ผมมีคำถามมาถามทุกคน (สาระ!)
เนืองจากการเก็บโทรศัพท์เลยต้องฝากละทีนี้มันจะมีคาบชมรมเลยไปเบิกตอนนั้นผมเลยไปหยิบกับเพื่อนอีกคนละเพื่อนอีกคนก็ฝากขอสมมติเป็น
เพื่อนD
เพื่อนที่มีปัญหาT
เพื่อนที่ไปด้วยG
จากนั้นเรื่องราวมีอยู่ว่าตอนนั้นมันชมรมใช่มะเลยไปเบิกจากนั้นเลยไปเบิกDที่ฝากก็เลยหยิบมาให้ด้วยพอหยิบมาไอ้Tมันถามว่าโทรศัพท์มันหล่ะ(มันไม่ได้ฝาก)พอบอกไม่ได้หยิบมามันด่าโดยด่าว่า ||ไอ้ควายเรื่องแค่นี้คิดไม่เป็นหรอว่าต้องหยิบให้เพื่อนควาย|| บลาๆวนๆอยู่ตรงนี้ จากนั้นบ่นๆไปผมก็ไม่ได้อะไรพยายามใช้ความใจเย็นเข้าสู้สะกดคำว่า "อดทน" ในใจจากนั้นเพื่อนGที่ไปด้วยก็เห็นท่าไม่ดีเลยบอกเดี๊ยวไปหยิบอีกรอบผมก็เลยไป อ๋อใช่ลืมบอกจะลงไปหยิบมันลงไปแค่ชั้นเดียวบันไดไม่ถึง10ขั้นหรอก คือผมพอรู้นิสัยอยู่แล้วว่าTมันเอาอารมณ์เหนือเหตุผลผมเลยไม่ได้อะไรขนาดนั้นแต่แอบเคืองๆคือถ้าถามว่าหยาบคายไหมบอกเลยว่า มาก! เสียงดัง พ่อผมตายผมบอกไม่ได้ซีมันล้อว่าพ่อตาย(ไม่ใช่คำด่า)มันพูดออกมาเลยเช่น พ่อผมตาย...เป็นเรื่องจริง แถมขี้โวยวาย ขี้อวดอสดยัวไงเข่น เนี้ยพ่อกุหาได้ปีล่ะ10ล้านแบบอวดจริงครับ แหลมในบทสนทนาคือแบบทุกสนทนามันต้องร่วม ถึงผมจะไม่อะไรแต่ที่ผมเป็นห่วงคืออนาคตถ้ามันยังทำตัวเป็นเด็กอยู่มันจะเอาตัวรอดยังไงยิ่งด้วยนิสัยแบบนี้(ผมไม่ได้ไม่สู้คนนะแค่ข.กมีปัญหาพอมีแล้วต้องไปแก้แถม กุไม่ผิดโว้ยยบักสันดาน) ผมเลยจะถามว่า
1.ถ้ามีอีกรอบผมจะตัดปัญหาตั้งแต่ต้นลมเลยไหมตัดเพื่อนไปเลยผมไม่ได้เสียดายความสัมพันธุ์หรอกถ้ามีเพื่อนแล้วผมต้องเป็นเบ๊ดูแลมัน
2.ในกรณีที่มันอวดถ้าผมพูดไปว่าถ้าความสำเร็จที่ไม่ได้มาจากตัวมันก็อย่าแบกหน้ามาอวดเลย(จะดูหักหน้าไปไหมถึงจะรู้คำตอบว่ามันไม่ใส่ใจกับคำพูดผมก็เถอะ)
ป.ล ไม่ได้จะบอกผมเก่งฉลาดมีคุณธรรมไหมผมเลวไหมก็ตอบไม่ได้แต่ที่แน่ๆผมไม่เคยเลวใส่คนที่ผมรักหรือสนิท
ถ้าอ่านแล้วงงก็กลับไปอ่าบรรทัด1ใหม่
