Toy Story 3 (2010)
การเปลี่ยนแปลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...
.
.
.
Andy โตขึ้นแล้ว เขากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย และของเล่นในห้องนอนที่เคยเต็มไปด้วยเสียงเล่น เสียงหัวเราะ บัดนี้นอนเงียบอยู่ในกล่องใต้เตียงมาหลายปี รอคอยอะไรบางอย่างที่อาจไม่มีวันมาถึงอีกแล้ว ในโลกของของเล่น สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การพัง แต่คือการถูกลืม ทิ้งไว้ข้างหลัง ราวกับว่าความสุขที่เคยมีร่วมกันทั้งหมดนั้นไม่เคยมีความหมายอะไรเลย
.
Toy Story 3 คือสิ่งที่ทุกคนรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วตั้งแต่ต้น แต่ยังคงทำให้ร้องไห้ได้ทุกครั้ง
Lee Unkrich ผู้กำกับที่นั่งแท่นตัดต่อมาตั้งแต่ภาค 1 เล่าว่าหนึ่งในแรงบันดาลใจของหนังเรื่องนี้มาจากเหตุการณ์จริง เมื่อเขาเผลอทิ้งของเล่นของภรรยาไปโดยไม่ตั้งใจ นั่นคือจุดเริ่มต้นของคำถามที่หนักกว่าของเล่นชิ้นใดทั้งนั้น ว่าเราทำอะไรกับสิ่งที่เคยมีความหมายในชีวิต เมื่อวันหนึ่งเราก็เลยวัยของมันไปแล้ว ส่งต่อ เก็บไว้ในห้องใต้หลังคาเผื่อให้ลูกเล่น หรือแค่ทิ้งมันไป
.
และถ้าเราเป็น Andy เราจะเลือกอย่างไร?
สิ่งที่ทำให้Toy Story 3 มีเนื้อหาที่หนักกว่าสองภาคแรก คือ มันไม่ได้พูดถึงความกลัวถูกลืมอีกต่อไป มันพูดถึงสิ่งที่จริงจังยิ่งกว่า คือ “การยอมรับ” ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว หรือ Grief of Transition ความเศร้าที่ไม่ได้เกิดจากการสูญเสียใครไป แต่จากการที่ชีวิตเดินหน้าต่อโดยไม่ได้รอทุกคน
.
Lotso'- Huggin' Bear ตุ๊กตาหมีสีชมพูที่ดูอ่อนโยนแต่กลับกลายเป็นผู้ร้ายที่น่าสมเพชที่สุดในซีรีส์ คือผลลัพธ์ของความเจ็บปวดที่ไม่ได้รับการเยียวยา เขาเคยถูกรักเช่นกัน เคยมีเจ้าของเช่นกัน แต่เมื่อถูกทิ้ง เขาไม่ร้องไห้ เขาแค่ปิดตัวเอง และตัดสินใจว่าจะไม่มีวันให้ใครทำแบบนั้นกับเขาอีก เขาจึงกลายเป็นคนที่เจ็บปวดคนอื่นก่อนที่คนอื่นจะเจ็บปวดเขา
.
ฉากในเตาเผาขยะที่ของเล่นทั้งหมดจับมือกัน ไม่ได้พูดเรื่องความกล้า มันพูดเรื่องการยอมรับ ว่าบางอย่างในชีวิตเราไม่อาจต่อสู้ได้ และสิ่งที่ทำได้คือเลือกว่าจะเผชิญมันกับใคร
.
แต่สิ่งที่ทำให้ใจเหลวเป็นนน้ำยังไม่ใช่ฉากนั้น...
.
มันคือฉากสุดท้าย ที่ Andy เล่นกับของเล่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนส่งมอบให้ Bonnie เด็กหญิงตัวเล็กที่จะรักพวกมันต่อไป ฉากนั้นไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือน Ending มันให้ความรู้สึกเหมือนการหายใจลึกๆ ครั้งสุดท้ายก่อนปล่อยมือ
วู้ดดี้ บัซ และเหล่าของเล่นมองดูเจ้านายของพวกมันจากไปเพื่อเติบโต ไม่มีใครร้องไห้ ไม่มีใครวิ่งตาม มีแค่สายตาที่เฝ้ามอง และความรักที่เงียบพอที่จะปล่อยให้คนที่รักเดินหน้าต่อ โดยที่ตัวเองไม่ได้ไปด้วย...
.
.
.
Toy Story 3 จึงไม่ได้สอนว่าการสิ้นสุดคือความพ่ายแพ้ มันสอนว่าความรักที่แท้จริงบางครั้งคือการยืนดูความสุขของคนที่เรารักอยู่ห่างๆ แม้ในความสุขนั้นจะไม่มีเราอยู่
.
และน้ำตาที่เอ่อขึ้นมาในวันนั้น ถ้ากลับไปดูอีกครั้ง มันจะหนักกว่าเดิมทุกที เพราะเราเองก็เคยเป็น Andy และเราต่างก็รู้ดีว่า สักวันหนึ่ง เราจะต้องปล่อยมือจากบางสิ่งที่เราไม่อยากปล่อยเช่นกัน
📌เป็นกำลังใจให้น้องหมีได้ตามช่องทางนี้เลยฮะ
👨🏻💻Facebook 👍🏼
fb.com/share/16zWBN2THV/?mibextid=wwXIfr
📸 IG 🤟🏼
https://www.instagram.com/bears_wanderer
🎬Tiktok 👌🏼
https://www.tiktok.com/@am.omega
[CR] Toy Story 3 (2010) : การเปลี่ยนแปลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต
การเปลี่ยนแปลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...
.
.
.
