สามีคุยกับผญในเกมเหมือนคนรักคุยกัน จัดการกับความรู้สึกระแวงและขยะแขยงยังไง ไม่คิดว่าจะเจอกับตัว

สวัสดีค่ะทุกคน ขออนุญาตระบายและขอคำปรึกษาค่ะ ตอนนี้สภาพจิตใจเราพังมากหลังจากจับได้ว่าสามีแอบคุยกับผู้หญิงที่เล่นเกมด้วยกัน ในดิสคอร์ด สมมติว่าชื่อ ส้มโอ

พฤติกรรมคือ สามีเล่นเกม ที่ต้องเล่นเป็นเวลาทุกวัน แต่หลังๆเล่นทั้งวัน เวลาอยู่บ้านจะขึ้นไปอยู่บนห้อง แชท คุย เล่นเกม เราเชื่อใจและไว้ใจมาตลอด ว่าแค่เล่นเกม แต่พฤติกรรมที่มีกับครอบครัวก็แย่มากขึ้น ไม่ใส่ใจลูก โมโหง่าย หงุดหงิด ตะโกนด่าเรา ด่าลูก ด่าหมาที่แค่อยากจะเล่นกับเขาด้วยถ้อยคำหยาบคาย เขารำคาญบอกว่าเหนื่อยขี้เกียจเล่นด้วย  วันๆ ของเขาหมดไปกับการอยู่บนห้องที่อ้างว่าขึ้นไปเล่นเกม

จนกระทั่ง เราเห็นแชตและประวัติการคุยคอลในดิส เราเพิ่งตาสว่าง ไม่เคยรู้เลยว่าที่ขึ้นไปบอกว่าเล่นเกม แต่คุยกับผญคนนั้นทั้งวันทั้งคืน คุยคะขา คอลหากันตลอดเวลาว่าง ส่งรูปให้กันดู รายงานตัวทุกฝีก้าว สามีเราส่งข้อความทั้งวัน ทานข้าวยังคะ ฝันดีนะคะ ตื่นยังคะ ถึงบ้านแล้วค่ะ เหมือนเป็นแฟนกันจริงๆ เสนอตัวช่วยเหลือเรื่องเงิน คอลหากันวันละหลายชั่วโมง ดึกดื่นแค่ไหนก็คอล ทั้งหมดนี้เขาจะทำตอนที่เขาอยู่บนห้องเล่นเกมเท่านั้น หรือเวลาไปทำงานและอยู่นอกบ้าน จะไม่คอลแค่ตอนที่ต้องลงมาข้างล่างเพราะกลัวเราเห็น เรามานั่งคิดย้อนไป เราก็เคยได้ยิน  เขาคอลกับผู้หญิงคนนั้น แม้กระทั่งตอนเราขึ้นไปนอน ก็ยังแอบคุยเสียงอ่อนเสียงหวาน พูดเสียงเบาๆ คิดว่าเราไม่ได้ยิน ง่วงยังคะ นอนมั้ยคะ ฝันดีค่ะ   ส่วนลูกและครอบครัวคือสิ่งที่เขารำคาญ ตะคอกใส่ เอาความอ่อนโยน ไปให้ผญอื่น  และใส่อารมณ์กับคนในครอบครัว

เราถามสามีว่า ส้มโอนี่ใคร เขาบอกเพื่อนในเกม เราถามว่า คุยแบบคะขา แบบนี้เหรอ เขาตอบว่าแค่เพื่อน บอกส้มโอรู้ว่าเขามีครอบครัวแล้ว และส้มโอก็มีแฟนอยู่แล้ว  แต่ลักษณะการคุยมันคือการคุยของคนเป็นแฟนกัน และเขาก็โยนให้เราคอลไปถามสิ แล้วทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น และขึ้นไปเล่นเกมเหมือนเดิม คืนนั้น เราอยู่ข้างล่าง ส่งข้อความไปคุยกับเขาว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ถูกต้อง การจะคุย คอลกันทั้งวัน มันต้องใช้เวลา ความรู้สึก และความตั้งใจ มันไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนปกติมันคือ ความสัมพันธ์ฉาบฉวยที่ให้รู้สึกแบบคนพิเศษ สิ่งที่เขาทำคือการเอาความสุขชั่วคราว มาแลกกับความเชื่อใจ ไม่แคร์และไม่ให้เกียรติเรา เขาเลือกที่จะอ่านและไม่ตอบ พอเขาลงมาเราเลยถามว่าที่ส่งข้อความไปเข้าใจมั้ยว่ามันไม่ควรทำ เขาตอบแค่อือ  และทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนวันต่อมา เราทนไม่ไหว ต้องการจบเรื่องแย่ๆนี้ซักที เราเลยไปคุยกับเขาอีกครั้ง ความรู้สึกคือแย่มาก เหมือนมีแต่เราที่ต้องการเคลียร์ ทั้งๆที่คนทำเลวๆไม่เห็นอยากจะอธิบายอะไร เรารู้ว่าเขาเป็นคนยังไง ไม่กล้ายอมรับความผิด ไม่มีแม้แต่คำขอโทษ ทำเนียนๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ก็โมโหกลบเกลื่อน

