คอนโดตากอากาศหัวหินตอนนี้เงียบเหงามาก ซื้อทิ้งไว้หวังเป็นมรดก สุดท้ายกลายเป็นภาระลูกหลาน ขายต่อยากมาก มีใครเจอแบบนี้บ้าง

ช่วงนี้มีโอกาสได้แวะไปดูคอนโดตากอากาศแถวหัวหินที่ครอบครัวซื้อทิ้งไว้หลายปีแล้ว บอกตรงๆ ว่าบรรยากาศตอนนี้เงียบเหงาและดูร้างกว่าแต่ก่อนมากเลยครับ
ตอนแรกที่ผู้ใหญ่ท่านซื้อไว้ (ตั้งแต่สมัยหัวหินยังบูมมากๆ) ด้วยความตั้งใจว่าอยากให้เป็นมรดกตกทอดให้ลูกหลาน ไว้เป็นที่พักผ่อนเวลามาเที่ยวทะเลกันพร้อมหน้าพร้อมตา แต่พอเอาเข้าจริงๆ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปครับ:
ลูกหลานไม่ค่อยไปอยู่: เด็กรุ่นใหม่ไลฟ์สไตล์เปลี่ยน ชอบไปเที่ยวคาเฟ่ ไปต่างประเทศ หรือเปลี่ยนที่เที่ยวไปเรื่อยๆ มากกว่าจะมาจมอยู่กับที่เดิมๆ ทุกวันหยุด
พอเจ้าของเดิมเสียชีวิต กลายเป็น "ภาระ": ค่าส่วนกลางแต่ละปีไม่ใช่ถูกๆ (บางที่ตารางเมตรละหลายสิบบาท ปีหนึ่งตกหลายหมื่น) ยิ่งเก่าค่าซ่อมบำรุงห้องก็ยิ่งตามมา แต่ห้องกลับไม่ได้ถูกใช้งานเลย
ปล่อยขายยากมาก: พยายามจะปล่อยขายต่อ ขนาดตัดใจยอมขายราคาถูกลงขาดทุนก็ยังไม่มีคนซื้อ เพราะ Supply ในตลาดยังมีอีกเยอะมาก แถมคนซื้อต่อก็คิดหนักเรื่องค่าส่วนกลางและสภาพตึกที่เก่าลงเรื่อยๆ
จาก "สินทรัพย์ในฝัน" กลายเป็น "ภาระผูกพัน" ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกเลยครับ



มีพี่ๆ เพื่อนๆ คนไหนที่ครอบครัวเคยซื้อคอนโดตากอากาศแถวหัวหิน ชะอำ หรือพัทยาไว้ แล้วกำลังเจอปัญหาแบบเดียวกันนี้บ้างไหมครับ? จัดการกับห้องพวกนี้ยังไงกันบ้าง หรือมีมุมมองต่ออนาคตคอนโดตากอากาศพวกนี้ยังไง มาแชร์และพูดคุยกันหน่อยครับ