มาตรการคว่ำบาตรระดับสากลอย่าง Global Magnitsky Act ของสหรัฐอเมริกา และ EU Global Human Rights Sanctions Regime ของสหภาพยุโรป
ถือเป็นเครื่องมือทางกฎหมายที่
"ได้ผลสูงและกระทบเป็นวงกว้างในระดับบุคคล" หากมีการนำมาใช้จริงจะสร้างแรงกดดันอย่างหนักต่อฝ่ายไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เจาะลึกถึงความเป็นไปได้และผลกระทบ มีดังนี้ครับ:
1. ได้ผลในระดับไหน และเป็นวงกว้างหรือไม่?
ได้ผลสูงมากในแง่ของผลกระทบส่วนบุคคล: กฎหมายเหล่านี้พุ่งเป้าไปที่ตัวบุคคล (Targeted Sanctions) การถูกแบนวีซ่าและอายัดทรัพย์สินในต่างประเทศจะตัดขาดเส้นทางทางการเงิน การศึกษาของบุตรหลาน และไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตในโลกตะวันตกของกลุ่มเป้าหมายทันที
ผลกระทบเป็นวงกว้าง: แม้เป้าหมายแรกเริ่มจะเป็นแค่ผู้พิพากษาหรืออัยการ แต่ธนาคารระดับโลกและสถาบันการเงินในประเทศ ( Correspondent Banks) จะปฏิเสธการทำธุรกรรมกับบุคคลที่มีชื่อในบัญชีดำ (Blacklist) โดยอัตโนมัติ เพื่อป้องกันการถูกปรับหรือถูกคว่ำบาตรไปด้วย สิ่งนี้จะสร้างความปั่นป่วนในระบบราชการและชนชั้นนำเป็นวงกว้าง
2. ทางฝ่ายไทยจะยอมถอยหรือไม่?
ในระยะสั้น (ขึ้นอยู่กับบริบทการเมืองภายใน): ฝ่ายผู้มีอำนาจของไทยอาจแสดงท่าทีแข็งกร้าวเพื่อรักษาอธิปไตยทางกฎหมายภายในประเทศ โดยอ้างว่ากฎหมาย ม.112 เป็นเรื่องความมั่นคงของสถาบันหลักและเป็นกิจการภายใน
ในระยะยาว (แรงกดดันจะบีบให้ต้องปรับท่าที): หากสหรัฐฯ และอียู เริ่มใช้ยาแรงอย่างต่อเนื่อง ร่วมกับการกดดันในเวทีระหว่างประเทศ เช่น การเจรจาการค้า โอกาสที่ไทยจะ
"ยอมถอยโดยปริยาย (De facto concession)" มีสูงมาก
รูปแบบการถอย: ฝ่ายไทยอาจไม่ได้ยกเลิกหรือแก้ไขกฎหมาย ม.112 โดยตรงในทันที แต่มีความเป็นไปได้สูงที่จะใช้
"ดุลพินิจ" สั่งไม่ฟ้องตั้งแต่ชั้นตำรวจ อัยการ หรือใช้ช่องทางอภัยโทษ เพื่อลดอุณหภูมิทางการเมืองและหลีกเลี่ยงการถูกขึ้นบัญชีดำจากชาติตะวันตก
บทสรุป: การประกาศใช้มาตรการดังกล่าวไม่ใช่เรื่องไกลตัว ปัจจุบันทาง European Parliament ได้หยิบยกประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนและการใช้ ม.112 ในไทยมาอภิปรายและแสดงความกังวลอย่างหนักแล้ว หากชาติตะวันตกนำมาตรการนี้มาบังคับใช้แบบเต็มรูปแบบ ชนชั้นนำและเจ้าหน้าที่รัฐของไทยจะถูกบีบให้ต้องคำนวณความคุ้มค่าระหว่างการบังคับใช้กฎหมายอย่างสุดโต่ง กับอนาคตและทรัพย์สินส่วนตัวในต่างประเทศ
ข้อมูลจากเอไอ
ถ้าอเมริกา อียู เอาจริงแบนวีซ่าอัยการหรือผู้พิพากษาไทย อายัดทรัพย์สินในต่างประเทศจะได้ผลมากน้อยแค่ไหน กระทบวงกว้างหรือไม
ถือเป็นเครื่องมือทางกฎหมายที่ "ได้ผลสูงและกระทบเป็นวงกว้างในระดับบุคคล" หากมีการนำมาใช้จริงจะสร้างแรงกดดันอย่างหนักต่อฝ่ายไทยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เจาะลึกถึงความเป็นไปได้และผลกระทบ มีดังนี้ครับ:
1. ได้ผลในระดับไหน และเป็นวงกว้างหรือไม่?
