อ่านดูข้างล่าง มีคำอธิบาย มือใหม่

อันนี้คือความคิดของผม แต่มันได้มาจากการดูเค้าเล่นเกมปริศนา กันตายและแก้ปัญหา ผมเลย ทำการสร้างพล็อตเรื่องขึ้นมา ก็คือ ปฏิปต่อไปเรื่อยๆ แต่ผมก็ไม่ได้คิดได้เยอะขนาดนั้น ผมเลย ใช้ AI ในการช่วยเขียนเนื้อเรื่อง นี่คือเนื้อเรื่องที่ผมคิดให้มัน และให้มัน ทำการออกแบบมาให้ นี่คือสิ่งที่ผมทำ อาจจะถูกใจบางคนหรือไม่ถูกใจบางคนแล้วแต่บุคคลเลย นี่คือหัวข้อ  ข้างล่าง
PROJECT UROBOROS: โค้ดมรณะ วนลูปสังหาร (Version 2)
องก์ที่ 1: เถ้ากระดูกและเงาชุดดำ
เสียงหวูดรถไฟด่วนยามค่ำคืนดังระงม "เคย์" ก้าวขาลงจากสถานีปลายทางด้วยความเหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน แต่ในใจของเขายังเปี่ยมด้วยความสุข เพราะอีกไม่กี่นาทีเขาจะได้กลับไปกอดภรรยาและลูกสาวตัวน้อยที่บ้าน
ระหว่างทางเดินเข้าหมู่บ้านอันเงียบสงัด เคย์สังเกตเห็น ชายชุดดำสวมหน้ากากเหล็ก คนหนึ่ง ยืนนิ่งอยู่ใต้แสงไฟสลัวหน้าประตูบ้านของเขา ชายคนนั้นหันมาสบตาเคย์แวบหนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปอย่างใจเย็น เคย์แอบขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่ด้วยความอยากรีบกลับบ้าน เขาจึงไม่ได้เอะใจและไม่ได้เดินตามไป
เคย์ก้าวเท้าเข้าไปในเขตรั้วบ้าน มือจับลูกบิดประตู กำลังจะเอ่ยปากเรียกชื่อลูกและภรรยา...
ตูม!!!
แรงระเบิดมหาศาลปะทุออกมาจากในบ้าน เปลวเพลิงสีส้มแดงฉีกกระชากทุกอย่างเป็นชิ้น ๆ ร่างของเคย์กระเด็นลอยไปกระแทกพื้นอย่างแรง แรงอัดทำให้หูเขาดับสนิท สายตาของเขาเบลอไปด้วยควันไฟ แต่ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นก่อนจะหมดสติไป คือซากบ้านที่ถล่มลงมาทับร่างของลูกและเมียที่เขารักสุดชีวิต... พร้อมกับเงาของชายชุดดำคนนั้นที่ยืนมองดูเปลวเพลิงอยู่ห่าง ๆ
องก์ที่ 2: รอยกระสุน และความทรงจำที่หายไป
เคย์สะดุ้งตื่นขึ้นมาในซากปรักหักพังของบ้านตัวเอง จิตใจของเขาพังพินาศไปพร้อมกับซากอิฐปูน ความเสียใจแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอันบ้าคลั่ง เขารู้ทันทีว่าไอ้คนร้ายในชุดดำหน้ากากเหล็กคือคนวางระเบิด!
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเหยียบเศษกระจกดังขึ้น ชายชุดดำคนเดิมปรากฏตัวขึ้นจากเงามืด มันเล็งปืนเก็บเสียงตรงมาที่หัวของเคย์ เคย์ที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วกระโจนเข้าใส่ด้วยความโกรธแค้นทั้งหมดที่มี การต่อสู้เป็นไปอย่างบ้าคลั่ง เคย์แย่งปืนมาได้และยิงกระหน่ำใส่หน้าอกของชายชุดดำจนแน่นิ่ง
เคย์พุ่งเข้าไปกระชากหน้ากากเหล็กออกเพื่อจะดูหน้าไอ้ฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวของเขา... แต่เขากลับต้องกรีดร้องออกมาสุดเสียง
ใบหน้าภายใต้หน้ากากนั้น... คือตัวเขาเองในเวอร์ชันที่แก่กว่า มีบาดแผลเต็มใบหน้า
"ไม่จริง... นี่มันเรื่องบ้าอะไร?!" เคย์สติแตกโดยสมบูรณ์ ความคิดในสมองตีกันจนแทบระเบิด ถ้าเขาคือคนในอนาคตที่ย้อนกลับมา แปลว่าตัวเขาเองคือคนที่วางระเบิดฆ่าลูกเมียตัวเองงั้นเหรอ?!
ด้วยความกุมขมับและทนรับความจริงอันโหดร้ายนี้ไม่ได้ เคย์ยกปืนขึ้นจ่อขมับตัวเองทันที "ถ้าฉันตายตอนนี้... แกในอนาคตก็จะไม่สร้างระเบิดบ้า ๆ นี่ขึ้นมา!"
ปัง!
