ผมพอใจที่นี่...แต่คุณทำลายมันเสีย...

กระทู้สนทนา
...ลี ไอเอคอคคา ผู้ปลุกชีพบริษัทไครสเลอร์ (บ.รถยนต์ ใหญ่อันดับ 3 ของ อเมริกา) เป็นลูกชาวอิตาลีอพยพ..จบวิศวกรรม จำไม่ได้แล้วว่า สาขาอะไร
      เริ่มงานที่โรงงานงานรถ Ford ผู้สร้างรถ Mustang...The term Mustang most commonly refers to the iconic American "pony car" manufactured by Ford since 1964, or the iconic free-roaming feral horses of the North American West.
     เคยทำโฆษณาเบาะรถยนต์รุ่นหนึ่งว่า นุ่มนั่งสบาย..โดยการปีนบันไดขึ้นไปสูงจากเบาะราว 5 เมตร ปล่อยไข่ไก่ลงมา...เละครับเละ...
     ภายหลังถูกบริษัทไล่ออก
     จึงเข้ารับงานเผู้บริหารบริษัทรถยต์ไครสเลอร์  ซึ่งอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ ใกล้ล้มละลาย ในโรงงานเต็มไปด้วยรถยนต์ใหม่ๆ ที่ขายไม่ออก...กินทุนอยู่เต็มไปหมด....ด้วยค่าจ้างปีละ 1 ดอลลาห์เท่านั้น

     เมื่อเข้าไปเริ่มงานใหม่นั้น ไครสเลอร์ มีรองกรรมการผู้จัดการถึง 35 คน รับผิดชอบงานซ้ำซ้อน-ระบบไม่ชัดเจน ฯลฯ
กินเงินเดือนสูงๆ แต่ไม่มีผลงาน
     เขาไม่ได้ไล่ออกทันที แต่ทุกครั้งที่เข้าประชุม เขาจะถามทุกคนเรียงตัว-เรียงฝ่ายงาน ให้รายงานผลการทำงานในรอบเวลาที่ผ่านมา อุปสรรคและแผนงานปรับปรุง/แก้ไข...และเสนอแผนงาน/งบประมาณโครงการต่อไป....เพื่อนำพากิจการให้รอดพ้นจากวิกฤติครั้งนั้น
     ด้วยความละอายใจ ที่ไม่มีผลงาน และไม่มีแผนงานใหม่ๆ...จึงทะยอยลาออกไป..เหลืออยู่ 2 คน คู่ใจที่นำมาจากบริษัทเก่าที่ทำงานด้วยกัน
     ไครสเลอร์ฟื้น หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ พาดหัวหน้าหนึ่ง ด้วยรูปรถไครสเลอร์..พุ่งทะยานขึ้นมาจาหพื้นดิน ด้านหลังมีป้าย R.I.P. เป็นสีขาว-ดำ..
     ชื่อเสียงโด่งดังระดับประเทศ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะทำงาน ปรับปรุงอนุเสาวรีย์ เทพีสันติภาพ ด้วยเงินที่ชาวอเมริกันทั้งประเทศ...ช่วยกนบริจาค....พรรคการเมืองใหญ่พรรคหนึ่ง เคยคิดจะเสนอชื่อ...ให้ลงสมัครเป็นประธานาธิบดีด้วย
  
      บนโต๊ะทำงานของเขา ไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ เขาไม่ติดตามข้อมูลการทำงานจากรายงานต่างๆ แต่เขาจะคุยกับผู้รับผิดชอบสูงสุดของแต่ละฝ่ายงาน...ตรงๆ..
    หลักการทำงานและใช้ชีวิตที่น่าสนใจมาก ขณะรับภาระที่หนักหน่วงในงานนั้น
    เขาเล่าว่า ทุกบ่ายวันพุธ เขาจะเริ่ม คิดถึง-วางแผนพักผ่อน/ท่องเที่ยว สำหรับวันเสาร์-อาทิตย์ เช่นวันเสาร์อยู่กับครอบครัว-เพื่อนสนิท เดินทางพักผ่อนใกล้ๆ เช้าวันอาทิตย์ไปโบสถ์
   สำหรับคนอเมริกันเกือบทั้งประเทศ บ่ายวันอาทิตย์ จนถึงดึก เป็นเวลาดูกีฬา
   ไอเอคอคคา...จะใช้เวลาค่ำๆของวันอาทิตย์...วางแผนการทำงานสำหรับสัปดาห์หน้า...

   วันหยุดครั้งหนึ่ง
     เขาพาครอบครัว ไปกินอาหารเย็น ที่ภัตตาการที่เขาและครอบครัวชื่นชอบ ทั้งรสชาติอาหาร บรรยากาศ และบริการ ในราคาที่เหมาะสม..
บริกรหญิงคนหนึ่ง ยกอาหารอีกที่หนึ่ง มาวางโครมที่โต๊ะ ด้วยอาการหงุดหงิด-สะบัดหน้า-กระแทกเท้าจากไป...!
    ไอเอคอคคาไม่พอใจ เพราะบริกรคนนั้น ทำให้ลูกสาวอายุ 6 ขวบของเขา ตกใจกับการกระทำของบริกรนั้น..!! 

     บางคนอาจไม่พอใจ เรียกผู้จัดการมาต่อว่า....และไม่ไปที่ร้านนั้นอีก

     แต่ไอเอคอคคาคิดว่า...
     เขาพอใจ และมาทานอาหารที่ร้านนี้บ่อยๆ เพราะชอบบรรยากาศ และรสชาติของอาหาร
     ถ้าเขาไม่มาที่ร้านนี้อีก เขาต่างหากที่จะ "เสีย" สิ่งที่เขาชอบไป...
 
ไอเอคอคคา จึงเรียกบริกรคนนั้นมา
    แล้วพูดกับบริกรคนนั้นว่า ...ผมและครอบครัวมาที่นี่ ด้วยความพอใจ....แต่คุณทำลายมันเสีย
   การกระทำอย่างนั้น คุณกำลังบอกทุกคนว่า คุณไม่มีความสุขกับงานนี้ คุณไม่พอใจงานนี้....!!
   มีใครบังคับให้คุณมาทำงานที่นี่หรือ?
   คุณควรทำตัวให้ดีกว่านี้ หรือไม่ก็..ไม่หางานอื่นทำ...จะดีกว่า !!!
----------------
คุณควรทำตัวให้ดีกว่านี้ หรือไม่ก็..ไปหางานอื่นทำ...จะดีกว่า !!
      หลายคนที่บ่นกันบ่อยๆในพันทิป ว่าชอบงาน เพื่อน ทีม หัวหน้า รายได้ สวัสดิการ ฯลฯ และที่ทำงานนะ....แต่
ไม่ชอบพนักงานอื่น-หัวหน้า ที่ Toxic ปรับทุกข์-ขอคำแนะนำ...ไปที่อื่น...ดีไหม ?

ทุกข์เกิดที่ไหน ก็ควรแก้ที่นั่น....ต้นเหตุควรไป...หรือ..
เราควรทิ้งสิ่งดีๆที่เราชอบ...เพื่อไป..แสวงหาทุกข์ที่ใหม่ ?...??

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่