นิพพานและบัญญัติ ท่านวินิจฉัยว่า เป็นอนัตตา

กระทู้คำถาม
ถามว่า..
เพราะอะไร ทำไมถึงต้องบันทึกลงในพระไตรปิฏกอย่างนั้น  พุทธสาวกลองวินิจฉัยมาหน่อยว่ามันอัไรยังไง เห็นเถรวาทเหลิมสากนำมาอ้างอิงบ่อยเสียเหลือเกินว่า นิพพานเป็นอนัตตาก็เพราะนี่ไง อะไรทำนองนี้ ?.

นิมนต์ครูบาเหลิมก่อนเลย มั่นใจได้ไงว่าต้องเป็นอนัตตา อย่างที่อ่านนั้น..

ความย่อ..
     สังขารทั้งหลายที่ปัจจัยปรุงแต่ง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไมใช่ตัวตน พระนิพพานและบัญญัติ ท่านวินิจฉัยว่า เป็นอนัตตา. เมื่อดวงจันทร์ คือพระพุทธเจ้ายังไม่เกิดขึ้น เมื่อดวงอาทิตย์ คือ พระพุทธเจ้า ยังไม่อุทัยขึ้นมา เพียงแต่ชื่อของสภาคธรรมเหล่านั้น ก็ยังไม่มีใครรู้จัก. พระมหา-
วีรเจ้าทั้งหลาย เป็นผู้มีพระจักษุ ทรงทำทุกกรกิริยามีอย่างต่างๆ ทรงบำเพ็ญบารมีแล้วเสด็จอุบัติในโลกเป็นไปกับพรหมโลก พระองค์ทรงแสดงพระสัทธรรม อันดับเสียซึ่งทุกข์ นำมาซึ่งความสุข. พระอังคีรส-ศากยมุนี ผู้อนุเคราะห์แก่ประชาทุกถ้วนหน้า อุดมกว่าสรรพสัตว์ดุจราชสีห์ ทรงแสดงพระไตรปิฎก คือ พระวินัย ๑ พระสุตตันตะ ๑
พระอภิธรรม ๑ ซึ่งมีคุณมาก อย่างนี้ พระสัทธรรมจะเป็นไปได้ ผิว่าพระวินัย คือ อุภโตวิภังค์ ขันธกะและมาติกา ที่ร้อยกรองด้วยคัมภีร์บริวาร เหมือนดอกไม้ร้อยด้วยเส้นด้าย ยังดำรงอยู่. ในคัมภีร์บริวารนั้นแสมุฏฐานท่านจัดไว้แน่นอน ความเจือปนกัน และนิทานอื่นย่อมเห็นได้ในพระสูตรข้างหน้า เพราะฉะนั้น ภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รักด้วยดี ใคร่ต่อ
ธรรม พึงศึกษาคัมภีร์บริวารเถิด.
        
   ดูว่าวินิจฉัยหรือมุมมองใครจะถูกต้องตามเนื้อหาโดยย่อนี้..
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่