ร่างของเคย์ร่วงลงจมกองเลือด... ทว่าเขากลับรอดชีวิตและตื่นขึ้นมาในห้องกระจกสีขาวโพลนขององค์กร "ไซแนปส์" พร้อมกับสมองส่วนความจำที่ถูกทำลายจนหมดสิ้นจากการยิงตัวตายครั้งนั้น
องก์ที่ 3: ความคาใจ และภารกิจตามล่าตัวเอง
เคย์ที่ไร้ความทรงจำ ถูกดัดแปลงร่างกายและฝึกฝนให้กลายเป็นนักฆ่ารหัส "เอเจนต์เค" เขาจำอดีตไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แต่ทว่า... ลึกเข้าไปในจิตใต้สำนึกของเขา มันมีความรู้สึกหนึ่งที่ติดแน่นเป็นตะกอนหนาแน่น
เขารู้สึกคาใจและหลอนกับ "ชายชุดดำสวมหน้ากากเหล็ก" ตลอดเวลา
ทุกครั้งที่เขาหลับตา เขาจะเห็นภาพเงาสลัวของชายชุดดำยืนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟ มันทำให้เคย์เริ่มสติแตก นอนไม่หลับ และหวาดระแวงจนกลายเป็นคนวิกลจริตที่คลั่งไคล้การตามล่าชายชุดดำคนนี้ เขาเริ่มแอบสะสมอาวุธและแอบสืบหาว่าชายคนนี้คือใคร
จนกระทั่งวันหนึ่ง หัวหน้าองค์กรไซแนปส์เดินเข้ามาหาเขาพร้อมส่งพิกัดเวลาและภารกิจให้:
"เราพบเบาะแสของชายชุดดำที่นายตามหาแล้ว... มันกำลังจะปรากฏตัวที่บ้านหลังหนึ่งในอดีต นายต้องย้อนเวลากลับไปเพื่อกำจัดมัน และประกอบระเบิดทำลายหลักฐานที่บ้านหลังนั้นซะ"
คำสั่งนี้ทำให้เคย์หูตาสว่างด้วยความแค้นและสติที่หลุดลอย "ในที่สุด... ฉันจะได้ฆ่ามันสักที!"
เคย์สวมชุดดำ ใส่หน้ากากเหล็ก หยิบระเบิดและปืน ก้าวข้ามผ่านเครื่องย้อนเวลาข้ามมิติกลับไปยังอดีต...
เขายืนรออยู่ที่หน้าบ้านหลังนั้นในค่ำคืนที่ฝนตั้งเค้า ทันใดนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินลงมาจากสถานีรถไฟ... ชายหนุ่มที่หน้าตาเหมือนเขาทุกประการ เคย์ (ในหน้ากากเหล็ก) หันไปสบตาชายหนุ่มคนนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินหนีไปเพื่อเข้าไปแอบติดตั้งระเบิดในบ้านตามแผนขององค์กร
หลังจากติดระเบิดเสร็จและกดชนวนจนบ้านระเบิดเป็นจุณ เคย์ยืนมองเปลวไฟด้วยความสะใจ แต่แล้วสัญชาตญาณก็บอกให้เขาเดินกลับไปเช็กศพของชายหนุ่มคนนั้นในซากบ้าน...
เขายกปืนเล็งใส่ตัวเขาในหนุ่ม... แต่ตัวเขาในหนุ่มกลับสู้กลับอย่างหมาจนตรอก แย่งปืนไปได้ และยิงใส่หน้าอกของเขา
ก่อนที่เคย์ในหน้ากากเหล็กจะสิ้นใจ เขามองดูตัวเองในอดีตที่ดึงหน้ากากเขาออกและกำลังสติแตกยกปืนจ่อขมับตัวเอง... วินาทีนั้น เคย์ในอนาคตถึงได้เข้าใจทุกอย่างว่า ความคาใจและบ้าคลั่งที่อยากตามล่าชายชุดดำมาตลอดชีวิต แท้จริงแล้วมันคือแรงขับเคลื่อนที่พาเขาย้อนกลับมาวางระเบิดฆ่าลูกเมียตัวเอง และโดนตัวเองฆ่าตายเป็นลูปนรกนี้ต่างหาก!
องก์ที่ 4: ความจริงนอกกรอบกระจก
ภาพประวัติศาสตร์ซ้ำรอยซูมออกไปยังห้องควบคุมสีดำที่มีมอนิเตอร์ 20 จอ
"หัวหน้าครับ..." นักวิจัยหนุ่มพูดปนเสียงหัวเราะแห้ง ๆ "รอบนี้ลูปสมบูรณ์แบบมากครับ การที่เราฝัง 'ความคาใจเรื่องชายชุดดำ' ลงไปในจิตใต้สำนึกของมันตอนล้างสมอง ทำให้สัญชาตญาณความแค้นของมันผลักดันให้มันย้อนเวลากลับไปทำลายครอบครัวตัวเองได้เป๊ะ ๆ โดยที่มันไม่ลังเลเลย"
หัวหน้าโปรเจกต์ยกกาแฟขึ้นจิบ พลางมองหน้าจอที่ 10 ที่แสดงภาพเคย์ยิงตัวตายแต่รอดชีวิต
"ดีมาก... ความกลัวและความแค้นคือโค้ดสั่งการที่ดีที่สุดสำหรับ AI รันโปรแกรมลูปที่ 10,403 ต่อได้เลย ดูซิว่าถ้าเราเพิ่มความแรงของระเบิดบ้านให้หนักขึ้น มันจะยังมีชีวิตรอดกลับมาสู้กับตัวเองได้เหมือนเดิมไหม"
นิ้วของนักวิจัยกดปุ่ม [ENTER] เพื่อล้างสมองและเริ่มทรมานเคย์ใหม่อีกครั้ง... ในกรงขังดิจิทัลที่ไม่มีวันสิ้นสุด