[CR] [Mr. Coffee รีวิว] Notes from the Last Row บันทึกจากหลังห้อง

ตอนนี้ผมมีเพจแล้วนะครับ  แวะไปอ่านได้ครับ มีรีวิวมากกว่า 280 เรื่องครับ
https://www.facebook.com/Mr.CoffeeKDramaReview
หากต้องการฟังเป็นคลิปเสียง เชิญได้ที่ https://www.youtube.com/@mrcoffeekdramareview ครับ กำลังทำเพิ่มเรื่อยๆ ให้มีครบทุกเรื่องครับ
ส่วนคลิปเสียงของเรื่องนี้ ฟังได้ที่นี่ครับ

รีวิวซีรีส์
เรื่องที่ 284 Notes from the Last Row บันทึกจากหลังห้อง มี 6 EP EP ละประมาณ 60 นาที / Netflix
#NotesfromtheLastRow #บันทึกจากหลังห้อง #MrCoffeeKDramaReview


เรื่องนี้ผมดูตอนแรกแล้วทิ้งไว้นานพอสมควร จากนั้นจึงมาดูจนจบ

Notes from the Last Row บันทึกจากหลังห้อง ดัดแปลงมาจากบทละครเวทีสเปนชื่อดังเรื่อง "El chico de la última fila" (The Boy in the Last Row) ของผู้เขียน Juan Mayorga เป็นเรื่องราวของ ศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมที่ได้อ่านงานเขียนของนักศึกษาที่นั่งหลังห้อง แล้วประทับใจจนเปิดสอนพิเศษให้ตัวต่อตัว แต่แล้วนิยายที่เขียนเริ่มกลายเป็นเรื่องจริงขึ้นมา

เรื่องนี้ถือเป็นซีรีส์ที่แปลกแหวกแนวจากซีรีส์เกาหลีโดยทั่วไป แน่นอนล่ะ มันเป็นละครเวทีของสเปนมาก่อน และได้เคยถูกนำไปสร้างเป็นหนังฝรั่งเศสด้วย แต่พอผมดูตอนที่ 1 จบ ไป มันยังไงไม่รู้ครับ ไม่ค่อยมีแรงดึงดูดให้ดูต่อสักเท่าไหร่ แต่ได้เห็น comment ของคนที่ดูจบดูฮือฮา ก็เลยลองดูต่อ จนจบตอนที่ 2 ก็ร้องอ๋อ

เอาล่ะครับ จากตรงนี้ ผมจะเล่าความรู้สึกที่ควรจะเป็นของคนดูทั่วไป กับโหมดที่ผมใช้ดูซีรีส์เรื่องนี้ ซึ่งผมไม่แน่ใจว่าจะมีใครดูด้วยมุมมองแบบผมหรือเปล่านะครับ โหมดทั่วไปนั้น เรื่องราวจะเริ่มเข้มข้น ตื่นเต้น เราจะรู้สึกถึงความหมกมุ่น มากขึ้น มากขึ้น ของศาสตราจารย์ ที่เหมือนคนเสพติดนิยายอย่างหนัก ยิ่งรู้สึกว่านิยายมันดัน Based on true story เอาเรื่องจริงมาเขียน ศาสตราจารย์ ก็เลยยิ่งอิน ยิ่งคลั่ง จนถึงที่ทุกอย่างถูกเปิดเผยออกมา อันนี้แบบทั่วไปดูนะครับ บอกเลยว่าได้ลุ้นตื่นเต้นและสนุกมาก

คราวนี้ผมจะเล่าโหมดที่ผมใช้ดูนะครับ หากใครไม่อยากดูแล้วรู้สึกอีกแบบ ให้ข้ามย่อหน้านี้ไปเลยนะครับ คือหลังจากจบตอนที่ 2 ผมหวนไปนึกถึงนิยายที่ผมได้อ่านวันก่อน ผมจินตนาการตัวละครผิดไปเพราะข้อมูลไม่ครบ ดังนั้นพอจบตอนที่ 2 ของเรื่องนี้ ผมเลยรู้เลยว่า เรื่องนี้ต้องการทำอะไรกับเรา ในหัวผมเลยแยกเรื่องจริงกับเรื่องเล่าออกจากกันโดยเด็ดขาด และจากนั้น ทุกภาพที่มาจากการเล่าของลูกศิษย์ ผมคิดตลอดเวลาว่านั่นคือเรื่องเล่า และทุกครั้งที่ศาสตราจารย์ คิดเป็นตุเป็นตะโดยไม่เคยตรวจสอบความจริง ผมขำและหัวเราะ ยิ่งตอนท้ายยิ่งฮามาก และจนจบผมเดาเรื่องถูกมากพอสมควรเลย ความหักมุมเลยกลายเป็นสิ่งที่ผมเดาได้ น่าเสียดายเหมือนกัน

เรื่องนี้หลอกลวงได้เจ๋งดีนะครับ รู้สึกคล้ายๆ ตอนที่ได้ดูหนัง Sweet & Sour รักหวานอมเปรี้ยว คือร้ายนะ หลอกกันแบบนี้ และทำออกมาได้ดีเลย ดนตรีประกอบนี่ยอดเยี่ยม ตอนจบเรื่องให้ความรู้สึกเหมือนตอนดูหนัง Whiplash แค่เปลี่ยนจากคลั่งดนตรีมาเป็นคลั่งนิยาย และการแสดงของนักแสดงระดับ Top อย่าง ชเวมินชิก อีกทั้งรุ่นใหม่ฝีมือดีอย่าง ชเวฮยอนอุค ทำให้เรื่องนี้ออกมาเยี่ยมยอด

ส่วนตัวผมไม่ค่อยอยากให้ใครดูแล้วใช้โหมดที่ผมดูนะครับ การท่องในหัวว่านี่เป็นนิยาย นี่เป็นนิยาย มันขัดจังหวะและอารมณ์พอสมควร แต่ผมดันคิดแบบนั้นไปแล้ว เอาเป็นว่า ใครอยากดูเรื่องนี้ให้สนุก อย่าคิดมากครับ แค่ 6 ตอน ดูไปเรื่อยๆ สนุกแน่นอนครับ