอพนั้น และ Facebookเพจร้านก็ลงข้อมูลชัดเจน
ปรากฎว่าพนักงานงงๆ จึงไปตามผู้จัดการมาคุย พอผมอธิบายผู้จัดการก็ส่ายหัวเบาๆแล้วพูดว่า
เดี๋ยวนะครับน้อง ตั้งสติแล้วฟังพี่นะครับ.....................รวมๆคือเขาจะบอกว่าการชำระเงินมีแบบนี้ๆ แต่วิธีที่น้องพูดมันไม่มี
ผมยืนยันว่ามี ผู้จัดการบอกว่าเรามีวิธีการชำระเงินแบบนี้และแบบนี้นะคุณลูกค้า พร้อมทำสีหน้าแบบสงสัยผมเป็นคนสติไม่ดีมั้ง
พอผมเห็นว่าคุยไม่รู้เรื่อง จึงบอกผู้จัดการว่าเดี๋ยผมขอเช็คข้อมูลสักครู่
นั่งอยู่นานพนักงานร้านไม่เอาQR Codeมาให้สแกนสั่งอาหารสักทีเลยบอกพนักงานขอQR Code พนักงานก็บอกขอโทษค่ะแล้วหยิบมาให้
ผมจึงติดต่อไปที่เพจFacebookร้านส่วนกลางเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง
สักพักผู้จัดการร้านเดินมาหาสายตาโกรธใช้ได้ แต่ยังรักษาน้ำเสียงได้ปกติ
ท่าทีเปลี่ยนไปเลยเริ่มยอมรับวิธีชำระเงินที่ผมเสนอ เอาคู่มือมาเปิดแล้วทำให้ผมทุกอย่างตามที่ขอจนสำเร็จ
แสดงให้เห็นว่าเขาเกรงใจส่วนกลางพอสมควร
ก่อนกลับบ้านผมใช้อีกโปรโมชั่นนึง (ซึ่งแน่นอนว่าทางหน้าร้านบอกไม่มี)
แรกๆผู้จัดการตอบว่าทางร้านได้ตอบสนองตามที่ลูกค้าขอไปเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอครับ ผมเถียงกลับว่ามันมีอีกวิธีนึงที่คือแบบนี้ๆ........
ผู้จัดการก็งงๆนะ แต่รอบนี้ไม่กล้าเถียงผมแล้ว รีบเปิดคู่มือเช็คแทนที่จะเถียงเหมือนครั้งแรก ปรากฎว่ามีและยอมผมไปอีกครั้งจนได้ก่อนเดินออกจากร้าน
สงสัยกลัวผมแจ้งส่วนกลางรอบ2ละมั้ง
แสดงให้เห็นว่าก็มีบางครั้งที่ลูกค้ารู้เยอะกว่าผู้จัดการสาขาของร้านเช่นกัน
การไม่ฟังร้านพูดว่าวิธีมีแค่นี้ๆ แต่เถียงสู้กับร้านก็มีโอกาสเถียงชนะได้ถ้าเรามั่นใจในจุดยืนและข้อมูลที่มี ก็มีโอกาสได้อะไรมากกว่าเออ ออ ตามที่ร้านพูดตามที่ร้านเสนอ
ใช่ไหมครับ
บางครั้งพนักงานหรือแม้แต่ผู้จัดการร้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะรู้มากกว่าลกค้าเสมอไปใช่ไหมครับ
พอไปถึงผมคุยเรื่องส่วนลดและVoucher และการชำระเงินแสกนของแอพนึงไปที่ร้าน
ซึ่งข้อมูลร้านมีในระบบแอพนั้น และ Facebookเพจร้านก็ลงข้อมูลชัดเจน
ปรากฎว่าพนักงานงงๆ จึงไปตามผู้จัดการมาคุย พอผมอธิบายผู้จัดการก็ส่ายหัวเบาๆแล้วพูดว่า
เดี๋ยวนะครับน้อง ตั้งสติแล้วฟังพี่นะครับ.....................รวมๆคือเขาจะบอกว่าการชำระเงินมีแบบนี้ๆ แต่วิธีที่น้องพูดมันไม่มี
ผมยืนยันว่ามี ผู้จัดการบอกว่าเรามีวิธีการชำระเงินแบบนี้และแบบนี้นะคุณลูกค้า พร้อมทำสีหน้าแบบสงสัยผมเป็นคนสติไม่ดีมั้ง
พอผมเห็นว่าคุยไม่รู้เรื่อง จึงบอกผู้จัดการว่าเดี๋ยผมขอเช็คข้อมูลสักครู่
นั่งอยู่นานพนักงานร้านไม่เอาQR Codeมาให้สแกนสั่งอาหารสักทีเลยบอกพนักงานขอQR Code พนักงานก็บอกขอโทษค่ะแล้วหยิบมาให้
ผมจึงติดต่อไปที่เพจFacebookร้านส่วนกลางเล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง
สักพักผู้จัดการร้านเดินมาหาสายตาโกรธใช้ได้ แต่ยังรักษาน้ำเสียงได้ปกติ
ท่าทีเปลี่ยนไปเลยเริ่มยอมรับวิธีชำระเงินที่ผมเสนอ เอาคู่มือมาเปิดแล้วทำให้ผมทุกอย่างตามที่ขอจนสำเร็จ
แสดงให้เห็นว่าเขาเกรงใจส่วนกลางพอสมควร
ก่อนกลับบ้านผมใช้อีกโปรโมชั่นนึง (ซึ่งแน่นอนว่าทางหน้าร้านบอกไม่มี)
แรกๆผู้จัดการตอบว่าทางร้านได้ตอบสนองตามที่ลูกค้าขอไปเรียบร้อยแล้วไม่ใช่เหรอครับ ผมเถียงกลับว่ามันมีอีกวิธีนึงที่คือแบบนี้ๆ........
ผู้จัดการก็งงๆนะ แต่รอบนี้ไม่กล้าเถียงผมแล้ว รีบเปิดคู่มือเช็คแทนที่จะเถียงเหมือนครั้งแรก ปรากฎว่ามีและยอมผมไปอีกครั้งจนได้ก่อนเดินออกจากร้าน
สงสัยกลัวผมแจ้งส่วนกลางรอบ2ละมั้ง
แสดงให้เห็นว่าก็มีบางครั้งที่ลูกค้ารู้เยอะกว่าผู้จัดการสาขาของร้านเช่นกัน
การไม่ฟังร้านพูดว่าวิธีมีแค่นี้ๆ แต่เถียงสู้กับร้านก็มีโอกาสเถียงชนะได้ถ้าเรามั่นใจในจุดยืนและข้อมูลที่มี ก็มีโอกาสได้อะไรมากกว่าเออ ออ ตามที่ร้านพูดตามที่ร้านเสนอ
ใช่ไหมครับ