บ้านหมุน หินปูนในหูหลุด EP5

กระทู้สนทนา
EP5

เมื่อวาน 6กพ.69 ไปทำกายภาพครั้งที่5 คุณหมอว่าอาการแย่ลงจากคราวก่อน ไปแหงนหน้าทำอะไรมา...ตอบแหงนมองพระจันทร์ ก็วันนั้นงัยที่เค้าบอกจันทร์ซ้อนจันทร์ปีนึงจะมีแค่ครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น...แหมจะให้พลาดไปได้งัย555 เงยดูแป้บเดียวเองจริงๆนะ กับเงยหน้ารดน้ำต้นไม้ แถมอีกหนึ่งที่ลืมบอกคุณหมอไป และน่าจะเป็นสาเหตุหลัก เพราะตอนทำท่านั้นมีอาการมึนๆ ก็คือแหงนหน้าเก็บดอกพุดซ้อนไปใส่แจกันบูชาพระ... 555 โดนดุมาเล็กน้อย ก็ในเอกสารที่ให้มาหลังทำกายภาพ บอกว่าห้ามแหงนหน้า ห้ามก้มหน้าอย่างน้อย1สัปดาห์ ก็เห็นว่าตัวเองนั่งนอนไม่ได้ทำตัวให้มีประโยชน์มาเกิน1สัปดาห์แล้ว พอลุกไหว เดินไหวก็อยากช่วยหยิบจับทำงานที่พอทำได้ ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่...555

   วันนี้โดนทำกายภาพแบบโหด ล้มตัวนอนลง แล้วตะแคงทิ้งหัวไปทางขวาอย่างรวดเร็ว โดยมีคุณหมอประคองหัวไว้
โอ้ววว... บ้านหมุ้นๆๆๆ คุณหมอบอกอดทนไว้ค่ะ ปล่อยให้หมุนจนหยุดเอง แล้วจะดีขึ้น คิดเอาเองนะว่ามันคงหมุนจนขี้เกียจจะหมุนจนต้องจบขบวนการหมุนด้วยตัวเอง น่าจะเป็นการดีกว่าเรายกนิ้วขึ้นมาจ้องแล้วท่องว่าหยู้ด จากนั้นให้ตะแคงมาทางซ้ายอย่างเร็วจี๋ ปรากฏว่าคนไข้ใจไม่ถึง ทิ้งหัวไปทางซ้ายช้าเกินไปไม่ได้จังหวะ บ้านเลยไม่หมุนตามที่คุณหมอคาด  
    รอบต่อไปเอียงขวาอย่างรวดเร็วอีกครั้ง อ้าววว บ้านไม่หมุนแระ ดีจัง...แต่ดีใจได้ครึ่งวิเท่านั้น เสียงคุณหมอร้องว่ามาแล้วๆๆ ใช่มันหมุนติ้วๆๆๆๆไปทั้งห้อง เพิ่งรู้ว่าการหมุนก็มีการทิ้งจังหวะด้วยแฮะ 555
   รายการต่อไปก็เหวี่ยงเอ๊ย เอียงหัวไปซ้ายอย่างรวดเร็ว น่าน หมุนเลยติ้วๆๆๆ พอหยุดหมุนก็ค่อยๆก้มหน้ามองพื้น พื้นก็หมุนสักแป้ปก็สงบ ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งในท่าเหยียดขา  จากนั้นค่อยๆตั้งเข่าทั้งสองขึ้นมา แล้วก็ก้มหน้านิ่งๆไว้สักพัก แล้วค่อยหันมานั่งพิงฝาห้อง หย่อนเท้าลงข้างเตียง วิงเวียนมากเลยวันนี้ นั่งก้มหน้านิ่งๆนานอยู่กว่าอาการจะดีขึ้น
   วันนี้โดนไปสองรอบ..แย่เลย  ตอนแรกคุณหมอบอกว่า วันนี้ขอสามรอบนะ..โอย แย่แน่เรา แต่เจอไปแค่สองรอบ อาการก็ออก คุณหมอคงเห็นว่าคนไข้แย่แล้ว เลยให้นั่งพักนานเลยตอนจบรอบสอง
    เดินออกมาจากห้องกาย ภาพ โซเซมากมาย แทบจะล้มตัวกลิ้งออกมา แปลงกายเป็นสาวเกาหลีนามแมจังกึน ก็ มึนจังแก งัยล่ะ 555 มานั่งอีกพักใหญ่ ถึงค่อยเกาะแขนน้องมาขึ้นรถ คุณหมอ บอกว่า ห้ามก้ม ห้ามเงย ห้ามๆๆๆ ตามเอกสารที่แจก แม้กระทั่งนั่งรถ ห้ามถนนไม่ดีนะ...เพราะถ้าถนนไม่ดีรถสะเทือน เจ้าหินปูนที่ต้อนเข้าที่เข้าทางแล้ว มีโอกาสกระเด็นออกมาเสนอหน้าใหม่
   คราวนี้เข้ารถได้หลับตั้งแต่รพ.รามา ถึงแม่กลอง มีสะดุ้งตื่นตอนนึงที่รถสะดุดโครม
... โถจะเอาอะไรกับถนนพระรามสอง แค่เอาตัวให้รอดยังจะแย่ แต่สงสัยว่าตอนรถสะดุดโครมใหญ่ เจ้าก้อนหินปูนคงตกใจ รีบแย่งกันกลับเข้าบ้านกันเยอะเลย พอถึงบ้านเรา อาการมึนๆดูเหมือนจะค่อยยังชั่ว ต้องรอดูวันพรุ่งนี้ค่ะ

