เบาะรองนั่งที่แท็กซี่ทุกคันต้องเคยมี! 'เบาะรองนั่งลูกปัดไม้' มาจากไหน? ทำไมเราถึงพบสิ่งนี้บน 'แท็กซี่' รุ่นเก่าๆ
ถ้าจะพูดถึง 'มรดกยุคเก้าศูนย์' หลายคนก็อาจนึกถึงการแต่งตัวของวัยรุ่นยุคนั้นบ้าง เทปเพลงบ้าง ตู้โทรศัพท์สาธารณะบ้าง ซึ่งสิ่งเหล่านี้น่าจะแทบไม่มีให้เห็นแล้วในยุคปัจจุบัน เว้นแต่ตามร้านของเก่าหรืออีเวนต์ย้อนยุค แต่มีสิ่งหนึ่งที่แพร่หลายในไทยยุคโน้นและยัง 'มีชีวิต' อยู่จนถึงยุคปัจจุบัน ซึ่งหลายคนอาจไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร
.
มันคือเบาะรองนั่งบนรถที่ทำจาก 'ลูกปัด' ไม้กลมๆ ขนาดประมาณลูกมะกอกร้อยเข้าด้วยกันเพื่อรองตั้งแต่บริเวณศีรษะ หลัง ลงไปถึงจนถึงก้น ซึ่งรวมๆ มันเรียกได้ว่า 'เบาะรองนั่งลูกปัดไม้' และเนื่องจากไม่มีชื่อทางการคนก็เลยเรียกกันไปหลากหลายชื่อ
.
แน่นอน ทุกคนที่เกิดทันคงร้องอ๋อทันที เพราะมันเป็นสิ่งที่เคยฮิตในทศวรรษ 1990 ที่คนค่อยๆ ลืมกันไป แต่รู้หรือไม่ว่าสิ่งนี้ไม่ได้ฮิตแค่ในไทยเท่านั้น เพราะถ้าไปดูกระทู้ใน Reddit ก็จะพบว่าคนแทบทั้งโลก ตั้งแต่สหรัฐอเมริกา ลาตินอเมริกา ยุโรปตะวันออก ไล่ไปจนถึงญีุ่่ปุ่นก็พูดเหมือนกันหมดว่า 'คนขับรถแท็กซี่' ในประเทศตัวเองช่วงนั้นจะชอบสิ่งนี้กันมาก แบบใช้คำว่า 'พบในแท็กซี่ทุกคัน' เป็นปกติสำหรับคนเกิดทันยุคนั้น แต่ถ้าเป็นเด็กรุ่นใหม่ๆ ก็อาจบอกว่าสิ่งนี้ทำให้เขารำลึกถึงคุณปู่คุณตาของตัวเอง ที่ขาดสิ่งนี้ไม่ได้เวลาขับรถ
.
และใช่แล้ว นี่คือปรากฏการณ์ระดับโลก ที่เกิดขึ้นแบบที่เราไม่รู้เลยในตอนนั้น เพราะมันไม่มีอินเทอร์เน็ต แต่ก็เพิ่งมารู้เมื่อ 30 ปีให้หลังนี่เองว่าเจ้าสิ่งนี้เขาฮิตกันทั้งโลก
.
แล้วมันมีความเป็นมายังไง?
.
จริงๆ แล้ว จากการสืบค้นเบื้องต้น เบาะรองนั่งลูกปัดนี้น่าจะเริ่มฮิตที่ไต้หวันมาก่อนในช่วงประมาณทศวรรษ 1970 ก่อนที่มันจะไปฮิตระดับถล่มทลายในสหรัฐอเมริกาช่วงทศวรรษ 1980 และก็แน่นอน มันฮิตในหมู่คนขับรถแท็กซี่ในสหรัฐอเมริกา โดยในยุคนั้นถือเป็นของหรูเลย เพราะมีราคาเอาเรื่องเลยในสมัยนั้น ขายกันอยู่ที่ 20-40 ดอลลาร์ ในยุคที่ราคา 'ชุดบิ๊กแม็ค' ของ McDonalds ราคายังไม่เกิน 3 ดอลลาร์ ดังนั้นใครมีติดเบาะรถไว้นี่คือ 'โก้ไปเลย' (ถ้าจะใช้ภาษาคนสมัยนั้น)
.
แล้วถ้าถามว่าทำไมถึงฮิต คำตอบคือคนขับแท็กซี่ยุคนั้นเชื่อว่าเก้าอี้แบบนี้นั่งแล้วมันช่วย 'นวดหลัง' ซึ่งก็สมเหตุสมผลกับคนที่ทำอาชีพที่ต้องนั่งอยู่กับเบาะรถทั้งวัน ส่วนบางคนก็จะบอกว่านั่งแล้วเย็นหลังกับก้นดี เพราะมันจะมีช่องว่างระหว่างร่างกายกับเบาะให้อากาศถ่ายเทได้เรื่อยๆ ไม่ทำให้ร่างกายชิดเบาะแล้วร้อนจนเหงื่อออก ซึ่งก็น่าจะเป็นประเด็นสำคัญสำหรับคนที่ต้องนั่งทำงานอยู่ติดเบาะทั้งวันไม่ได้ลุกไปไหน
.
และที่โหดก็คือ มันไม่มีบันทึกว่ามีใครเอาเข้ามา 'ทำตลาด' ในตอนแรก แต่พอคนขับแท็กซี่เห็นแท็กซี่อีกคนมีเบาะแบบนี้ก็อยากมีบ้าง ก็เลยไปถามร้านอุปกรณ์แต่งรถเจ้าประจำของตนโดยไม่ได้นัดหมาย พวกร้านของแต่งรถเห็นคนมาถามเยอะๆ ก็ทนไม่ไหว เลยนำเข้ามาขาย รู้ตัวอีกที ‘เบาะรองนั่งลูกปัดไม้’ ก็กลายมาเป็น 'ของมันต้องมี' ของคนขับแท็กซี่ยุคนั้นไปแล้ว
.
และแน่นอน พอมันไปฮิตที่อเมริกาช่วงปลายสงครามเย็น หลังจากอเมริกาชนะสงครามเย็นเด็ดขาดและสถาปนาความเป็นเจ้าทางวัฒนธรรมในช่วงทศวรรษ 1990 ใครๆ ก็อยากเป็นอย่างอเมริกาทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัว และ 'แฟชั่น' ที่ว่าจะขับแท็กซี่ต้องมีสิ่งนี้มันก็เลยแพร่กระจายไปพร้อมๆ กับวัฒนธรรมอเมริกันอื่นๆ โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าจริงๆ แล้วเบาะลูกปัดไม้มันฮิตมาจากอเมริกาก่อน
.
ทั้งนี้ ถ้าคนยุคปัจจุบันมาลองนั่งก็น่าจะรู้สึกว่ามันนั่งแล้วเจ็บ นั่งแล้วไม่สบาย แต่คนแก่ๆ กลับชอบใช้และรู้สึกว่านั่งสบายดี และน่าจะเป็นทำนองเดียวกับที่ผู้สูงอายุจำนวนมากไม่ชอบนั่งหรือนอนบนพื้นผิวนิ่มๆ เท่าไหร่ เพราะเขามักจะรู้สึกว่าทำให้ปวดหลัง และถ้าเลือกได้จะชอบนั่งหรือนอนบนพื้นผิวแข็งๆ มากกว่า
.
ที่มา : BrandThink
เบาะรองนั่งที่แท็กซี่ทุกคันต้องเคยมี! ทำไมเราถึงพบสิ่งนี้บน 'แท็กซี่' รุ่นเก่าๆ