อยากให้ทุกคนตัดสินเรื่องนี้ให้หน่อยครับผมคิดมาแล้วแต่อยากให้ทุกคนออกความเห็นเพื่อหาแนวทาง
เนืองจากการเก็บโทรศัพท์เลยต้องฝากละทีนี้มันจะมีคาบชมรมเลยไปเบิกตอนนั้นผมเลยไปหยิบกับเพื่อนอีกคนละเพื่อนอีกคนก็ฝากขอสมมติเป็น
เพื่อนD
เพื่อนที่มีปัญหาT
เพื่อนที่ไปด้วยG
จากนั้นเรื่องราวมีอยู่ว่าตอนนั้นมันชมรมใช่มะเลยไปเบิกจากนั้นเลยไปเบิกDที่ฝากก็เลยหยิบมาให้ด้วยพอหยิบมาไอ้Tมันถามว่าโทรศัพท์มันหล่ะ(มันไม่ได้ฝาก)พอบอกไม่ได้หยิบมามันด่าโดยด่าว่า ||ไอ้ควายเรื่องแค่นี้คิดไม่เป็นหรอว่าต้องหยิบให้เพื่อนควาย|| บลาๆวนๆอยู่ตรงนี้ จากนั้นบ่นๆไปผมก็ไม่ได้อะไรพยายามใช้ความใจเย็นเข้าสู้สะกดคำว่า "อดทน" ในใจจากนั้นเพื่อนGที่ไปด้วยก็เห็นท่าไม่ดีเลยบอกเดี๊ยวไปหยิบอีกรอบผมก็เลยไป อ๋อใช่ลืมบอกจะลงไปหยิบมันลงไปแค่ชั้นเดียวบันไดไม่ถึง10ขั้นหรอก คือผมพอรู้นิสัยอยู่แล้วว่าTมันเอาอารมณ์เหนือเหตุผลผมเลยไม่ได้อะไรขนาดนั้นแต่แอบเคืองๆคือถ้าถามว่าหยาบคายไหมบอกเลยว่า มาก! เสียงดัง พ่อผมตายผมบอกไม่ได้ซีมันล้อว่าพ่อตาย(ไม่ใช่คำด่า)มันพูดออกมาเลยเช่น พ่อผมตาย...เป็นเรื่องจริง แถมขี้โวยวาย ขี้อวดอสดยัวไงเข่น เนี้ยพ่อกุหาได้ปีล่ะ10ล้านแบบอวดจริงครับ แหลมในบทสนทนาคือแบบทุกสนทนามันต้องร่วม ถึงผมจะไม่อะไรแต่ที่ผมเป็นห่วงคืออนาคตถ้ามันยังทำตัวเป็นเด็กอยู่มันจะเอาตัวรอดยังไงยิ่งด้วยนิสัยแบบนี้(ผมไม่ได้ไม่สู้คนนะแค่ข.กมีปัญหาพอมีแล้วต้องไปแก้แถม กุไม่ผิดโว้ยยบักสันดาน) ผมเลยจะถามว่า
1.ถ้ามีอีกรอบผมจะตัดปัญหาตั้งแต่ต้นลมเลยไหมตัดเพื่อนไปเลยผมไม่ได้เสียดายความสัมพันธุ์หรอกถ้ามีเพื่อนแล้วผมต้องเป็นเบ๊ดูแลมัน
2.ในกรณีที่มันอวดถ้าผมพูดไปว่าถ้าความสำเร็จที่ไม่ได้มาจากตัวมันก็อย่าแบกหน้ามาอวดเลย(จะดูหักหน้าไปไหมถึงจะรู้คำตอบว่ามันไม่ใส่ใจกับคำพูดผมก็เถอะ)
ป.ล ไม่ได้จะบอกผมเก่งฉลาดมีคุณธรรมไหมผมเลวไหมก็ตอบไม่ได้แต่ที่แน่ๆผมไม่เคยเลวใส่คนที่ผมรักหรือสนิท
ถ้าอ่านแล้วงงก็กลับไปอ่าบรรทัด1ใหม่