ขออนุญาติสอบถามครับ >< อยากได้ผู้แนะแนวทางหลังจากนี้

... เรื่องมันมีอยู่ว่า. .. เมื่อปี66ผมได้ปลดทหารแล้วมีแพลนที่คิดไว้คือพอกลับถึงบ้านจะพักเพื่อฟื้นฟูใจให้ฟลูๆด้วยการทำสิ่งที่อยากทำ หาความสุขเล็กๆใส่ตัวเองนิดๆหน่อยๆ ด้วยการอยู่แต่ในห้อง เล่นเกม ดูหนัง จนพอเวลาผ่านไปเวลาก็ผ่านมา3ปีแล้ว...งานก็ยังไม่ได้หาสมัคร เอกสารที่จ่ากองมอบให้ตอนปล่อยกลับบ้านก็ยังไม่ได้เอาไปให้สัจสดี (แต่ผมลองถามพ่อผมแกบอกว่าแค่ไม่มีอะไรแค่เขาจะให้ผมย้ายชื่อเข้าบ้านเหมือนเดิมเฉยๆผมก็เลยไม่ได้ใส่ใจ)ปัจุบันผมกลายเป็นคนเข้าสังคมไม่เก่ง เวลาจะพูดกับคนอื่นมันจะรู้สึกเขินๆไม่กล้าพูดเลยทำได้แต่เงียบ เหมือนจ่าเฉย ใครพอจะมีวิธีสร้างแรงผลักดันให้มีไฟในการดำเนินชีวิตเหมือนชาวบ้านชาวช่องคนอืนๆบ้างไหมครับ