ได้ผลสูงมากในแง่ของผลกระทบส่วนบุคคล: กฎหมายเหล่านี้พุ่งเป้าไปที่ตัวบุคคล (Targeted Sanctions) การถูกแบนวีซ่าและอายัดทรัพย์สินในต่างประเทศจะตัดขาดเส้นทางทางการเงิน การศึกษาของบุตรหลาน และไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิตในโลกตะวันตกของกลุ่มเป้าหมายทันที
ผลกระทบเป็นวงกว้าง: แม้เป้าหมายแรกเริ่มจะเป็นแค่ผู้พิพากษาหรืออัยการ แต่ธนาคารระดับโลกและสถาบันการเงินในประเทศ ( Correspondent Banks) จะปฏิเสธการทำธุรกรรมกับบุคคลที่มีชื่อในบัญชีดำ (Blacklist) โดยอัตโนมัติ เพื่อป้องกันการถูกปรับหรือถูกคว่ำบาตรไปด้วย สิ่งนี้จะสร้างความปั่นป่วนในระบบราชการและชนชั้นนำเป็นวงกว้าง
2. ทางฝ่ายไทยจะยอมถอยหรือไม่?
ในระยะสั้น (ขึ้นอยู่กับบริบทการเมืองภายใน): ฝ่ายผู้มีอำนาจของไทยอาจแสดงท่าทีแข็งกร้าวเพื่อรักษาอธิปไตยทางกฎหมายภายในประเทศ โดยอ้างว่ากฎหมาย ม.112 เป็นเรื่องความมั่นคงของสถาบันหลักและเป็นกิจการภายใน
ในระยะยาว (แรงกดดันจะบีบให้ต้องปรับท่าที): หากสหรัฐฯ และอียู เริ่มใช้ยาแรงอย่างต่อเนื่อง ร่วมกับการกดดันในเวทีระหว่างประเทศ เช่น การเจรจาการค้า โอกาสที่ไทยจะ "ยอมถอยโดยปริยาย (De facto concession)" มีสูงมาก
รูปแบบการถอย: ฝ่ายไทยอาจไม่ได้ยกเลิกหรือแก้ไขกฎหมาย ม.112 โดยตรงในทันที แต่มีความเป็นไปได้สูงที่จะใช้ "ดุลพินิจ" สั่งไม่ฟ้องตั้งแต่ชั้นตำรวจ อัยการ หรือใช้ช่องทางอภัยโทษ เพื่อลดอุณหภูมิทางการเมืองและหลีกเลี่ยงการถูกขึ้นบัญชีดำจากชาติตะวันตก
บทสรุป: การประกาศใช้มาตรการดังกล่าวไม่ใช่เรื่องไกลตัว ปัจจุบันทาง European Parliament ได้หยิบยกประเด็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนและการใช้ ม.112 ในไทยมาอภิปรายและแสดงความกังวลอย่างหนักแล้ว หากชาติตะวันตกนำมาตรการนี้มาบังคับใช้แบบเต็มรูปแบบ ชนชั้นนำและเจ้าหน้าที่รัฐของไทยจะถูกบีบให้ต้องคำนวณความคุ้มค่าระหว่างการบังคับใช้กฎหมายอย่างสุดโต่ง กับอนาคตและทรัพย์สินส่วนตัวในต่างประเทศ
ข้อมูลจากเอไอ