"เราไม่ได้คิดถึงสีฟ้าสีนั้น"

"เราไม่ได้คิดถึงสีฟ้าสีนั้น"

ความรู้สึกที่เราได้เห็น 'สีฟ้า' เป็นครั้งแรก

"มันสวยมาก"

จนเกิดเป็นความประทับใจ
เก็บไว้ในความทรงจำ
ที่ชวนให้หวนคิดถึง

แต่ระหว่างทางที่เราเติบโตขึ้น
เราก็ได้เห็นสีฟ้ามากกว่าเดิม
หลากหลายเฉดสีมากขึ้น

บางที...
เมื่อเราได้มีโอกาสเห็นสีฟ้านั้นอีกครั้ง
อาจจะรู้สึกว่ามันไม่ได้สวยมากขนาดนี้น

สีฟ้ายังเป็นสีฟ้าเดิม
ยังสวยเหมือนเดิม

เพียงแต่เราไม่ใช่คนเดิม
ที่มองสีฟ้าแรกนั้นด้วยสายตาแบบเดิมอีกแล้ว

และบางที...
นี่อาจเป็นหนึ่งในเหตุผล
ที่เราให้คุณค่ากับ 'ครั้งแรก'

ไม่ใช่เพราะครั้งแรกดีที่สุดเสมอไป
แต่เพราะมันเกิดขึ้น
ในโลกที่ยังไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบ
ทุกอย่างจึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึก

เหมือนห้องที่มืดสนิท
แล้วมีแสงเทียนดวงแรกปรากฏขึ้น
แสงนั้นอาจไม่สว่างมาก
แต่เพราะมันเป็นแสงสว่างดวงแรก
มันจึงดูยิ่งใหญ่

บางที...

"มันไม่ได้สวยเท่าเดิม"

อาจมีอีกความหมายหนึ่งซ่อนอยู่

"เราเคยเป็นคนที่มองมันสวยกว่านี้"

ไม่ใช่เพราะเรามองผิดไป
แต่เพราะในตอนนั้น
โลกทั้งใบยังเล็กกว่า

และสีฟ้าสีนั้น
ครอบครองพื้นที่ในโลกใบนั้นของเราได้มากกว่า

แต่พอเราเติบโตขึ้น

เราได้เห็นสีฟ้าของท้องทะเล
สีฟ้าของท้องฟ้ายามเช้า
สีฟ้าของดอกไม้
สีฟ้าของงานศิลปะ
และความทรงจำอีกนับไม่ถ้วน

สีฟ้าแรกไม่ได้หายไป​
เพียงแต่ตอนนี้
มันอยู่ในแกลเลอรีที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก
และต้องแบ่งพื้นที่กับความงดงามอื่น ๆ
ที่เราได้พบระหว่างทาง

บางที...
สิ่งที่เราคิดถึง
อาจจะไม่ใช่สีฟ้าสีนั้น

แต่เป็นช่วงเวลา
ที่โลกยังใหม่พอ
ให้สีฟ้าเฉดสีเดียว
ทำให้เรามีความสุขได้ทั้งวัน

บางที...
เราอาจไม่ได้อยากย้อนอดีตกลับไปหาสิ่งอื่นใด
เราแค่อยากกลับไปหาความรู้สึก
ที่เคยเกิดขึ้นในตอนนั้น

เหมือนกับที่ไม่ได้อยากเห็นสีฟ้าสีเดิม
แต่อยากกลับไปเป็นคนเดิม
ที่ยังยิ้มกับสีฟ้าสีนั้นได้

เราอาจจะไม่ได้เศร้าเพราะสูญเสีย
เราอาจจะไม่ได้เศร้าเพราะเสียดายอดีต

แต่เป็นการมองย้อนกลับไปด้วยความรัก
แล้วยอมรับได้ในสักวันหนึ่ง

สีฟ้าแรกไม่ได้สวยน้อยลง
เพียงแต่วันนี้เรามีสีฟ้ามากมายอยู่ในหัวใจแล้ว

และยังมีพื้นที่สำหรับความงดงามอีกมากมาย...

-SkyGloryIX