เถียนมีมี่” (甜蜜蜜) เพลงต้องห้ามของ จีน จริงหรือ

“เถียนมีมี่” (甜蜜蜜) (หวานปานน้ำผึ้ง) เป็นบทเพลงจีนกลางที่โด่งดังไปทั่วเอเชีย ขับร้องโดย เติ้ง ลี่จวิน (Teresa Teng) ในปี 1979 โดยใช้ทำนองจากเพลงพื้นบ้านอินโดนีเซียชื่อ “Dayung Sampan” และกลายเป็น signature ของเธอ

เพลงนี้แต่งในปี 1979 (2522) โดย จวงหนู (Zhuang Nu) นักแต่งเพลงชาวไต้หวัน โดยดัดแปลงจากเพลงพื้นบ้านอินโดนีเซีย Dayung Sampan ซึ่งเป็นเพลงของชาวเบอตาวีและเปอรานากันในกรุงจาการ์ตา

----------------------------------



วันนี้แพลงนี้มาดังระดับประเทศอีกครั้ง เมื่อนายกรัฐมนตรีของไทย นำไปร้องในงานเลี้ยงต้อนรับของสาธารณประชาชนจีน และถูกวิจารณ์อย่างหนักเพราะ ในจีนแผ่นดินใหญ่ รัฐบาลจีนเคยแบนเพลงของเติ้ง ลี่จวินด้วยเหตุผลทางการเมือง แต่ประชาชนยังคงนิยมเปิดฟัง จนเกิดคำกล่าวว่า

"白天是邓小平的中国,夜晚是邓丽君的中国。" “เติ้ง เสี่ยวผิงครองเมืองจีนยามทิวา เติ้ง ลี่จวินครองเมืองจีนยามราตรี”

คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ

แต่นั้นมันคืออดีตไปแล้ว

ในปี 2019 รายการเพลงจีนชื่อ “流淌的歌声” (Liu Tang De Ge Sheng / เพลงที่ไหลริน)” ซึ่งออกอากาศทาง สถานีโทรทัศน์กวางตุ้ง (Guangdong TV) เมืองกวางโจว มณฑลกวางตุ้ง เป็นหนึ่งในเครือข่ายโทรทัศน์ระดับมณฑลที่ใหญ่ที่สุดของจีนแผ่นดินใหญ่ สาวน้อยชาวไทยที่ใช้ชื่อการแสดงว่า Langgalamu (朗嘎拉姆) ได้นำเพลงนี้ไปขับร้องในการประกวด ได้รับคำชมเชยเป็นอย่างมาก เพราะในวันนี้จีนไม่มีนโยบายแบนเพลงของ เติ้ง ลี่จวิน อีกแล้ว และเธอยังเคยร้องเพลงนี้ออกอากาศทาง Beijing Television (北京电视台) สถานีที่ปักกิ่งมาแล้วด้วย

คลิกเพื่อดูคลิปวิดีโอ
รายการวัฒนธรรม “光荣绽放” (Guang Rong Zhan Fang) ทางช่อง BTV  Beijing Television (北京电视台) เมื่อปี 2015

เพลงจึงเป็นภาษาสากล ไม่ว่าชนชาติใด ย่อมมีดนตรีในหัวใจเสมอ

ชนใดไม่มีดนตรีกาล
ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก
อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ
เขานั้นเหมาะคิดกบฎอัปลักษณ์
ฤๅอุบายเล่ห์ร้ายขมังนัก
มโนหนักมืดมัวเหมือนราตรี
อีกดวงใจย่อมดำสกปรก
ราวนรกเช่นกล่าวมานี่
ไม่ควรใครไว้ใจในโลกนี้
เจ้าจงฟังดนตรีเถิดชื่นใจ


พระราชนิพนธ์แปล ในรัชกาลที่ ๖ (จากต้นฉบับของ วิลเลี่ยม เช็กเปียร์)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่