Andy โตขึ้นแล้ว เขากำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย และของเล่นในห้องนอนที่เคยเต็มไปด้วยเสียงเล่น เสียงหัวเราะ บัดนี้นอนเงียบอยู่ในกล่องใต้เตียงมาหลายปี รอคอยอะไรบางอย่างที่อาจไม่มีวันมาถึงอีกแล้ว ในโลกของของเล่น สิ่งที่น่ากลัวที่สุดไม่ใช่การพัง แต่คือการถูกลืม ทิ้งไว้ข้างหลัง ราวกับว่าความสุขที่เคยมีร่วมกันทั้งหมดนั้นไม่เคยมีความหมายอะไรเลย
.
Toy Story 3 คือสิ่งที่ทุกคนรู้ล่วงหน้าอยู่แล้วตั้งแต่ต้น แต่ยังคงทำให้ร้องไห้ได้ทุกครั้ง
Lee Unkrich ผู้กำกับที่นั่งแท่นตัดต่อมาตั้งแต่ภาค 1 เล่าว่าหนึ่งในแรงบันดาลใจของหนังเรื่องนี้มาจากเหตุการณ์จริง เมื่อเขาเผลอทิ้งของเล่นของภรรยาไปโดยไม่ตั้งใจ นั่นคือจุดเริ่มต้นของคำถามที่หนักกว่าของเล่นชิ้นใดทั้งนั้น ว่าเราทำอะไรกับสิ่งที่เคยมีความหมายในชีวิต เมื่อวันหนึ่งเราก็เลยวัยของมันไปแล้ว ส่งต่อ เก็บไว้ในห้องใต้หลังคาเผื่อให้ลูกเล่น หรือแค่ทิ้งมันไป
.
และถ้าเราเป็น Andy เราจะเลือกอย่างไร?
สิ่งที่ทำให้Toy Story 3 มีเนื้อหาที่หนักกว่าสองภาคแรก คือ มันไม่ได้พูดถึงความกลัวถูกลืมอีกต่อไป มันพูดถึงสิ่งที่จริงจังยิ่งกว่า คือ “การยอมรับ” ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว หรือ Grief of Transition ความเศร้าที่ไม่ได้เกิดจากการสูญเสียใครไป แต่จากการที่ชีวิตเดินหน้าต่อโดยไม่ได้รอทุกคน
.
Lotso'- Huggin' Bear ตุ๊กตาหมีสีชมพูที่ดูอ่อนโยนแต่กลับกลายเป็นผู้ร้ายที่น่าสมเพชที่สุดในซีรีส์ คือผลลัพธ์ของความเจ็บปวดที่ไม่ได้รับการเยียวยา เขาเคยถูกรักเช่นกัน เคยมีเจ้าของเช่นกัน แต่เมื่อถูกทิ้ง เขาไม่ร้องไห้ เขาแค่ปิดตัวเอง และตัดสินใจว่าจะไม่มีวันให้ใครทำแบบนั้นกับเขาอีก เขาจึงกลายเป็นคนที่เจ็บปวดคนอื่นก่อนที่คนอื่นจะเจ็บปวดเขา
.
ฉากในเตาเผาขยะที่ของเล่นทั้งหมดจับมือกัน ไม่ได้พูดเรื่องความกล้า มันพูดเรื่องการยอมรับ ว่าบางอย่างในชีวิตเราไม่อาจต่อสู้ได้ และสิ่งที่ทำได้คือเลือกว่าจะเผชิญมันกับใคร
.
แต่สิ่งที่ทำให้ใจเหลวเป็นนน้ำยังไม่ใช่ฉากนั้น...
.
มันคือฉากสุดท้าย ที่ Andy เล่นกับของเล่นเป็นครั้งสุดท้ายก่อนส่งมอบให้ Bonnie เด็กหญิงตัวเล็กที่จะรักพวกมันต่อไป ฉากนั้นไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือน Ending มันให้ความรู้สึกเหมือนการหายใจลึกๆ ครั้งสุดท้ายก่อนปล่อยมือ
วู้ดดี้ บัซ และเหล่าของเล่นมองดูเจ้านายของพวกมันจากไปเพื่อเติบโต ไม่มีใครร้องไห้ ไม่มีใครวิ่งตาม มีแค่สายตาที่เฝ้ามอง และความรักที่เงียบพอที่จะปล่อยให้คนที่รักเดินหน้าต่อ โดยที่ตัวเองไม่ได้ไปด้วย...
.
.
.
Toy Story 3 จึงไม่ได้สอนว่าการสิ้นสุดคือความพ่ายแพ้ มันสอนว่าความรักที่แท้จริงบางครั้งคือการยืนดูความสุขของคนที่เรารักอยู่ห่างๆ แม้ในความสุขนั้นจะไม่มีเราอยู่
.
และน้ำตาที่เอ่อขึ้นมาในวันนั้น ถ้ากลับไปดูอีกครั้ง มันจะหนักกว่าเดิมทุกที เพราะเราเองก็เคยเป็น Andy และเราต่างก็รู้ดีว่า สักวันหนึ่ง เราจะต้องปล่อยมือจากบางสิ่งที่เราไม่อยากปล่อยเช่นกัน
📌เป็นกำลังใจให้น้องหมีได้ตามช่องทางนี้เลยฮะ
👨🏻💻Facebook 👍🏼 fb.com/share/16zWBN2THV/?mibextid=wwXIfr
📸 IG 🤟🏼 https://www.instagram.com/bears_wanderer
🎬Tiktok 👌🏼 https://www.tiktok.com/@am.omega
CR - Consumer Review : กระทู้รีวิวนี้เป็นกระทู้ CR โดยที่เจ้าของกระทู้