เมื่อ10กว่าปีก่อน ตอนนั้นผมอายุประมาณะ 14-15 ปี เราอาศัยกันยุ ที่หมู่บ้านเคหะ หลังศาลากลาง จ.นครนายก อาชีพแม่ผมตอนนั้นคือแม่ค้า
หน้าบ้านผม ที่ใต้ต้นไม้มันจะเป็นจุดที่ขยะพื้นที่เล็กๆไม่ใหญ่มากของคนเคหะหมู่บ้านนั้น ผมเดินไปเอาไม้ไปเขี่ยๆเล่นประจำเผือได้ของเล่นบ้างอะไรบ้าง
ผมบังเอิญเก็บได้ หนังสือเพลงเก่าจากกองขยะ มันเป็นหนังสือเพลงเพื่อชีวิตเก่าๆ ขายบ้างบางหน้า แต่ก็ยังพอเหลือให้เล่นได้ ในหนังสือมีเพลง วงคาราบาว ปูพงษ์สิท และคนอื่นๆ เนื่องด้วยผมเคยฟังเพลงศิลปินในหนังสือเพลงนี้อยู่แล้ว เพราะพ่อชอบเปิดให้ฟัง ถ้าคนเคยเล่นกีตาร์กับหนังสือเพลงมาก่อนจะรู้ว่า ในหนังสือเพลงมันจะมีคอร์ดบอกว่าต้องจับอะไรยังไง ผมจึงเกิดความสงสัยอยากหัดเล่นกีตาร์ แต่จะการที่จะได้กีตาร์มาเป็นของตัวเองมันอยากมาก เพราะครอบครัวไม่มีเงินจะซื้อของอะไรแบบนั้น กีตาร์ตัวนึงก็ไม่ใช่ถูกๆ ผมจึงไปเอาป้ายขายของเก่าแม่ ที่เป็นฟิวเจอร์บอร์ด มาตัดเป็นรูปคอกีตาร์ แล้วเอาปากกาเมจิมาเขียนเป็นช่องๆวาดสายใส่ ตามแบบคอกีตาร์เป๊ะๆ และฝึกจับตามคอร์ดในหนังสือเพลงเก่าๆเล่มนั้น ดีดลมๆจินตนาการเอาว่ามันมีเสียงออกมา แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าคอร์ดนั้นคอร์นี้เวลาดีดมันจะเสียงยังไง แต่ก็เล่นทุกวัน ฝึกคนคล่อง จนจำได้ว่าคอร์นั้นคอร์นี้ต้องจับและวางนิ้วยังไง ผมจึงบอกกับแม่ว่าอยากได้กีตาร์สักตัว ผมจะช่วยแม่ขายของแต่แม่ต้องให้ค่าแรงผมหน่อยให้ผมเก็บตังซื้อได้ใหมครับ แม่ผมตอบ ตกลงได้ แม่ให้ผมวันละ20บาท พอไปตลาดนั้นกับแม่ มันจะมีร้านนึงที่เขามาตั้งแผงขายพวกอุปกรณ์ดนตรีและมีกีตาร์โปร่งขาย แขวนโชว์อยู่หลายตัว ผมจึงไปสอบถามราคาจะพ่อค้าว่ากีตาร์ตัวนี้ราคาเท่าใหร่ พ่อค้าบอกตัวละ890บาท ผมจึงเก็บเงินตั้งแต่วันนั้น เวลาผ่านไปเกือบครึ่งปีกว่าผมจะเก็บเงินครบ 890บ. เพราแกะกระปุกออกมาซื้อกินบ้างอะไรบ้าง5555 แต่ผมก็เก็บตังจนครบ 890บ. ผมตั้งหน้าตั้งตารอวันที่จะได้ไปขายของกับแม่ที่ตลาดนัดนั้น เพื่อจะได้ไปซื้อกีตาร์ พอถึงวันผมก็ลงวิ่งมาซื้อกีตาร์ตัวที่ผมเคยถามราคาไว้ มันเป็นกีตาร์ไซส์เล็กกว่าโปร่งปกติทั่วไป ไม่มียีห้อ พขายของเสร็จกลับถึงบ้านก็เห่อของใหม่ นั่งลูบๆคล่ำๆ ดีใจมาก ลองดีดสายเปล่าๆ ผมไม่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องดนตรีเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าเสียงมันเพราะมาก จากที่ผมฝึกจับคอร์ดกับฟิวเจอร์บอร์ดมานาน ผมเลยจำได้หมดเกือบทุกคอร์ด เลยทอลองจับและเล่นดู สรุปคือ บอด555555 จบถูกทุกคอร์ด แต่เสียงบอด เจ็บนิ้ว เหมือนเริ่มมานับหนึ่งใหม่ แต่สุดท้ายก็เล่นเป็นจนได้ จนเข้า มหาลัยได้เล่นกับวง ได้ขึ้นเวที พอนึกย้อนกลับไปตรงจุดที่ตัวเองหัดเล่นมันช่างต่างจากคนอื่นซะเหลือเกิน55555 เลยอยากมาเล่าให้ฟังครับ