  รุ่งเช้าวันใหม่ ลืมตามารู้สึกแปลกๆ ลุกจากที่นอน แล้วมันก็ยังมีอาการแปลกๆ รีบนั่งพักบนเก้าอี้ใกล้ตัวทันที แต่เอ ยังไม่ปลอดภัย ค่อยๆเคลื่อนตัวลงนั่งกับพื้นพิงหลังตู้ที่ใกล้ที่ สุด แต่ยังรู้สึกโอนเอน สุดท้ายก็ล้มตัวลงนอนไปเลย ปลอดภัยที่สุด นอนพักใหญ่ๆ จนพอไหว จึงค่อยๆเขยิบพาตัวกลับไปนอนที่เตียง
   ตอนนี้ยังต้องค่อยๆเดิน ควงไม้เท้ากายสิทธิ์ติดกายตลอด มันยังมึน เดินเซ แซ่ดๆ ตายังโฟกัสภาพไม่ค่อยได้ เบลอๆ สถานที่ดีที่สุดยามนี้ คือ เตียงนอน ที่แสนจะปลอดภัยที่สุด หลับไปซักพักใหญ่ อาการก็ยังไม่ค่อยดี ยังมึนจังแกทั้งวัน
    จนเข้าเช้าวันที่สองอาการค่อยดีขึ้น หลังจากพักผ่อนไปหนึ่งวันกับการนอนหลับสนิทอีกหนึ่งคืน ยังนึกถึงสมัยเรียนที่อาจารย์สอนว่ามีโรคที่เรียกว่า sleeping sickness ที่เกิดจากแมลงวันชนิดนึงกัด...
การที่หินปูนหลุดออกจากหูก็มีอาการคล้าย sleeping sickness คือหลับได้ หลับดี ยิ่งหลับมาก ยิ่งมีผลดีต่อการฟื้นตัว....โอ เป็นโรคที่ช่างถูกจริตซะนี่กระไร แต่ถ้าไม่เป็นจะยิ่งดีกว่านะ 555

ข้อควรระวัง: การทำกายภาพอาจทำให้เวียนศีรษะมากขึ้นชั่วคราว

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่