คอมโบเซ็ตวันศุกร์แห่งชาติ! เงินเดือนออกปุ๊บ ‘น้องฝน’ เทสาดกระหน่ำปั๊บ สภาพตอนนี้คือมนุษย์ออฟฟิศผู้มั่งคั่ง หรือลูกหมาตก

กรี๊ดออกมาค่ะพวกแก! อดทนทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน็อตมาทั้งเดือนเพื่อรอคอย "วันศุกร์เงินเดือนออก" ที่แสนหอมหวาน แต่พอเข็มนาฬิกาจะแตะ 5 โมงเย็นปุ๊บ ฟ้าก็มืดครึ้ม ลมพัดตึง แล้วน้องฝนก็เทลงมาถล่มทลายราวกับโกรธใครมาสิบปี! จังหวะชีวิตมันจะซิทคอมคอมเมดี้อะไรขนาดนี้คะเนี่ย แพลนฉลองหมูกระทะชาบูของฉันขิตในวันที่ดวงใจมีเงินโอนเข้าเลยค่ะ!

## เมื่อ "น้องฝน" รู้เวลางานยิ่งกว่าสแกนนิ้วมือออฟฟิศ

     เอาจริงป่ะแก ฉันแอบสงสัยมานานละว่าน้องฝนเนี่ย เค้ามีแอปพลิเคชันตอกบัตรเข้างานเหมือนพวกเราหรือเปล่า? ทำไมชอบมาตามนัดแบบเป๊ะเว่อร์! วันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดีแดดแรงจนหน้าแทบไหม้ รักษาผิวแทบตาย พอวันศุกร์ปุ๊บ... ตกก่อนเลิกงาน 5 นาที! เหมือนสวรรค์ส่งบททดสอบมาดูใจว่า “เอ้า เงินเดือนออกแล้วใช่ไหม? จ่ายค่าวินมอเตอร์ไซค์ฝ่าฝนราคาคูณสามไปซะดีๆ”

สลัดภาพจำในหัวที่จะเดินเก๋ๆ เข้าห้างหรูไปช้อปปิ้งฉลองเงินเดือนออกไปได้เลยค่ะ เพราะภาพความจริงในตอนนี้ของพวกเราคือ:

ยืนอออยู่หน้าประตูตึก: สภาพเหมือนเพนกวินอพยพ ยืนเบียดกันมองสายฝนตาปริบๆ พร้อมในมือถือโทรศัพท์กดส่องแอปเรียกรถที่ขึ้นราคาสูงปรี๊ดแถม "ไม่มีคนขับว่าง"
กางร่มแฟชั่นราคาหลักสิบ: ที่พอโดนลมพัดแรงๆ ปุ๊บ ร่มกางกลับด้านกลายเป็นกะละมังหงายทันที สรุปคือร่มไม่ได้ช่วยให้แห้งเลยค่ะ ช่วยแค่ไม่ให้ผมเปียกชุ่มเฉยๆ ส่วนท่อนล่างนั้น... ฉ่ำ!
ถุงเท้าเปียกน้ำคลำ: อินไซต์สุดเจ็บปวดของคนกรุง ย่ำน้ำรอระบายจนฟีลลิ่งเหมือนเดินอยู่ในอควาเรียมส่วนตัว



## ตลาดนัดยามค่ำคืนที่เคยคึกคัก... กลายเป็นดินแดนแห่งความเหงา

     พอน้องฝนมาแกงกันแบบนี้ คนที่น่าเห็นใจที่สุดนอกจากพวกเราที่ต้องกระเซอะกระเซิงกลับบ้านแล้ว ก็คือ "พี่ๆ พ่อค้าแม่ค้าตามตลาดนัด" นี่แหละค่ะ
ปกติแล้ว วันศุกร์สิ้นเดือนเนี่ยคือ 'วันกอบโกย' ของตลาดนัดยามค่ำคืนเลยนะ แหล่งรวมตัวของกิน เสื้อผ้า ของกระจุกกระจิกที่พวกเราพร้อมจะเอาเงินเดือนอันน้อยนิดไปละลายทรัพย์ แต่พอฝนเทลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตาแบบนี้:

ทางเดินตลาดนัดที่เคยเบียดแน่น กลายเป็นลานโล่งที่มีแต่น้ำเจิ่งนอง
แม่ค้าพ่อค้านั่งมองหน้ากันตาปริบๆ หวังว่าฝนจะซา แต่ฟ้าก็ดันไม่เป็นใจ
ของอร่อยที่อุตส่าห์เตรียมมาเต็มสตรีม ต้องตั้งหม้อรอคนสู้ชีวิตลุยฝนมาซื้อ

    แอบคิดแล้วก็ใจหายเหมือนกันนะแก เงินในบัญชีเราพร้อมเปย์มาก แต่ตัวเราดันติดแหง็กอยู่บนสถานีรถไฟฟ้า ข้ามฝั่งไปหาของกินไม่ได้เลย ได้แต่นั่งมองร้านค้าริมทางตาละห้อย



## เปียกปอนกาย... แต่หัวใจเราอุ่นหนาฝาคั่งด้วย "เงินโอนเข้า"

แต่เอาเถอะค่ะพส.! ถึงวันนี้เสื้อผ้าจะเปียกปอน รองเท้าคู่โปรดจะชุ่มน้ำจนส่งเสียง “แฉะ... แฉะ...” ทุกก้าวที่เดิน แต่อย่างน้อยสิ่งหนึ่งที่ชุบชูใจเราได้เป็นอย่างดีในคืนวันศุกร์นี้ก็คือ "ตัวเลขยอดเงินคงเหลือในบัญชีที่เพิ่งเด้งเตือนเมื่อเช้า" นี่แหละค่ะ!
อย่างน้อยกลับไปถึงบ้าน อาบน้ำอุ่นให้สบายตัว ใส่เสื้อผ้าแห้งๆ นุ่มๆ แล้วกดสั่งเดลิเวอรี่ของอร่อยๆ มาส่งถึงหน้าบ้าน (และอย่าลืมให้ทิปพี่ไรเดอร์สู้ชีวิตสักนิดนะแก วันนี้เขาทำงานหนักจริง) นั่งกินไป ดูซีรีส์ตอนใหม่ไป แค่นี้ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและหยาดฝนก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว
“ร่างกายอาจจะเปียกฝนจนหนาวสั่น แต่พอเปิดแอปธนาคารเช็กยอดเงินปุ๊บ... อื้อหือออ อบอุ่นไปถึงทรวงในเลยค่ะคุณผู้ใช้บริการ!”



## ตอนนี้แกติดแหง็กอยู่พิกัดไหนกันบ้าง? มาเม้าท์ซิกุมมือกันเร็ว!
อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว สภาพของแต่ละคนเป็นยังไงกันบ้างคะชาวพันทิป?
👇 ตอนนี้แกติดฝนอยู่พิกัดไหนกันบ้าง? (บนรถเมล์ สถานีบีทีเอส หรือติดแหง็กอยู่ที่ออฟฟิศ?) แล้วแพนฉลองวันเงินเดือนออกคืนนี้ต้องเปลี่ยนมาเป็นเมนูอะไรกันแทน มาคอมเมนต์บอกพิกัด ส่งภาพมาร่วมแชร์ความชุ่มฉ่ำและกอดปลอบใจกันในกระทู้นี้ได้เลยจ้า! 👇