จดหมายถึงอันดามัน จากงานบุญบั้งไฟ

กระทู้คำถาม

แต่งกลอน เพลงลูกทุ่ง

เขียนจากอีสาน

มื้อในงาน แห่ บุญบั้งไฟ

ส่งหาสาวแดนใต้

ที่ห่างไกล บ่ได้ส่งข่าว..

บ่ได้เจอหน้า

อยากให้รู้ว่า.. คิดถึงทุกคราว

ผ่านหน้าแล้ง หน้าฝนหน้าหนาว

คิดถึงน้องสาว ท้องทะเลอันดามัน

สิ่งที่น้องถือ ใบนี้คือ จ.ม.ของอ้าย

ผูกใส่ หางบั้งไฟ บรรยายใจ แนบส่งมานั้น

น้องอยู่ปักษ์ใต้

หวังจะได้ รับรู้ใจกัน

เปิดอ่าน ถ้อยคำ รำพัน

จดหมายอ้ายนั้น
ส่งมา จากบุญบั้งไฟ

สิ้นงานบุญ

อ้าย..จะรีบมุ่งหน้าลงไป

เบิ่งสาว เซิ้ง..งานบุญบั้งไฟ

บ่งามปานได๋ บ่งามเหมือนเจ้า

แม่ดอกทุ้งฟ้า

อยากให้รู้ว่า คิดถึงเด้อสาว

อยากไปเห็น ท้องทะเล กับสองเรา

ดูตะวัน ลับทิวเขา ที่ปลายเล

คิดถึงหาดทรายขาว

รำโนราห์ของเจ้านั้นมีสะเน่ห์

ความอ่อนช้อย รอยยิ้มนั้น คิดฮอดเด้

คิดถึงริมเล ที่เราสบตากัน
เพี้ยนกู๊ดไนท์

แต่งเป็นกลอนโดย กวีขี่มอไซค์
โดยใช้ต้นแบบเป็นแรงบันดาลใจจากเพลง : จดหมายถึงอ้อย - พรศักดิ์ ส่องแสง
มีการนำ ท่อน "สิ่งที่น้องถือ ใบนี้คือ จ.ม.ของอ้าย" จากเพลงต้นฉบับมาใช้เพื่อแสดงที่มา

แก้ไขข้อความเมื่อ