สักแต่ปล่อยน้ำ

สักแต่ปล่อยน้ำทิ้งลงไปทั่ว
ตอนเอานัวไม่คิดผลตามมา
ผู้หญิงต้องรับกรรมเหมือนข้าวหม่า
ถูกน้ำมาข้าวสารก็เริ่มเน่า

น้ำแตกในทิ้งผู้หญิงรับภาระ
ลูกเราละผู้หญิงต้องรับเอา
ผู้ชายหนี้รู้แต่ปล่อยน้ำเข้า
ยิงเข้าเป้าพอเสร็จแล้วทิ้งกัน

ก่อนสมยอมต้องรู้ชายรักจริง
ไม่ทอดทิ้งตัวเราและลูกนั้น
อย่าเผลอใจไปตามอารมณ์สั่น
น้ำที่ปั้นลูกอ่อนนั้นติดไว

ไม่มั่นใจว่าเขาจะรักเรา
อย่าเป็นเป้าให้เขายิงปืนใส่
เป้าที่มีของเรารักษาให้
ชายคนใหม่ที่พร้อมเดินเคียงเรา