เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่ปี 3 ค่ะ แฟนอายุมากกว่าเรา 1 ปี ตั้งแต่เขาเรียนจบก็ไม่ได้เริ่มทำงานทันที จนเราเรียนจบก่อนและเริ่มทำงานแฟนถึงมีงานทำ แต่พอทำไปได้แค่ 10 เดือนเขาก็ลาออกเพราะบอกว่าไม่ชอบจะไปสอบราชการ
แฟนลาออกมาอ่านหนังสือสอบจริงจังจนสอบราชการเสร็จแล้วแต่ก็ยังไม่หางานทำ บอกว่าไปหางานทำก็ไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะทำงานได้ ผ่านมาแล้ว 5 เดือนผลสอบยังไม่ประกาศ แต่ตามระเบียบคือผลสอบอาจจะประกาศสอบในเดือนหน้า ไม่แน่ใจว่ากว่าจะรอเรียกและกว่าจะบรรจุต้องใช้เวลานานแค่ไหน แต่ในระหว่างนี้แฟนมาอาศัยกับเรา
ตอนแรกแฟนช่วยค่าห้องประมาณ 30% ต่อเดือนแต่ตอนนี้กลายเป็นเรารับผิดชอบทั้งหมดเพราะเขาบอกว่าไม่มีรายได้ไม่ไหวจะรับผิดชอบทำกับข้าวเอง แต่ไปๆมาๆตอนนี้ค่าห้อง และค่าไฟเราเป็นคนจ่ายทั้งหมด (ปกติเราอยู่คนเดียวใช้ไฟแค่เดือนละ 400-600 เพราะออกไปทำงาน แต่ตอนนี้แฟนอยู่ห้องตลอดค่าไฟพุ่งไป 1500) ค่ากับข้าวตอนนี้กลายเป็นเราก็ต้องมารับผิดชอบด้วยแทบไม่ต่างจากก่อนหน้านี้
เราพยายามช่วยหางานจากคนรู้จักให้เขาทำบ้างเป็น job เสริม ทำให้เขาพอมีรายได้บ้างเป็นเงินเก็บและใช้จ่ายด้วยกัน (ทำเดือนละไม่ถึง 5 วัน) แต่พอมีรายได้เขาก็เอาไปซื้อของที่ตัวเองอยากได้หลายพัน ทั้งที่ทุกวันนี้เราทำงานหนักมากเพราะกลัวค่าใช้จ่ายจะไม่พอ
พอเราถามถึงอนาคตเขาก็บอกให้รอก่อนมันต้องใช้เวลา ไม่มีเงินก็เดี๋ยวค่อยขอแม่เอาตอนนี้ (ประเด็นคือเขาค่อนข้างมีฐานะ แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องมาลำบากที่เราด้วย)เราคิดไปหลายมุมว่าทำไมไม่ทำงานหาเงิน ที่บอกว่าไม่มีอารมณ์ทำงานมันได้ด้วยเหรอ เราไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติหรือเปล่ากับคนอื่นๆ อาจจะเป็นเพราะเราโตมากับครอบครัวที่ไม่ได้ซัพพอร์ตแล้วต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองเต็มตัวรวมถึงส่งเงินกลับไปดูแลย่าที่บ้านด้วยเลยเป็นแบบนี้
เราอธิบายไปแล้วว่าเราไม่ได้หวังให้มาช่วยจ่ายค่าห้องครึ่งครึ่งแต่ก็อยากให้ช่วยเหลือบ้างเพราะเราก็ลำบากและมีภาระ แต่เขาดูไม่ค่อยสนใจและบอกว่าจะขอแม่เอาถ้าไม่มีเงิน ลึกๆ เรารู้สึกลำบากใจ
ข้อดีคือเขาเป็นคนดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยในห้องเช่นทำความสะอาดห้อง เก็บของเรียบร้อย เรามองโลกในแง่ร้ายไปไหม สิ่งนี้เป็นเรื่องปกติและเราควรอดทนและอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าที่เขาบอกว่าจะมีอนาคตดีไหมคะ