กีต้าร์ตัวแรกในชีวิตของผม คือ ฟิวเจอร์บอร์ด
หน้าบ้านผม ที่ใต้ต้นไม้มันจะเป็นจุดที่ขยะพื้นที่เล็กๆไม่ใหญ่มากของคนเคหะหมู่บ้านนั้น ผมเดินไปเอาไม้ไปเขี่ยๆเล่นประจำเผือได้ของเล่นบ้างอะไรบ้าง
ผมบังเอิญเก็บได้ หนังสือเพลงเก่าจากกองขยะ มันเป็นหนังสือเพลงเพื่อชีวิตเก่าๆ ขายบ้างบางหน้า แต่ก็ยังพอเหลือให้เล่นได้ ในหนังสือมีเพลง วงคาราบาว ปูพงษ์สิท และคนอื่นๆ เนื่องด้วยผมเคยฟังเพลงศิลปินในหนังสือเพลงนี้อยู่แล้ว เพราะพ่อชอบเปิดให้ฟัง ถ้าคนเคยเล่นกีตาร์กับหนังสือเพลงมาก่อนจะรู้ว่า ในหนังสือเพลงมันจะมีคอร์ดบอกว่าต้องจับอะไรยังไง ผมจึงเกิดความสงสัยอยากหัดเล่นกีตาร์ แต่จะการที่จะได้กีตาร์มาเป็นของตัวเองมันอยากมาก เพราะครอบครัวไม่มีเงินจะซื้อของอะไรแบบนั้น กีตาร์ตัวนึงก็ไม่ใช่ถูกๆ ผมจึงไปเอาป้ายขายของเก่าแม่ ที่เป็นฟิวเจอร์บอร์ด มาตัดเป็นรูปคอกีตาร์ แล้วเอาปากกาเมจิมาเขียนเป็นช่องๆวาดสายใส่ ตามแบบคอกีตาร์เป๊ะๆ และฝึกจับตามคอร์ดในหนังสือเพลงเก่าๆเล่มนั้น ดีดลมๆจินตนาการเอาว่ามันมีเสียงออกมา แต่ก็ไม่รู้หรอกว่าคอร์ดนั้นคอร์นี้เวลาดีดมันจะเสียงยังไง แต่ก็เล่นทุกวัน ฝึกคนคล่อง จนจำได้ว่าคอร์นั้นคอร์นี้ต้องจับและวางนิ้วยังไง ผมจึงบอกกับแม่ว่าอยากได้กีตาร์สักตัว ผมจะช่วยแม่ขายของแต่แม่ต้องให้ค่าแรงผมหน่อยให้ผมเก็บตังซื้อได้ใหมครับ แม่ผมตอบ ตกลงได้ แม่ให้ผมวันละ20บาท พอไปตลาดนั้นกับแม่ มันจะมีร้านนึงที่เขามาตั้งแผงขายพวกอุปกรณ์ดนตรีและมีกีตาร์โปร่งขาย แขวนโชว์อยู่หลายตัว ผมจึงไปสอบถามราคาจะพ่อค้าว่ากีตาร์ตัวนี้ราคาเท่าใหร่ พ่อค้าบอกตัวละ890บาท ผมจึงเก็บเงินตั้งแต่วันนั้น เวลาผ่านไปเกือบครึ่งปีกว่าผมจะเก็บเงินครบ 890บ. เพราแกะกระปุกออกมาซื้อกินบ้างอะไรบ้าง5555 แต่ผมก็เก็บตังจนครบ 890บ. ผมตั้งหน้าตั้งตารอวันที่จะได้ไปขายของกับแม่ที่ตลาดนัดนั้น เพื่อจะได้ไปซื้อกีตาร์ พอถึงวันผมก็ลงวิ่งมาซื้อกีตาร์ตัวที่ผมเคยถามราคาไว้ มันเป็นกีตาร์ไซส์เล็กกว่าโปร่งปกติทั่วไป ไม่มียีห้อ พขายของเสร็จกลับถึงบ้านก็เห่อของใหม่ นั่งลูบๆคล่ำๆ ดีใจมาก ลองดีดสายเปล่าๆ ผมไม่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องดนตรีเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ตอนนั้นรู้สึกว่าเสียงมันเพราะมาก จากที่ผมฝึกจับคอร์ดกับฟิวเจอร์บอร์ดมานาน ผมเลยจำได้หมดเกือบทุกคอร์ด เลยทอลองจับและเล่นดู สรุปคือ บอด555555 จบถูกทุกคอร์ด แต่เสียงบอด เจ็บนิ้ว เหมือนเริ่มมานับหนึ่งใหม่ แต่สุดท้ายก็เล่นเป็นจนได้ จนเข้า มหาลัยได้เล่นกับวง ได้ขึ้นเวที พอนึกย้อนกลับไปตรงจุดที่ตัวเองหัดเล่นมันช่างต่างจากคนอื่นซะเหลือเกิน55555 เลยอยากมาเล่าให้ฟังครับ