สวัสดีครับ วันนี้ผมจะมาเล่าให้ฟัง จากข่าวที่ออกมาระบุว่าจะหั่นงบประมาณของพม. ประจำปี 2570 เรื่องเบี้ยยังชีพคนพิการ ตอนนี้เบี้ยคนพิการได้แค่คนละ 800 บาทต่อเดือน เฉลี่ยวันละ 26.67 บาท ให้ลองถามตัวเองดูครับว่า จำนวนเงินดังกล่าวนั้นมันเพียงพอต่อการใช้จ่ายในชีวิตประจำวันของคนพิการหรือไม่ ? อาจได้ค่าข้าวไม่ถึง 1 จานด้วยซ้ำไป หรือบางคนว่างงาน ไม่มีรายได้ แล้วถ้าจำเป็นต้องใช้เงินก้อนนี้เพื่อใช้ชีวิตทั้งวัน ทั้งเดือน จะเป็นไปได้จริงหรือ ?
สำหรับคนพิการ ค่าใช้จ่ายไม่ได้มีแค่ค่าอาหารเท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่คนทั่วไปไม่อยากนึกถึงเลย
- ค่าผ้าอ้อมผู้ใหญ่
- ค่าสายสวนปัสสาวะ
- ค่ายาและเวชภัณฑ์
- ค่าอุปกรณ์ช่วยเหลือต่าง ๆ
- ค่าซ่อมและบำรุงรักษาวีลแชร์
- ค่าเดินทางที่หลายครั้งต้องใช้รถรับจ้างหรือรถเฉพาะ เพราะระบบขนส่งยังเข้าไม่ถึง
- ค่าอาหารที่เหมาะสมกับสุขภาพ
- ค่ากายภาพบำบัดเพื่อป้องกันร่างกายทรุดลง
หลายคนตั้งคำถามว่า อยู่ที่บ้านจะใช้เงินอะไรเยอะแยะมากมาย ?
คำตอบคือ การอยู่บ้าน ไม่ได้แปลว่าไม่มีค่าใช้จ่าย
คนพิการจำนวนมากต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อ "รักษาสภาพร่างกาย" ไม่ให้แย่ลงทุกวัน
ถ้าไม่มีอุปกรณ์ ไม่มีการดูแล ไม่มีการฟื้นฟู ร่างกายก็อาจเกิดแผลกดทับ ติดเชื้อ กล้ามเนื้อลีบ หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนที่มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าหลายเท่า
บางคนต้องจ้างผู้ดูแล
บางคนต้องเสียรายได้ เพราะไม่สามารถเดินทางไปทำงานได้เลย บางคนมีความสามารถ มีความรู้ มีความตั้งใจ แต่โอกาสในการทำงานกลับน้อยกว่าคนทั่วไป
คำที่ว่า "อยู่บ้าน" สำหรับคนพิการหลายคน จึงไม่ใช่ความสบาย แต่มันคือการพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุด ภายใต้ข้อจำกัดที่คนอื่นอาจมองไม่เห็น ดังนั้น คำถามที่ควรถามอาจไม่ใช่
800 บาทเพียงพอหรือไม่? เพราะคำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว
แต่ควรถามว่า "สวัสดิการแบบไหน ที่จะทำให้คนพิการมีคุณภาพชีวิตที่ดีและมีโอกาสใช้ชีวิตอย่างเท่าเทียม?"
แต่หากมีไว้เพื่อให้คนพิการ มีคุณภาพชีวิต มีศักดิ์ศรี และมีโอกาสพี่งพาตัวเองได้
สังคมอาจต้องเริ่มพูดถึงตัวเลขใหม่ ไม่ใช่เพื่อความพิเศษ แต่เพื่อความเท่าเทียมที่ควรเกิดขึ้นกับทุกคน แล้วคุณคิดอย่างไร เบี้ยคนพิการควรเป็นเดือนละเท่าไร จึงจะเหมาะสมกับค่าครองชีพในปัจจุบันที่กำลังเผชิญกับยุคข้าวยากหมากแพงเช่นนี้
ขอเป็นกระบอกเสียงคนหนึ่ง เรื่องเบี้ยยังชีพคนพิการ
สำหรับคนพิการ ค่าใช้จ่ายไม่ได้มีแค่ค่าอาหารเท่านั้น แต่ยังมีอีกหลายอย่างที่คนทั่วไปไม่อยากนึกถึงเลย
- ค่าผ้าอ้อมผู้ใหญ่
- ค่าสายสวนปัสสาวะ
- ค่ายาและเวชภัณฑ์
- ค่าอุปกรณ์ช่วยเหลือต่าง ๆ
- ค่าซ่อมและบำรุงรักษาวีลแชร์
- ค่าเดินทางที่หลายครั้งต้องใช้รถรับจ้างหรือรถเฉพาะ เพราะระบบขนส่งยังเข้าไม่ถึง
- ค่าอาหารที่เหมาะสมกับสุขภาพ
- ค่ากายภาพบำบัดเพื่อป้องกันร่างกายทรุดลง
หลายคนตั้งคำถามว่า อยู่ที่บ้านจะใช้เงินอะไรเยอะแยะมากมาย ?
คำตอบคือ การอยู่บ้าน ไม่ได้แปลว่าไม่มีค่าใช้จ่าย
คนพิการจำนวนมากต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อ "รักษาสภาพร่างกาย" ไม่ให้แย่ลงทุกวัน
ถ้าไม่มีอุปกรณ์ ไม่มีการดูแล ไม่มีการฟื้นฟู ร่างกายก็อาจเกิดแผลกดทับ ติดเชื้อ กล้ามเนื้อลีบ หรือเกิดภาวะแทรกซ้อนที่มีค่าใช้จ่ายสูงกว่าหลายเท่า
บางคนต้องจ้างผู้ดูแล
บางคนต้องเสียรายได้ เพราะไม่สามารถเดินทางไปทำงานได้เลย บางคนมีความสามารถ มีความรู้ มีความตั้งใจ แต่โอกาสในการทำงานกลับน้อยกว่าคนทั่วไป
คำที่ว่า "อยู่บ้าน" สำหรับคนพิการหลายคน จึงไม่ใช่ความสบาย แต่มันคือการพยายามใช้ชีวิตให้ดีที่สุด ภายใต้ข้อจำกัดที่คนอื่นอาจมองไม่เห็น ดังนั้น คำถามที่ควรถามอาจไม่ใช่
800 บาทเพียงพอหรือไม่? เพราะคำตอบนั้นชัดเจนอยู่แล้ว
แต่ควรถามว่า "สวัสดิการแบบไหน ที่จะทำให้คนพิการมีคุณภาพชีวิตที่ดีและมีโอกาสใช้ชีวิตอย่างเท่าเทียม?"
แต่หากมีไว้เพื่อให้คนพิการ มีคุณภาพชีวิต มีศักดิ์ศรี และมีโอกาสพี่งพาตัวเองได้
สังคมอาจต้องเริ่มพูดถึงตัวเลขใหม่ ไม่ใช่เพื่อความพิเศษ แต่เพื่อความเท่าเทียมที่ควรเกิดขึ้นกับทุกคน แล้วคุณคิดอย่างไร เบี้ยคนพิการควรเป็นเดือนละเท่าไร จึงจะเหมาะสมกับค่าครองชีพในปัจจุบันที่กำลังเผชิญกับยุคข้าวยากหมากแพงเช่นนี้