แบกค่าใช้จ่ายเกือบทั้งหมด แฟนยังไม่ได้งาน ไปต่อหรือพอแค่นี้
แฟนลาออกมาอ่านหนังสือสอบจริงจังจนสอบราชการเสร็จแล้วแต่ก็ยังไม่หางานทำ บอกว่าไปหางานทำก็ไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะทำงานได้ ผ่านมาแล้ว 5 เดือนผลสอบยังไม่ประกาศ แต่ตามระเบียบคือผลสอบอาจจะประกาศสอบในเดือนหน้า ไม่แน่ใจว่ากว่าจะรอเรียกและกว่าจะบรรจุต้องใช้เวลานานแค่ไหน แต่ในระหว่างนี้แฟนมาอาศัยกับเรา
ตอนแรกแฟนช่วยค่าห้องประมาณ 30% ต่อเดือนแต่ตอนนี้กลายเป็นเรารับผิดชอบทั้งหมดเพราะเขาบอกว่าไม่มีรายได้ไม่ไหวจะรับผิดชอบทำกับข้าวเอง แต่ไปๆมาๆตอนนี้ค่าห้อง และค่าไฟเราเป็นคนจ่ายทั้งหมด (ปกติเราอยู่คนเดียวใช้ไฟแค่เดือนละ 400-600 เพราะออกไปทำงาน แต่ตอนนี้แฟนอยู่ห้องตลอดค่าไฟพุ่งไป 1500) ค่ากับข้าวตอนนี้กลายเป็นเราก็ต้องมารับผิดชอบด้วยแทบไม่ต่างจากก่อนหน้านี้
เราพยายามช่วยหางานจากคนรู้จักให้เขาทำบ้างเป็น job เสริม ทำให้เขาพอมีรายได้บ้างเป็นเงินเก็บและใช้จ่ายด้วยกัน (ทำเดือนละไม่ถึง 5 วัน) แต่พอมีรายได้เขาก็เอาไปซื้อของที่ตัวเองอยากได้หลายพัน ทั้งที่ทุกวันนี้เราทำงานหนักมากเพราะกลัวค่าใช้จ่ายจะไม่พอ
พอเราถามถึงอนาคตเขาก็บอกให้รอก่อนมันต้องใช้เวลา ไม่มีเงินก็เดี๋ยวค่อยขอแม่เอาตอนนี้ (ประเด็นคือเขาค่อนข้างมีฐานะ แต่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องมาลำบากที่เราด้วย)เราคิดไปหลายมุมว่าทำไมไม่ทำงานหาเงิน ที่บอกว่าไม่มีอารมณ์ทำงานมันได้ด้วยเหรอ เราไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องปกติหรือเปล่ากับคนอื่นๆ อาจจะเป็นเพราะเราโตมากับครอบครัวที่ไม่ได้ซัพพอร์ตแล้วต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองเต็มตัวรวมถึงส่งเงินกลับไปดูแลย่าที่บ้านด้วยเลยเป็นแบบนี้
เราอธิบายไปแล้วว่าเราไม่ได้หวังให้มาช่วยจ่ายค่าห้องครึ่งครึ่งแต่ก็อยากให้ช่วยเหลือบ้างเพราะเราก็ลำบากและมีภาระ แต่เขาดูไม่ค่อยสนใจและบอกว่าจะขอแม่เอาถ้าไม่มีเงิน ลึกๆ เรารู้สึกลำบากใจ
ข้อดีคือเขาเป็นคนดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยในห้องเช่นทำความสะอาดห้อง เก็บของเรียบร้อย เรามองโลกในแง่ร้ายไปไหม สิ่งนี้เป็นเรื่องปกติและเราควรอดทนและอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าที่เขาบอกว่าจะมีอนาคตดีไหมคะ