ช่วงนี้ไม่รู้เป็นเพราะโตขึ้นหรือเปล่า แต่เริ่มรู้สึกว่าความสุขในแต่ละวันเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนเยอะเลย สมัยเรียนจะตื่นเต้นกับการได้ไปเที่ยว
ได้มีของใหม่ หรือรอวันหยุดยาว แต่ตอนนี้แค่ได้กลับบ้านเร็ว เปิดแอร์เย็น ๆ อาบน้ำ กินข้าวที่ชอบ แล้วนั่งดูซีรีส์เงียบ ๆ ก็รู้สึกว่าทั้งวันมันสมบูรณ์แล้ว
บางวันมีฝนตกเบา ๆ ระหว่างนั่งทำงาน ได้กลิ่นกาแฟแก้วโปรด หรือได้รับข้อความจากคนสนิทว่า "ถึงบ้านแล้วนะ"
ก็ทำให้ยิ้มได้โดยไม่ต้องมีเรื่องพิเศษอะไรเลย พอมานั่งคิดก็แปลกดีว่าเมื่อก่อนเราเคยมองข้ามช่วงเวลาเล็ก ๆ แบบนี้ตลอด
เพราะมัวแต่คิดว่าความสุขต้องเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ แต่พอใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ กลับรู้สึกว่าสิ่งธรรมดาเหล่านี้ต่างหากที่ทำให้แต่ละวันน่าอยู่ขึ้นมาก
เวลาได้ใช้ชีวิตแบบไม่เร่งรีบ ไม่ต้องแข่งขันกับใคร และไม่ต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
ก็รู้สึกสบายใจกว่าที่เคย แม้จะเป็นเพียงวันธรรมดาวันหนึ่ง แต่กลับเป็นวันที่รู้สึกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก
บางครั้งความสุขของเราก็เป็นเรื่องเล็ก ๆ ที่เมื่อก่อนมองข้ามไป
ได้มีของใหม่ หรือรอวันหยุดยาว แต่ตอนนี้แค่ได้กลับบ้านเร็ว เปิดแอร์เย็น ๆ อาบน้ำ กินข้าวที่ชอบ แล้วนั่งดูซีรีส์เงียบ ๆ ก็รู้สึกว่าทั้งวันมันสมบูรณ์แล้ว
บางวันมีฝนตกเบา ๆ ระหว่างนั่งทำงาน ได้กลิ่นกาแฟแก้วโปรด หรือได้รับข้อความจากคนสนิทว่า "ถึงบ้านแล้วนะ"
ก็ทำให้ยิ้มได้โดยไม่ต้องมีเรื่องพิเศษอะไรเลย พอมานั่งคิดก็แปลกดีว่าเมื่อก่อนเราเคยมองข้ามช่วงเวลาเล็ก ๆ แบบนี้ตลอด
เพราะมัวแต่คิดว่าความสุขต้องเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่ แต่พอใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ กลับรู้สึกว่าสิ่งธรรมดาเหล่านี้ต่างหากที่ทำให้แต่ละวันน่าอยู่ขึ้นมาก
เวลาได้ใช้ชีวิตแบบไม่เร่งรีบ ไม่ต้องแข่งขันกับใคร และไม่ต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น
ก็รู้สึกสบายใจกว่าที่เคย แม้จะเป็นเพียงวันธรรมดาวันหนึ่ง แต่กลับเป็นวันที่รู้สึกอิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก