หลักความเชื่อของศาสนาคริสต์ : อ้างอิงจากคัมภีร์ไบเบิล
นิยาม พระเจ้าในที่นี้หมายถึง พระเจ้าผู้ประเสริฐ (พระเจ้าผู้สูงสุด : God)
พระเจ้าเป็นผู้สร้างสรรพสิ่ง ด้วยฤทธานุภาพที่ยิ่งใหญ่สูงสุดของพระองค์
พระเจ้าได้สร้างสัตว์ขึ้นมาก่อนสร้างมนุษย์
โดยที่พระเจ้าได้ประทานวิญญาณให้แก่มนุษย์เท่านั้น
สัตว์ประกอบด้วย ร่างกาย จิต (ความคิด) และใจ (อารมณ์ความรู้สึก)
มนุษย์ประกอบด้วย ร่างกาย จิตวิญญาณ (ความคิด+) และใจ (อารมณ์ความรู้สึก)
มนุษย์มีจิตวิญญาณ ทำให้มนุษย์มีการสำนึกในความดีและความชั่ว
การกระทำของมนุษย์จึงนับว่าเป็นบุญหรือบาป
มนุษย์จึงอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ซึ่งหมายถึง "ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว"
ดังนั้นมนุษย์จึงต้องรับผลบุญและผลบาปที่ตนได้ทำมา
เมื่อมนุษย์ตายแล้วจะมีวิญญาณออกจากร่าง แล้วไปพักสงบในสถานที่แห่งหนึ่ง
เพื่อรอการพิพากษาจากพระเจ้าในวาระสุดท้ายของโลก (วันสิ้นโลก)
ส่วนสัตว์ไม่มีจิตวิญญาณ สัตว์จึงไม่มีการสำนึกในความดีและความชั่วเหมือนกับมนุษย์
สัตว์ดำเนินชีวิตตามสัญชาตญาณ โดยไม่รู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว
การกระทำของสัตว์จึงไม่นับว่าเป็นบุญหรือบาป สัตว์จึงไม่อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
เมื่อสัตว์ตายแล้วจะดับสูญ โดยไม่มีวิญญาณออกจากร่าง เป็นการสิ้นสุดชีวิตอย่างสมบูรณ์
สรุป
มนุษย์มีจิตวิญญาณ ส่วนสัตว์ไม่มีจิตวิญญาณเหมือนกับมนุษย์
มนุษย์จึงมีการสำนึกในความดีและความชั่ว โดยที่สัตว์ไม่มี
มนุษย์อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ส่วนสัตว์ไม่อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
เมื่อมนุษย์ตายแล้วจะมีวิญญาณออกจากร่าง โดยที่สัตว์ไม่มี (ตายแล้วดับสูญ)
ความแตกต่างระหว่างมนุษย์และสัตว์
นิยาม พระเจ้าในที่นี้หมายถึง พระเจ้าผู้ประเสริฐ (พระเจ้าผู้สูงสุด : God)
พระเจ้าเป็นผู้สร้างสรรพสิ่ง ด้วยฤทธานุภาพที่ยิ่งใหญ่สูงสุดของพระองค์
พระเจ้าได้สร้างสัตว์ขึ้นมาก่อนสร้างมนุษย์
โดยที่พระเจ้าได้ประทานวิญญาณให้แก่มนุษย์เท่านั้น
สัตว์ประกอบด้วย ร่างกาย จิต (ความคิด) และใจ (อารมณ์ความรู้สึก)
มนุษย์ประกอบด้วย ร่างกาย จิตวิญญาณ (ความคิด+) และใจ (อารมณ์ความรู้สึก)
มนุษย์มีจิตวิญญาณ ทำให้มนุษย์มีการสำนึกในความดีและความชั่ว
การกระทำของมนุษย์จึงนับว่าเป็นบุญหรือบาป
มนุษย์จึงอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ซึ่งหมายถึง "ทำดีย่อมได้ดี ทำชั่วย่อมได้ชั่ว"
ดังนั้นมนุษย์จึงต้องรับผลบุญและผลบาปที่ตนได้ทำมา
เมื่อมนุษย์ตายแล้วจะมีวิญญาณออกจากร่าง แล้วไปพักสงบในสถานที่แห่งหนึ่ง
เพื่อรอการพิพากษาจากพระเจ้าในวาระสุดท้ายของโลก (วันสิ้นโลก)
ส่วนสัตว์ไม่มีจิตวิญญาณ สัตว์จึงไม่มีการสำนึกในความดีและความชั่วเหมือนกับมนุษย์
สัตว์ดำเนินชีวิตตามสัญชาตญาณ โดยไม่รู้ว่าอะไรดี อะไรชั่ว
การกระทำของสัตว์จึงไม่นับว่าเป็นบุญหรือบาป สัตว์จึงไม่อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
เมื่อสัตว์ตายแล้วจะดับสูญ โดยไม่มีวิญญาณออกจากร่าง เป็นการสิ้นสุดชีวิตอย่างสมบูรณ์
สรุป
มนุษย์มีจิตวิญญาณ ส่วนสัตว์ไม่มีจิตวิญญาณเหมือนกับมนุษย์
มนุษย์จึงมีการสำนึกในความดีและความชั่ว โดยที่สัตว์ไม่มี
มนุษย์อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม ส่วนสัตว์ไม่อยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม
เมื่อมนุษย์ตายแล้วจะมีวิญญาณออกจากร่าง โดยที่สัตว์ไม่มี (ตายแล้วดับสูญ)