พอเราถาม เริ่มคุย เขาบอกว่า ทุกเรื่องมีสาเหตุ สาเหตุที่ทำคือ เพราะรู้สึกไม่ได้รับการดูแลจากเรา เลยไปหาความสนุกคุยกับคนอื่น
เราได้ฟังแล้วรู้สึกแย่มากค่ะ ทำเลวเอง แต่โยนความผิดให้เรา มันไม่ใช่แค่การเผลอใจ แต่มันคือความตั้งใจหักหลังกัน การที่เขาบอกว่าคุยแล้วสนุกดี ทั้งที่เขามีเราอยู่แล้ว และฝ่ายส้มโอเองก็มีแฟนอยู่แล้ว และรู้ว่าสามีเราก็มีครอบครัวแล้ว ศีลธรรมต่ำเสมอกันทั้งคู่  มันทำให้เรารู้สึกขยะแขยงและเหมือนดูถูกความรักที่ผ่านมามากค่ะ เราบอกเขาไปตรงๆ ว่าถ้าไม่พอใจอะไรทำไมไม่เลิกกันไปก่อนค่อยไปทำเรื่องแบบนั้น เขาบอกว่าเพราะเขาไม่ได้อยากเลิกกับเรา แต่เลือกจะทำเลวๆแบบนี้แทน มันยิ่งแย่กว่า

ที่เราขึ้นไปคุยเพราะเราอยากเลิก เราคิดมาทั้งคืนว่า เราไม่สามารถอยู่กับคนแบบนี้ได้ เราขยะแขยง เขามีหน้ามาอ้างคำว่า  เผลอ และ  หลงผิด และไม่ได้เป็นการนอกใจ แค่คุยแล้วสนุกดี  ทั้งที่พฤติกรรมคือการคอลหาและคุยกันตลอดเวลา คะขา แบบเกินเพื่อน ซึ่งมันต้องใช้ความตั้งใจและการวางแผนสูงมากในการทำ การเสนอตัวช่วยเหลือเรื่องเงิน แม้เขาจะบอกว่าไม่ได้โอนให้จริง แต่การเสนอตัวเรื่องนี้ ก็เพื่อซื้อใจให้ผญเห็นว่าช่วยเหลือได้ การพัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ คุยกันมากขึ้นเรื่อยๆ ถ้าเราไม่จับได้ก็จะมากกว่านี้ไปเรื่อยๆ เขาบอกว่าไม่มีทาง แค่คุย ซึ่งเรารู้ว่าไม่มีทางหรอก ถ้าเราจับไม่ได้ ต่อไปก็จะนัดเจอแล้วบอกเจอเพื่อนในเกม ถ้าเขารักครอบครัวและให้เกียรติคู่ชีวิตจริง ต้องไม่มีเรื่องนี้ตั้งแต่ต้น ยิ่งตอกย้ำให้เห็นว่าเขาไม่ได้แคร์ความรู้สึกเราเลยตั้งแต่วันแรกที่เริ่มคุยกับผญคนนั้น เห็นแก่ความสุขของตัวเอง หักหลังความไว้ใจ และไม่มีความซื่อสัตย์

ตอนนี้เขาบอกว่ารู้ตัวแล้วว่าผิด ขอโอกาสและสัญญาว่าจะไม่มีอีก แต่ปัญหาคือ ความเชื่อใจของเรามันพังไปหมดแล้วค่ะ เราระแวงตลอดเวลาว่าเขายังแอบคุยไหม แม้เขาจะบอกว่าเลิกแล้ว คิดตลอดเวลา ว่าที่กดเกม คุยกันในเกมรึเปล่า หรือจะมีคนต่อๆไปมั้ย  ความรู้สึกเราคือขยะแขยงที่เขานอกใจ  และไม่รู้จะกลับมาเชื่อใจเขาได้อีกยังไงเลยค่ะ พอเราถามว่าเลิกคุยหรือยัง เขาก็บอกว่าเลิกคุยแล้ว และเขาก็ยอมรับผิดทุกอย่างที่เกิดขึ้น พร้อมกับขอโอกาสและบอกว่าจะไม่มีอีกแล้ว

เรายังมีความผูกพันและอยากเชื่อว่าเขาคิดได้แล้วจริงๆ แต่เราไม่รู้จะเอาความเชื่อใจกลับมายังไง ในเมื่อความรู้สึกเจ็บและผิดหวังเสียใจ มันยังคงชัดเจนในใจ  ความระแวงมันกัดกินใจมากค่ะ เราไม่รู้ว่าเราควรจัดการกับความรู้สึกนี้ยังไงดี จะให้กลับไปเชื่อใจเหมือนเดิมเลยก็ทำไม่ได้ ก้าวข้ามไม่ได้ ใจหนึ่งก็อยากเดินหน้าต่อเพราะความผูกพันและเพราะลูก แต่อีกใจก็กลัวว่าจะเป็นการหลอกตัวเอง และคิดว่า เราจะต้องทนกับความรู้สึกแย่ๆแบบนี้ถึงเมื่อไหร่ ความรู้สึกโดนหักหลัง ด้อยค่า ไม่ให้เกียรติ เมื่อไหร่จะเลิกคิดเรื่องเลวๆพวกนี้ได้

อยากถามว่า
ใครเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้บ้างคะ? หรือมีวิธีรับมือกับความระแวงหลังถูกหักหลังอย่างไรบ้าง?
แล้วเราควรให้โอกาสคนที่อ้างเหตุผลแบบนี้จริงๆ หรือเปล่าคะ?
สำหรับคนที่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ผ่านมันมาได้อย่างไรคะ หรือจุดไหนคือจุดที่ควรพอจริงๆ?
ราควรจัดการกับความรู้สึกขยะแขยงและเสียความรู้สึกที่กัดกินใจตัวเองยังไงดีคะ?

ขอบคุณที่รับฟังค่ะ ทุกวันนี้ต้องทนอยู่กับความระแวงและเสียความรู้สึกมากจริงๆ

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับคำแนะนำค่ะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่