ประสบการณ์โดนคุกคามจากต่างชาติที่พัทยา

นี่คือการเที่ยวพัทยาครั้งที่2ของเราและเพื่อนในรอบแรกทุกอย่างผ่านไปด้วยดีเราและเพื่อนนั้นสนุกมาก ซึ่งในวันเสาร์ที่20ของเดือนนี้เป็นครั้งที่2เรากับเพื่อนไปเที่ยวตลาดด้วยกันโดยการเรียกโบ๊ลหรือนั่งสองแถวทุกอย่างในตอนนั้นมันผ่านไปด้วยดี จากนั้นก็นั่งสองแถวจากตลาดมาลงที่หาดจอมเทียนเพื่อที่จะนั่งเล่นริมทะเลด้วยกันเวลาผ่านไปจนถึงเวลาประมาณ23:30เราและเพื่อนจึงตัดสินใจจะกลับไปยังที่พัก เราและเพื่อนได้ขึ้นสองแถวคันแรกไปลงตรง4แยกพัทยาใต้เพิ่อที่จะต่อสองแถวคันต่อไป เราและเพื่อนได้ขึ้นสอง แถวอีกคันไปเพื่อลงเทอร์มินอลเรานั้นต้องนั่งแยกกับเพื่อนคนบนรถนั้นค่อนข้างเยอะ(เราจะขออธิบายที่นั่งของเราและเพื่อนก่อน เพื่อนของเรานั่งอยู่ฝั่งซ้ายของรถโดยข้างๆของเพื่อนทั้งสองฝั่งมีคนนั่งอยู่ฝั่งละ2คน ส่วนเรานั้นนั่งอยู่ฝั่งขวาของรถฝั่งซ้ายมือของเราจะมีคนนั่งอยู่3คนซึ่งคนที่คุกคามเราและเพื่อนนั้นนั่งอยู่เป็นคนที่สามหากนับจากตัวเราไปซึ่งเราขอใช้นามสมมติเป็น"A"โดยคาดว่าเป็นชายชาวญี่ปุ่นและฝั่งขวามือของเรามีคุณป้าอยู่คนนึง)เวลาผ่านไป2คนจากทางฝั่งขวามือของเพื่อนเราก็ได้ลงจากรถไปแล้วอยู่ๆAก็ได้ลุกไปนั่งฝั่งของเพื่อนเราและมองเพื่อนเราสลับกะบทางข้างหน้าไปมาอยู่อย่างนั้นไม่นานนักAก็กลับมานั่งฝั่งเดิมก็คือฝั่งของเรา ต่อมาอีก2คนฝั่งซ้ายมือเพื่อนเราก็ลงรถไปเราจึงลุกไปนั่งข้างๆเพื่อนโดยเราให้เพื่อนเขยิบมานั่งใกล้ๆเราทางฝั่งด้านนอกโดยเรานั้นนั่งฝั่งริมนอก ซึ่งจู่ๆAก็ได้มานั่งฝั่งของเราและเพื่อนอีกครั้งโดยนั่งใกล้เพื่อนเรามากๆแต่ในรอบนี้Aนั้นชวนเราและเพื่อนคุยแต่เราที่เห็นว่ามันแปลกๆจึงบอกให้เพื่อนไม่ต้อวไปสนใจและพยายามเชยิบให้ชิดริมนอกที่สุดแต่Aนั้นก็เหมือนจะพูดต่อและไม่กลับไปนั่งที่ฝั่งเดิมเราขมวดคิ้วแน่นมากจนคุณป้าที่เคยนั่งข้างๆเรานั้นมอง ไม่นานนักก็มาถึงเทอร์มินอลเรากับเพื่อนจึงลงโดยAนั้นก็ลงตามมา Aนั้นจ้องมาที่เรากับเพื่อนตลอดเหมือนกับโรคจิตอย่างไหนอย่างนั้นตอนที่เรากับเพื่อรจะไปจ่ายเงินกับคนขับจึงยอกให้เขาช่วยคนขับเลยบอกให้เราลองเดินไปดูว่าAจะเดินตามไหม เราได้จับมือเพื่อนเดินไปปรากฏว่าAนั้นยังคงเดินตามและจ้องมาที่เราและเพื้อนเพราะเรานั้นคอยหันไปมองอยู่ ซึ่งนั่นทำให้เราขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิมอีกสีหน้าของเราในตอนนั้นมันเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเราไม่สบอารมณ์อย่างมากซึ่งพี่คนขับนั้นก็ขยับรถม่และบีบแตรเราจับมือเพื่อนแน่นกว่าเดิมและเดินถอยหลังกลับไปใกล้ๆรถสองแถวAนั้นพยายามพูดและเข้าใกล้เรากับเพื่อนแต่เราก็ถอยหนีจนในที่สุดพี่คนขับก็ช่วยตะโกนไล่Aนั้นจึงหยุดเดินเข้าหาและค่อยๆเดินไปอีกทางโดยยังคงหันมามองและพูดกับเราและเพื่อนอยู่เราไม่สนใจและพาเพื่อนเดินไปในทางที่เราจะไป ในตอนนั้นเราทั้งตัวสั่นด้วยความกลัวเพราะเราและเพื่อนต่างก็เป็นผู้หญิงทั้งคู่และยังเด็กอยู่ทั้งหงุดหงิดทั้งโมโหสุดๆ แล้วเราก็ได้เรียกโบ๊ลเพื่อกลับไปยังที่พักซึ่งสุดท้ายเราก็ได้กลับมาถึงที่พักอย่างปลอดภัย

สุดท้ายนี้เราจึงอยากจะขอเตือนทุกท่านและตัวเราเองให้ระมัดระวังกับทุกสิ่งอย่างเพราะไม่ใช่ทุกครั้งที่มันจะโชคดีแบบนี้