การยึดติดกับความสำเร็จในอดีต โดยไม่ดูความเป็นจริงในปัจจุบัน ทำไห้ทีมไทยมาถึงวันนี้ไหม

เทคโนโลยี ความรู้ใหม่ๆ เข้ามาพัฒนาศักยภาพนักกีฬา กีฬาคนตัวสูงยังไงส่วนสูงก็ยังเป็นข้อได้เปรียบ ทีมไทยตัวเล็ก เล่นเร็ว แต่ตอนนี้เขาจับทางได้หมดแล้ว สุดท้ายหมดแรง ตารางแข่งติดกันฟอร์มหลุดยกทีม ชาติอื่นตัวหลักผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน บางทีมาสนามท้ายๆ แพ้ชนะไม่เห็นเขาอ้างว่าตัวหลักบาดเจ็บ และไม่มีใครให้สัมภาษณ์ด้วยว่าพอใจที่แพ้แต่เก็บแต้มได้  วิสัยทัศน์ผู้นำที่ยังยึดติดกับคนในองค์กร ความสำเร็จในอดีต ไม่ได้ตั้งเป้าหมาย ว่าจบ VNL แล้วอันดับโลกต้องขยับเท่าไร หรือชนะกี่นัด แล้วหาวิธีไปให้ถึงผลลัพธ์นั้น  แต่ไปเน้นว่าเล่นให้มีความสุขและเผยแพร่วัฒนธรรม ความคิดแบบนี้ควรวางมือได้แล้ว จะกระตุ้นนักกีฬาได้ยังไง นักกีฬาเองก็ทำเต็มที่แต่ระะบบไม่เอื้ออำนวย สภาพจิตใจก็ส่งผลมาก การแพ้ซ้ำๆ ไม่ได้เล่นเพื่อความสุขแล้ว แต่เล่นแบบคนหนีตาย กดดัน สนามสองควรเปลี่ยนนักสถิติ ผู้ช่วยที่ช่วยแก้เกมส์ให้ดีกว่านี้ถ้ายังอยากอยู่ต่อปีหน้า ส่วนโค้ชคงคนเดิม