หรือว่าเราควรอยู่คนเดียวหรอคะ?

เราอายุจะ18แล้วค่ะ เราทะเลาะกับแม่เพราะว่าเราคุยกับแฟน ซึ่งแฟนก็เซ้าซี้จะมาเจอให้ได้เราก็ก็บอกเขาซ้ำหลายรอบแล้วว่าไม่ต้องมา วันนี้แม่ได้ยินที่คุยกันในห้องส่วนตัวเราแล้วก็เปิดประตูออกมาให้เลิกคุยกัน แล้วก็บอกว่าไม่ต้องยุ่งกับเขาอีก ซึ่งถ้าเลิกเราก็จะไม่มีใครคุยด้วยเลย เพื่อนที่โรงเรียนก็ไม่ได้คุยไม่ได้สนิทด้วย เพื่อนในห้องเราก็ไม่มี เราเป็นเอ็กโทรเวิร์ดนะคะแต่สังคมในโรงเรียนไม่เอื้ออำนวยให้เราเลยเราพยายามเข้าหาแล้วก็ไม่ได้เลย อาจจะเป็นเพราะเรามาจากหญิงล้วนแต่ว่าเราก็มีเพื่อนห้องอื่นเยอะนะคะ แต่เข้ากับห้องตัวเองไม่ได้จริงๆค่ะ พยายามแต่งหน้า เรียนหนังสือเก่งๆแล้วก็เข้าหาใครไม่ได้เลย จะมีคนเข้ามาก็มาแต่หวังผลประโยชน์เรา เราพึ่งแตกหักกับเพื่อนไปเมื่อเทอมที่แล้วเพื่อนที่อยู่กับเราเขาก็ไปเข้ากลุ่มของเขาที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ทิ้งให้เราอยู่คนเดียวเพราะไม่ได้นอนห้องนอนเดียวกัน เราเลยตัวคนเดียวมากๆ ไม่มีใครให้คุยด้วย แต่พ่อกับแม่ก็ไม่เข้าใจเราเลยบอกว่าจะมีเพื่อนให้มีแค่ในชีวิตจริง ซึ่งเรามีแล้วแต่เขาก็ไม่ได้อยู่กับเราตลอดในห้องเรียน เราเลยต้องหาเพื่อนออนไลน์เพื่อมีความสุข เราอยากมีความสุขนะ เราหาทางเพื่อให้ตัวเองดูไม่เศร้า แต่ทุกๆอย่างมันทำให้เราเศร้าไปหมดเลย ทั้งเรื่องเรียนเรื่องเพื่อนเรื่องพ่อแม่เราเหมือนอยู่คนเดียวเลยถึงพ่อแม่จะเคยบอกว่ามีอะไรก็บอก แต่พอบอกก็ได้แต่คำสอนมาเราเลยไม่อยากบอก คุณครูเราก็ไม่อยากบอกค่ะ เราเคยมีประสบการณ์แย่ๆเคยบอกครูแล้วครูก็เอาไปเล่าให้คนอื่นๆฟัง ให้เขาตีตราเรากลายเป็นเราไม่มีเพื่อนคบ เราพยายามหาทางที่ให้ตัวเองมีความสุขแล้วนะคะ แต่มันสุขไม่ได้จริงๆ