ทำไมผู้หญิงที่ชอบใครสักคน ถึงไม่กล้าเข้าหาก่อนครับ แล้วผู้ชายต้องทำยังไง เธอถึงจะกล้าเปิดใจ

ผมอยากถามผู้หญิงจริง ๆ ครับ
เคยเป็นไหมครับ ที่ชอบหรือสนใจผู้ชายคนหนึ่ง แต่ไม่เคยเป็นฝ่ายเข้าไปคุยก่อน ไม่เคยเปิดบทสนทนาก่อน หรือไม่กล้าทักก่อนเลย
ของผมมีเหตุการณ์ประมาณนี้
เราเจอกันที่สวนออกกำลังกายอยู่หลายเดือน มีการมองกันไปมาอยู่เรื่อย ๆ เวลาผมเดินเข้าสวนก็มักจะหันมามอง บางครั้งมากับเพื่อน เพื่อนก็เหมือนจะช่วยมองหรือแซวให้
มีครั้งหนึ่งตอนผมวิ่งแซง เพื่อนของเธอตะโกนแซวเสียงดังว่า "มองใครจ๊ะ มองหาใครจ๊ะ" หลังจากนั้นผมก็ลองไปถามตรง ๆ เพื่อนเขาก็บอกว่าแซวเพื่อนคนที่ผมกำลังสนใจ
ต่อมาผมรวบรวมความกล้าเข้าไปคุยกับเธอสองครั้ง
ครั้งแรกคุยกันได้ปกติ เดินคุยกันหนึ่งรอบสวน บรรยากาศโอเค
ครั้งที่สอง ผมตั้งใจจะเฉลยว่าคนที่ผมมองมาตลอดคือเธอ ก่อนเฉลยผมสังเกตว่าเธอดูเกร็งกว่าครั้งแรก พูดเร็วขึ้น เสียงเบาลง มีเสียงสั่น แล้วรีบพูดชื่อเพื่อนอีกสองคนรวมถึงตัวเอง เหมือนให้ผมเลือกว่ามองใคร
พอผมบอกตรง ๆ ว่า "ผมมองเธอ"
เธอนิ่งไปพักหนึ่ง ไม่ได้ปฏิเสธ ไม่ได้เดินหนี แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ก่อนจะเดินแยกไปหาคนที่มาด้วย
อีกเรื่องที่ผมสงสัยคือ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเป็นฝ่ายเข้าไปคุยก่อนตลอด เธอไม่เคยเข้ามาหาผมก่อนเลย
เลยอยากถามผู้หญิงครับ
ถ้าชอบใครจริง ๆ แต่ไม่กล้าเข้าหา มีเหตุผลอะไรกันบ้าง
เป็นเพราะเขิน กลัวโดนปฏิเสธ กลัวเสียฟอร์ม หรือรอให้ผู้ชายเป็นฝ่ายนำก่อน
แล้วในมุมผู้ชาย ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้ ควรทำยังไงต่อ
ควรเดินหน้าต่อ ค่อย ๆ สร้างความคุ้นเคย หรือควรถอยแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นคนแสดงออกบ้าง
อยากฟังประสบการณ์จากผู้หญิงที่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้จริง ๆ ว่าตอนนั้นในใจคิดอะไรอยู่ครับ